Reisverslag Van Amsterdam naar Tokyo


Ga naar: Home  Albanië  Azerbeidzjan  Bosnië en Herzegovina  Duitsland  Georgië  Griekenland  Japan  Kazachstan  Kirgizië  Kroatië  Mongolië  Montenegro  Nederland  Oezbekistan  Oostenrijk  Rusland  Slovenië  Tadzjikistan  Turkije  Turkmenistan  Zuid Korea  Foto's


Japan > De Hiroshima herdenking

Om half zes verlaten we Hotel Quel. We hebben na wat wikken en wegen besloten om gewoon met de auto Hiroshima in te rijden. Het alternatief om met een trein te gaan, leek ons lastig te realiseren op dit vroege tijdstip. Helemaal als je niet precies weet waar je moet zijn of waar kaartjes te kopen. De drukte valt op dit tijdstip nog mee. Binnen drie kwartier rijden we het centrum van Hiroshima binnen. We kunnen redelijk eenvoudig bij het Vredespark komen waar de ceremonie gehouden wordt. Het parkeren is lastiger. We rijden een parkeerterrein op, maar dit blijkt vandaag voor de politie gereserveerd te zijn. Uiteindelijk kiezen we voor een betaald parkeren terrein. Uit het bord denken we op te maken dat het honderd yen per tien minuten is.
De Dome in Hiroshima
Dat is ruim vijf euro per uur. Met de wetenschap dat we straks meer dan twintig euro moeten betalen, laten we Brutus achter. De motoren staan er ook, maar zij konden om de slagboom heen rijden. We staan in ieder geval vlak bij het memorial park. Onder de bomen in het park vinden we een plekje met goed uitzicht. Japanners zijn gelukkig niet zo groot. Het is al erg warm. Onder de tenten met genodigden wordt speciaal nevel gespoten om te koelen. Bij ons niet. Om acht uur komt de premier aanrijden onder politiebegeleiding en begint de ceremonie. Om precies kwart over acht, het tijdstip van de bominslag, wordt één minuut stilte gehouden voor de 140.000 slachtoffers. Stilte? Het publiek is stil, maar tijdens de minuut klinkt het harde geluid van de vredesgong. Daarna worden duizend duiven losgelaten. Na de ceremonie kunnen we langs het vredesmonument wandelen. Ik krijg van een omstander een bloem in mijn handen gedrukt wanneer ze hoort dat ik uit Nederland kom, om bij het monument neer te leggen. Een indrukwekkende hoeveelheid mensen staat te wachten om langs het monument te lopen. Misschien is het nog wel indrukwekkender hoe geordend alles geregeld wordt. Per keer worden zo'n vijftig mensen doorgelaten. Vrijwilligers trekken een touw op. Niemand dringt voor. Iedereen wacht tot hij of zij aan de beurt is. Ook is het terrein na de ceremonie met duizenden mensen opvallend schoon. Er ligt praktisch niets op de grond. Nergens staan afvalbakken. Iedereen neemt zijn afval mee. Drie meisjes komen vragen of ik even tijd heb. Zij willen wat vragen stellen en zo hun Engels oefenen.
De herdenking in Hiroshima
Zij kijken vol ongeloof dat we helemaal met de auto uit Nederland zijn gekomen. Ze laten het Engels voor wat het is en schrijven door in het Japans. Zij geven mij een afbeelding van een papieren gevouwen kraanvogel. Na de atoomaanval dacht een meisje te kunnen genezen van de kanker als ze meer dan duizend kraanvogels zou vouwen. Ze overleed, maar de vogel staat nog symbool voor de vele jeugdige slachtoffers. Ook buiten het Vredespark is de stad opvallend schoon. Nergens ligt afval op straat. Dit past wel bij het over georganiseerde land Japan. Op weg naar de auto, voel ik mij niet lekker worden. De warmte en de vermoeidheid van de korte nacht eisen zijn tol. Ik ga op zoek naar een toilet. Hier weer meisjes die Engels willen oefenen. Gelukkig vinden ze het ook goed om mij het toilet te wijzen. Op weg naar het toilet stellen ze wat vragen. Ik knap niet op van het toiletbezoek. Beroerd stap ik in de auto. Net vandaag rijden we door naar de Itsukushima-schrijn bij Hatsukaichi. De schrijn, en vooral de drijvende houten toegangspoort voor de tempel, is één van de bekendste bezienswaardigheden van Japan. bereiken. Het eerste parkeerterrein is vol. We zien een tweede parkeerterrein. Er staat een P, maar de Japanse tekst er onder kunnen we niet lezen. We vermoeden dat het een privé parkeerplaats is van een hotel. Anders hadden hier, zo dicht bij de ferry, wel meer auto's gestaan. We zetten Brutus neer. In nog geen tien minuten brengt de ferry ons naar het eiland. Ik heb er al met al weinig mee. Ik voel mij beroerder en beroerder.
De Itsukushima schrijn bij Hatsukaichi
De tempel ligt op het eiland Miyajima. Het eiland is alleen met een ferry te Ondanks de enorme hitte heb ik het koud. Mijn kippenvel voorspelt niet veel goeds. Ik moet ook koorts hebben. Op zich is dit jammer, want het eiland is best leuk. Tamme herten liggen onder de bomen te wachten of ze iets te eten krijgen van toeristen. Ze zijn niet van plan ook maar iets op zij te gaan. Talloze kraampjes met eetwaar en souvenirs staan langs de looproute naar het heiligdom. Ik probeer zoveel mogelijk in de schaduw te blijven lopen. De toegangspoort, de drijvende Torii, is schitterend. Met het meer op de achtergrond is het een typisch Japans tafereel. Waarschijnlijk zou ik normaal de eerste van onze groep geweest zijn om ook de Itsukushima tempel te bezoeken. Vandaag laat ik dit aan mij voorbij gaan. De anderen overigens ook. We wandelen terug naar de ferry. Onderweg bezoek ik de nodige toiletten. Toiletten zijn bijzonder in Japan. De bril is soms verwarmd. Naast het toilet zit een heel display met knopjes. De Japanse teksten geven geen helderheid, maar waarschijnlijk om te sproeien. Ook klinkt er in sommige toiletten muziek om eventuele geluidjes te maskeren. Het spoelen na afloop gebeurt ook met een sensor. Vanaf Hatsukaichi rijden we nog zo'n tweehonderd kilometer in oostelijke richting. De route loopt via een tolweg. Bij het verlaten van de tolweg rijden we het poortje in voor elektronisch afrekenen. Foutje. Snel komt er iemand aangesneld. Eerst sluit hij de rijbaan achter ons. Daarna rent hij letterlijk heen en weer met ons ticket om de betaling te regelen. De tolweg kost bijna veertig euro. We moeten duidelijk nog wennen aan het prijspeil in Japan. Tegen zeven uur komen we aan bij het hotel in Okayama. Gelukkig. Terwijl de jongens de stad in gaan om te eten, duik ik snel onder de douche en daarna mijn bed in. Na een bijzonder indrukwekkende ochtend is dag 98 er één om snel te vergeten. Hopelijk gaat het morgen beter.


Vorige  Volgende  

Reacties op 'Van Amsterdam naar Tokyo':


Reacties:

Er zijn nog geen reacties gegeven op dit bericht

Reisverslag

Vertrek uit Amsterdam (Dag 1)
Door Duitsland (Dag 2)
Kasteel van Ljubljana (Dag 3)
Plitvice meren in de regen (Dag 4)
Aan de baai van Kotor (Dag 5)
Over de Albaanse grens (Dag 6)
Rijden door Tirana (Dag 7)
Ottomaanse huizen van Ber.. (Dag 8)
Van Gjirokaster naar Mets.. (Dag 9)
De kloosters van Meteora (Dag 10)
De grotten van Alistrati (Dag 11)
Het paard van Troje (Dag 12)
De Tempel van Athene (Dag 13)
Historisch Safranbolu (Dag 14)
Voetbalfeest in Amasya (Dag 15)
Rijbewijs weer terug (Dag 16)
De D915 is ‘Kapali’ (Dag 17)
Naar Batumi in Georgië (Dag 18)
Een typisch Russisch hotel (Dag 19)
De bergweg naar Ushguli (Dag 20)
Feest in het Imperial Hot.. (Dag 21)
Van Kusaisi naar Gori (Dag 22)
Tsminda Sameba kerk Kasbe.. (Dag 23)
Het enige hotel lijkt ges.. (Dag 24)
De verwarming is kapot (Dag 25)
Onafhankelijkheidsdag in .. (Dag 26)
Grens over naar Azerbeidz.. (Dag 27)
Moddervulkanen van Gobust.. (Dag 28)
Wachten op de boot (Dag 29)
Zijn we al in Turkmenista.. (Dag 30)
Vast op de Kaspische Zee (Dag 31)
Eindelijk Turkmenistan (Dag 32)
Toch naar Yangykala (Dag 33)
Zwemmen in ondergrondse g.. (Dag 34)
‘No Pictures, No Pictur.. (Dag 35)
De grens is gesloten (Dag 36)
Betoverend Khiva (Dag 37)
Dwalen door oud Khiva (Dag 38)
Door de Kyzylkoem woestijn (Dag 39)
Het Samarkend Registan pl.. (Dag 40)
Het paleis van Timur Lenk (Dag 41)
Porno Gesmokkeld (Dag 42)
De hoofdstad van Tadzjiki.. (Dag 43)
Landverschuivingen (Dag 44)
De uitlaat breekt af (Dag 45)
Baden in een mineraalbad (Dag 46)
De Wakhan valley (Dag 47)
Over de Khargush pass (Dag 48)
We zijn Wilco kwijt (Dag 49)
Over de hoge Ak-Baital pa.. (Dag 50)
Weer bijkomen in Osh (Dag 51)
De Troon van Salamon (Dag 52)
Mistig op de bergtop (Dag 53)
Overnachten in een yurt (Dag 54)
Plov met salade (Dag 55)
Vodka bij Lake Kolsai (Dag 56)
Spectaculaire Charyn Cany.. (Dag 57)
De kathedralen van Almaty (Dag 58)
Naar het Altyn Emel N.P. (Dag 59)
De Singing Sanddunes (Dag 60)
Op zoek naar een Gamma (Dag 61)
We mogen niet betalen (Dag 62)
Met 133 km/u over de weg (Dag 63)
Een biertje in Semey (Dag 64)
Rondwandeling door Semey (Dag 65)
Welcome, welcome in Russia (Dag 66)
Het accu lampje gaat bran.. (Dag 67)
Iedereen lijkt dronken (Dag 68)
Desolaat Kosh Agach (Dag 69)
Wachten voor de grens (Dag 70)
Prachtige valleien en mer.. (Dag 71)
De weg wordt geasfalteerd (Dag 72)
Traditioneel worstelen (Dag 73)
Van Bayanghongor naar Arv.. (Dag 74)
Glibberen over het modder.. (Dag 75)
Het Erdene Zuu monastery (Dag 76)
Binnenrijden Ulaanbaatar (Dag 77)
Dwalen door Ulaanbaatar (Dag 78)
De voorvering is gebroken (Dag 79)
Het Genghis Khan ruiterbe.. (Dag 80)
Aanrijding met een arend (Dag 81)
Feest in Choibalsan (Dag 82)
Geweigerd in het restaura.. (Dag 83)
Water over de motorkap (Dag 84)
De Trans Siberian highway (Dag 85)
Hebben we een lekke band? (Dag 86)
Belaagd door vliegen (Dag 87)
De grensstad Blagovesnche.. (Dag 88)
Joodse Oblast Birobidzhan (Dag 89)
We komen iedereen weer te.. (Dag 90)
Varen over de Amur rivier (Dag 91)
Op zoek naar een hotel (Dag 92)
Binnen rijden Vladivostok (Dag 93)
Afscheid van de auto (Dag 94)
Op weg naar Japan (Dag 95)
Zes uur in Zuid Korea (Dag 96)
Papiertje, formuliertje e.. (Dag 97)
De Hiroshima herdenking (Dag 98)
Koelvloeistof lekkage (Dag 99)
TOKYO (Dag 100)


Reisroute