Reisverslag Naar het uiterste noorden van Europa


Ga naar: Home  Denemarken  Duitsland  Estland  Finland  Letland  Litouwen  Nederland  Noorwegen  Polen  Foto's


Noorwegen > De Atlantic Ocean Road

Het ontbijt is goed verzorgd in het oude houten gebouw. In de winter is het hotel een studentenonderkomen. Dit zal ook wel de reden zij dat er relatief veel jongeren in de ontbijtzaal zitten. Wij verlaten Trondheim en rijden richting Molde. Het eerste stukje loopt over de inmiddels bekende E6, maar al snel slaan we de E39 in op weg naar de kust. Het weer is wederom heerlijk. De zon weerspiegelt in de fjorden die we passeren. Overal waar we kijken is het prachtig. Doordat het op sommige plaatsen windstil is, weerspiegelen de bergen perfect in het rimpelloze water. Bij Azur geeft de navigatie aan dat we de veerboot moeten nemen. Als we aan komen rijden, rijden de auto's net van boord. Toch mogen we nog niet aan boord. Een Noorse motorrijder voor ons geeft aan dat de boot pas over een half uur vaart. Als hij hoort dat wij naar Kristiansund willen, adviseert hij nog een stukje door te rijden. Via deze route moeten we twee veerboten nemen en via Halsa maar één. Een nuttige tip. Zo’n twintig minuten later sluiten we aan bij de rij voor de veerboot bij Halsa. Het inschepen is net begonnen en we kunnen nog net mee. In een krap half uurtje varen we het Halsafjord over. Net na het middaguur arriveren we in Kristiansund. Kristiansund is gebouwd op een viertal eilanden aan de kust. Het is alleen per veerboot of per tunnel te bereiken. Tijdens de tweede wereldoorlog is de stad zwaar gebombardeerd door de Duitsers. De stad is daarna volledig opnieuw opgebouwd. We zien de gekleurde huizen en de vissersboten in de haven. Op een terras bestellen we wat te eten. Na de lunch rijden we richting de Atlanterhavs route (Atlantic Ocean Road). Over acht kilometer ligt een weg praktisch in zee. Twaalf bruggen verbinden de keten van eilanden. In totaal hebben de bruggen een lengte van 891 meter. De Atlanterhavs Vegen is een begrip in Noorwegen. Voordat we bij deze route aankomen, moeten we eerst naar het eiland Frei. Hiervoor moeten we door een 5.2 kilometer lange tunnel. De tunnel loopt onder de baai van Kristiansund door. Omdat hier ook grote vrachtschepen aanmeren, ligt de tunnel zeer diep. Door de steile hellingshoek moeten we flink bijremmen om niet boven de tachtig km/u uit te komen. Aan de andere zijde hebben we de grootste moeite om omhoog te komen. Veel harder dan veertig haalt Brutus niet. Gelukkig ligt er een speciale strook voor langzaam verkeer. Weer boven gekomen slaan we linksaf richting Kvernes. In Kvernes staat een oude houten staafkerk. Een meisje geeft een rondleiding. Ze vertelt dat de staafkerk met 700 jaar oud relatief jong is. Eerst was de kerk eenvoudig ingericht. De decoraties en het prachtige houtsnijwerk zijn later toegevoegd. Achterin is een speciale verdieping voor de vrouw van de priester. Zij wilde niet tussen het gewone volk zitten. Via een aparte ingang kon zij de kerk betreden. We rijden het eiland rond om bij de Atlanterhavs route te komen. Het is leuk om ook eens van de doorgaande wegen te rijden. De Atlanterhavn route begint direct met een mooie brug. Aan weerszijde weerspiegelt het water. Overal liggen kleine rotsachtige eilandjes. Een prachtige omgeving. Bij de grootste en bekendste brug stopt iedereen. We kunnen nog net een plekje op het volle parkeerterrein vinden. Vanaf een heuveltje is er mooi zicht op de brug. Waarschijnlijk maakt iedereen hier dezelfde foto. Als we de route gereden hebben, besluiten we niet direct de weg naar Molde te nemen. We rijden via het gehuchtje Bud helemaal op de westpunt van het eiland. Vooral de kerk moet bijzonder zijn. Het witte gebouw met zijn opvallende koepel steekt mooi af bij de omgeving. De weg naar Bud toe is leuker dan het dorpje zelf. Wij vervolgen onze route naar Molde. Molde is een grote stad aan het Romsdalsfjord. In het centrum is een Jazzfestival gaande. Sommige straten zijn afgesloten. We rijden er om heen en komen bij ons hotel zo'n twee kilometer buiten het centrum. Vanuit de kamer kijken we uit op het fjord en de bergen aan de overzijde. Morgen steken we hier het fjord over voor het vervolg van de reis. Voor die tijd wandelen we naar het centrum van Molde om te eten.


Vorige  Volgende  

Reacties op 'Naar het uiterste noorden van Europa':


Reacties:

Er zijn nog geen reacties gegeven op dit bericht

Reisverslag

Wandelen door Potsdam (Dag 1)
Het oude centrum van Gdan.. (Dag 2)
Het kasteel van Mariënbu.. (Dag 3)
Meren tellen op weg naar .. (Dag 4)
De Kruisberg van Šiauliai (Dag 5)
Middeleeuws Tallinn (Dag 6)
Met de boot naar Helsinki (Dag 7)
Het Karelië merengebied (Dag 8)
Een eland op de weg (Dag 9)
Op bezoek bij de Kerstman (Dag 10)
Wandelen in Urho Kekkonen (Dag 11)
Rond middernacht op de No.. (Dag 12)
De Hammerfest Polar Bear .. (Dag 13)
De auto start niet meer (Dag 14)
Een nieuwe startmotor in .. (Dag 15)
Rijden boven de poolcirkel (Dag 16)
Het prachtige schiereilan.. (Dag 17)
Terug naar het vaste land (Dag 18)
Draaikolken bij de Saltst.. (Dag 19)
De oude handelshuizen van.. (Dag 20)
De Atlantic Ocean Road (Dag 21)
Langs bergwegen en fjorden (Dag 22)
Langs het Hardangerfjord (Dag 23)
De beklimming van de Prei.. (Dag 24)
Het Deense Sønderborg Ca.. (Dag 25)
Op weg naar huis (Dag 26)


Reisroute