Reisverslag Van Amsterdam naar Tokyo


Ga naar: Home  Albanië  Azerbeidzjan  Bosnië en Herzegovina  Duitsland  Georgië  Griekenland  Japan  Kazachstan  Kirgizië  Kroatië  Mongolië  Montenegro  Nederland  Oezbekistan  Oostenrijk  Rusland  Slovenië  Tadzjikistan  Turkije  Turkmenistan  Zuid Korea  Foto's


Oezbekistan > Door de Kyzylkoem woestijn

Om klokslag half acht zitten we klaar voor het ontbijt. Vandaag staat een lange dag op het programma door de Kyzylkoem woestijn naar Buchara. De voorspelling voor het weer houden het op een erg warme dag met temperaturen boven de 40 graden in de steden. In de tussenliggende woestijn moet het zeker nog warmer worden. We slaan extra water in en gaan vroeg op stap. Hoe eerder hoe koeler het nog is op de dag. Nabij Gokenz rijden we een tankstation binnen. Helaas verkopen ze hier geen diesel. Ook de volgende en de volgende niet. Hans en Anja hadden gisteren al gezegd dat het lastig kon worden om diesel te krijgen in Oezbekistan.
De diesel komt letterlijk uit de grond
We rijden van tankstation naar tankstation. De stations liggen redelijk bij elkaar, maar niemand verkoopt diesel. Zelfs niet als het langs de kant van de weg aangegeven staat op een bord met prijs en al. Wat nu. We vragen het een vrachtwagenchauffeur. Hoewel veel vrachtwagens hier op LPG rijden, moet hij het toch weten. Hij wijst alleen verderop. Hij betrekt er een taxi-cauffeur bij. De chauffeur is bereid om voor ons uit te rijden. Helaas komen we weer bij een tankstation uit met alleen benzine. Hoe zouden al die vrachtwagens het doen? Zelfs bij een station waar de dieselpomp zelfs een slang heeft, is geen diesel. Des te meer verrast zijn we dat station nummer vijftien, 'da, da' roept als wij om diesel vragen. De tank is niet meer dan een slang uit de grond. Voor de zekerheid vullen we ook twee jerrycans op het dak. Die extra voorraad kan in dit land nog wel eens van pas kunnen komen. Met een gevulde dieseltank gaan we weer op pad. De weg tot nu toe was redelijk. Dit betekent dat er af en toe flinke gaten in zitten, maar dat het ook goed door rijdt. Als we de A380 oprijden, lijkt het eerste stuk slecht. Zou dit de hele 350 kilometer tot Buchara zo zijn? Dan kan het nog een latertje worden vandaag. Gelukkig rijden we even later een prima snelweg op. Een vierbaans betonnen weg. Waarschijnlijk is beton beter bestand tegen de hitte. De weg loopt kaarsrecht door de woestijn. Links en rechts een zanderige vlakte met wat verdorde struikjes. Het is warm.
De weg door de woestijn
Als we het raampje open doen slaat een hete wind toe. Een föhn. Ook Brutus heeft het warm. De temperatuurmeter staat continu aan de hoge kant. We besluiten de airco uit te zetten en gewoon oldfashion de raampjes open te doen. Hierdoor is er meer power voor de motor beschikbaar. Dit scheelt aanzienlijk. Halverwege pauzeren we in een klein restaurantje. Het heeft meer weg van een grote woonkamer. Ik bestel een colaatje. Tegen vier uur rijden we het centrum van Buchara binnen. Een man zwaait naar onze auto. Zoeken jullie hotel Rumy? Vanochtend kregen we in ons hotel de tip mee om in hotel Rumy te overnachten. Onze komst is ongetwijfeld doorgebeld. Een wat oudere man staat ons nu op straat op te wachten. Het hotel is hier vlak in de buurt, maar wat moeilijk met de auto te bereiken. We schikken iets in en met z'n drieën rijden we naar het hotel. Het hotel is een prima keuze. Vanaf het hotel wandel ik Buchara in. Een feest van herkenning van mijn eerdere trip vier jaar geleden. Bij een winkeltje laat ik een foto zien die ik destijds gemaakt heb. ‘Ah Hollandia’, roept de man enthousiast. Snel maken we een nieuwe foto. Bij het kraampje verderop laat ik ook de foto zien. De vrouw op de foto is er niet. Haar man kijkt verrast dat zijn vrouw op de foto staat. Zij is nu thuis, vertelt hij. Samen met hem ga ik op de foto. Op het centrale Lyabi Hauz plein strijk ik neer in het parkje om mijn reisverslag bij te schrijven. Dit plein is het centrum van Buchara. De koranscholen rond de vijver dateren uit 1620. Onder de bomen is het een heerlijke plek.
De ontmoeting met Angela en Luc
Ik hoor Nederlanders praten. Als ik er naar toe loop hoor ik: ‘hé Ronald’. Het is Angela. Ik heb haar acht jaar geleden ontmoet tijdens de Patagonië reis. Zij volgt nu de zijderoute reis. Luc is haar reisbegeleider. Luc was ook mijn reisbegeleider toen ik deze reis deed. Wat een kleine wereld. Samen met de reisgroep drinken we een biertje, gaan we eten en halen we reisherinneringen op uit Patagonië en van de zijderoute. De weg terug naar het hotel wordt een uitdaging. Ik denk de weg precies terug te lopen door de kleine smalle straatjes. Maar ik zie geen hotel. Ik ben vergeten een adres mee te nemen. Ik heb alleen de hotel naam. Ik vraag de weg, maar niemand lijkt het te kennen. Steeds meer mensen worden er bij betrokken. Niemand kent het hotel. Het moet hier toch in de buurt zijn? Ik sta rond middernacht in een doolhof van kleine straatjes en kan mijn hotel niet meer vinden. Wat nu? Ik wijs op de kaart in de Lonely Planet aan waar het hotel ongeveer moet liggen. Vijf jongeren denken misschien te weten wat ik bedoel. Terwijl ze mij naar het hotel begeleiden, stellen ze zich in het Engels voor, vragen hoe ik heet en waar ik vandaan kom? Ik ben waarschijnlijk ergens linksaf geslagen, waar ik rechts had gemoeten. Ik ben best opgelucht als ik de naam Ruby hotel weer zie staan. Ik bedank mijn gids-groep vriendelijk.


Vorige  Volgende  

Reacties op 'Van Amsterdam naar Tokyo':


Reacties:

Er zijn nog geen reacties gegeven op dit bericht

Reisverslag

Vertrek uit Amsterdam (Dag 1)
Door Duitsland (Dag 2)
Kasteel van Ljubljana (Dag 3)
Plitvice meren in de regen (Dag 4)
Aan de baai van Kotor (Dag 5)
Over de Albaanse grens (Dag 6)
Rijden door Tirana (Dag 7)
Ottomaanse huizen van Ber.. (Dag 8)
Van Gjirokaster naar Mets.. (Dag 9)
De kloosters van Meteora (Dag 10)
De grotten van Alistrati (Dag 11)
Het paard van Troje (Dag 12)
De Tempel van Athene (Dag 13)
Historisch Safranbolu (Dag 14)
Voetbalfeest in Amasya (Dag 15)
Rijbewijs weer terug (Dag 16)
De D915 is ‘Kapali’ (Dag 17)
Naar Batumi in Georgië (Dag 18)
Een typisch Russisch hotel (Dag 19)
De bergweg naar Ushguli (Dag 20)
Feest in het Imperial Hot.. (Dag 21)
Van Kusaisi naar Gori (Dag 22)
Tsminda Sameba kerk Kasbe.. (Dag 23)
Het enige hotel lijkt ges.. (Dag 24)
De verwarming is kapot (Dag 25)
Onafhankelijkheidsdag in .. (Dag 26)
Grens over naar Azerbeidz.. (Dag 27)
Moddervulkanen van Gobust.. (Dag 28)
Wachten op de boot (Dag 29)
Zijn we al in Turkmenista.. (Dag 30)
Vast op de Kaspische Zee (Dag 31)
Eindelijk Turkmenistan (Dag 32)
Toch naar Yangykala (Dag 33)
Zwemmen in ondergrondse g.. (Dag 34)
‘No Pictures, No Pictur.. (Dag 35)
De grens is gesloten (Dag 36)
Betoverend Khiva (Dag 37)
Dwalen door oud Khiva (Dag 38)
Door de Kyzylkoem woestijn (Dag 39)
Het Samarkend Registan pl.. (Dag 40)
Het paleis van Timur Lenk (Dag 41)
Porno Gesmokkeld (Dag 42)
De hoofdstad van Tadzjiki.. (Dag 43)
Landverschuivingen (Dag 44)
De uitlaat breekt af (Dag 45)
Baden in een mineraalbad (Dag 46)
De Wakhan valley (Dag 47)
Over de Khargush pass (Dag 48)
We zijn Wilco kwijt (Dag 49)
Over de hoge Ak-Baital pa.. (Dag 50)
Weer bijkomen in Osh (Dag 51)
De Troon van Salamon (Dag 52)
Mistig op de bergtop (Dag 53)
Overnachten in een yurt (Dag 54)
Plov met salade (Dag 55)
Vodka bij Lake Kolsai (Dag 56)
Spectaculaire Charyn Cany.. (Dag 57)
De kathedralen van Almaty (Dag 58)
Naar het Altyn Emel N.P. (Dag 59)
De Singing Sanddunes (Dag 60)
Op zoek naar een Gamma (Dag 61)
We mogen niet betalen (Dag 62)
Met 133 km/u over de weg (Dag 63)
Een biertje in Semey (Dag 64)
Rondwandeling door Semey (Dag 65)
Welcome, welcome in Russia (Dag 66)
Het accu lampje gaat bran.. (Dag 67)
Iedereen lijkt dronken (Dag 68)
Desolaat Kosh Agach (Dag 69)
Wachten voor de grens (Dag 70)
Prachtige valleien en mer.. (Dag 71)
De weg wordt geasfalteerd (Dag 72)
Traditioneel worstelen (Dag 73)
Van Bayanghongor naar Arv.. (Dag 74)
Glibberen over het modder.. (Dag 75)
Het Erdene Zuu monastery (Dag 76)
Binnenrijden Ulaanbaatar (Dag 77)
Dwalen door Ulaanbaatar (Dag 78)
De voorvering is gebroken (Dag 79)
Het Genghis Khan ruiterbe.. (Dag 80)
Aanrijding met een arend (Dag 81)
Feest in Choibalsan (Dag 82)
Geweigerd in het restaura.. (Dag 83)
Water over de motorkap (Dag 84)
De Trans Siberian highway (Dag 85)
Hebben we een lekke band? (Dag 86)
Belaagd door vliegen (Dag 87)
De grensstad Blagovesnche.. (Dag 88)
Joodse Oblast Birobidzhan (Dag 89)
We komen iedereen weer te.. (Dag 90)
Varen over de Amur rivier (Dag 91)
Op zoek naar een hotel (Dag 92)
Binnen rijden Vladivostok (Dag 93)
Afscheid van de auto (Dag 94)
Op weg naar Japan (Dag 95)
Zes uur in Zuid Korea (Dag 96)
Papiertje, formuliertje e.. (Dag 97)
De Hiroshima herdenking (Dag 98)
Koelvloeistof lekkage (Dag 99)
TOKYO (Dag 100)


Reisroute