Reisverslag Rondreis Egypte


Ga naar: Home  Egypte  Foto's


Egypte > Het Suikerfeest in Cairo

Om acht uur liep de wekker af. Douchen, ontbijten (met goede koffie en broodjes met smeerkaas). Mohammed begint de dag met een briefing over het programma van de hele reis. Hij vertelt dat het een intensieve reis wordt en we moeten af en toe heel vroeg. Het toppunt is zelfs een keer om één uur 's nachts. Mohammed vertelt ook over alle facultatieve excursies tijdens de reis. Hierbij zit ook de excursie vanuit Aswan naar Abu Simbel. Waarschijnlijk doe ik het totale programma, inclusief alle facultatieve onderdelen. Ik ben tenslotte niet zo vaak in Egypte. Om tien uur gaan we op pad richting de piramides. Een letterlijk en figuurlijk hoogtepunt.
De piramide van Cheops
Bij de ATM (geldautomaat) stoppen we om iedereen de gelegenheid te geven geld te halen. Wachtend in de rij voor de automaat hebben we al een prachtig uitzicht op de piramides, die hoog boven de bomen uitsteken. Bij elkaar willen wij meer geld hebben dan de automaat aan kan. Bij de laatste twee springt de automaat op ‘out of order’. Bij de piramide van Cheops geeft Mohammed een uitleg over het vermoedelijke ontstaan van de piramides. Hij legt ook uit dat de miljoenen stenen vanuit de omgeving van Aswan aangevoerd zijn over de Nijl. De piramide is met zijn 138 meter hoogte een indrukwekkend bouwwerk. De rotsblokken van ruim een meter hoogte maken het lastig om naar boven te klimmen. Nu staan er ook best veel bewakers om te voorkomen dat je dat überhaupt al gaat proberen. We hebben twintig minuten om de Piramide van Cheops en de piramide van Chefren op ons in te laten werken. Twintig minuten blijkt net voldoende om een rondje om de piramide van Cheops te lopen. Onderweg worden we door al onze Egyptisch vrienden aangesproken. Ze zijn onze vrienden. Ze willen van alles verkopen. “Of we niet op de foto willen met ze” en nog meer. Kortom ze willen geld. Een verkoper is ons te snel af. Hij duwt een pakketje met een Arabische doek in onze handen. ‘Gratis omdat het bijna kerst is’. Snel trekt hij de verpakking open van de doek en zet dit bij Geert op zijn hoofd. ‘Voor de foto!’ Een collega herhaalt dit tafereeltje vliegenvlug bij mij. Dan realiseer je je dat je er aan vast zit. Dan kunnen we die foto ook nog wel maken. We geven wat geld en hebben daarna nog enkele meters een boze verkoper achter ons aan. Hij vindt dat hij niet voldoende gekregen had. Na wat Nederlandse scheldwoorden, houdt hij opeens op en vraagt of wij happy zijn. Hij keert terug op zoek naar nieuwe slachtoffers. Vanaf nu geloven we niemand meer. In Egypte is nooit iets gratis. Op dat moment verschijnt de kamelenmeneer, die ons aanbiedt gratis met zijn kameel op de foto te gaan omdat wij Nederlanders zijn. Niet dus!. Gelukkig lopen meer reisgenoten met zo’n Arabische doek rond. Met de bus rijden we langs de piramiden richting een uitkijkpunt. Vanaf dit punt hebben we een fraai uitzicht over de drie piramiden op een rij. Mohammed vindt het niet de moeite voor ons om de piramide van binnen te bezichtigen.
Piramide
Heel snel legt hij deze vraag voor aan ons en het was al even snel besloten. (Er is toch niemand die de piramide in wil, toch ? Dan hebben we meer tijd bij de Sfinx). Achterin de bus is mij de vraag überhaupt ontgaan. Bij het uitkijkpunt maken we foto’s van de piramides op één rij. Daarna gaan we door naar de Sfinx. De Sfinx ligt heel dicht bij de buitenwijken van Cairo. Een gek gezicht omdat de standaard foto’s van de Sfinx altijd in de richting van de woestijn genomen zijn. Mohammed geeft een uitleg gegeven over de Sfinx. Daarna kunnen we zelf foto’s maken van de bewaker van het plateau van Gizeh. De Sfinx is ongeveer 20 meter hoog en 50 meter lang. In vergelijking met de piramides is het een klein beestje, maar als je er naast staat is hij best wel imponerend. We verzamelen bij de winkeltjes voor de Sfinx. Hier staat de bus ook op ons te wachten. Snel slaan we wat water in bij een klein winkeltje. Door de zon hebben we al flink dorst gekregen. We rijden naar een first class restaurant in de buitenwijken van Cairo. Hier staat een buffet gereed. Dit laten we ons goed smaken.
De Sfinx op het Gizeh Plateau
Na de lunch rijden we door het drukke verkeer naar de Citadel. Door het einde van de Ramadan wordt in de straten van Cairo het Suikerfeest gevierd. Hierdoor is het extra druk met mensen op straat en met auto’s op de weg. Met name bij het park is de menigte extreem. Bijna beangstigend zelfs. Ook bij de Citadel is het extra druk in verband met het Suikerfeest. Terwijl een rij van ruim honderd meter met Egyptenaren staat te wachten om de Citadel in te komen, kunnen wij via de speciale toeristeningang zo naar binnen. Waarschijnlijk is het verschil dat wij betalen, en zij niet. In de Egyptische rij wordt flink geduwd en getrokken. Politie en bewakers proberen hier orde in te houden door met stokken op de menigte te slaan (?). Bizar! Terwijl wij dit schouwspel aanschouwen, worden wij door een andere agent gemaand door te lopen. Dit is niet het beeld dat toeristen horen te zien. Mohammed zoek een rustig plekje in de Citadel om een uitleg te geven over de Mohammed Ali Moskee. Wij trekken echter zoveel bekijks, dat het rustige plekje binnen enkele seconden omgeven is door hordes kinderen. Ze vragen om geld, willen een hand geven en we worden ook gefotografeerd. Het is voor ons praktisch onmogelijk om een foto te maken van de moskee, zonder dat er iemand met een enorme glimlach op de foto gaat staan.
Overzicht piramides
De Mohammed Ali moskee blijkt gesloten te zijn voor bezoekers. Omdat wij betaald hebben, loopt onze gids naar de achterzijde en bonst flink op de deur bij de uitgang. Na enige tijd krijgt hij daar gehoor. Mohammed probeert ons naar binnen te praten. Het is de menigte buiten niet ontgaan dat de deur open is. Vele Egyptenaren dringen zich op naar de uitgang van de moskee, in de hoop hun moskee op deze feestdag te kunnen bezoeken. Binnen enkele seconden ontstaat een flinke duwpartij rond de deur van de moskee, met onze groep als middelpunt. Mohammed krijgt het voor elkaar, dat wij naar binnen kunnen. Iedereen moet zich door de menigte wringen en tegelijkertijd de waardevolle spullen bijeen houden. Als extra opgave moeten natuurlijk wel de schoenen uit voordat we de moskee kunnen betreden. En dit midden in het gedrang. De bewakers houden met stokken de andere bezoekers buiten. Een erg bizarre en beangstigende situatie. Achter ons sluit de deur. Even rust. Al snel blijken nog drie van onze groep buiten te staan. Snel worden zij door de bewakers alsnog binnen gelaten. In de moskee is het gelukkig rustig. Het is wel wat vreemd dat wij juist in de moskee staan en de mensen die geloven niet. De Mohammed Ali Moskee is gebaseerd op de Turkse invloeden met een grote koepel en minaretten. Ook heeft de moskee een indrukwekkende minbar (preekstoel) naast de mihrab (nis voor de richting van Mekka). Door de gebeurtenissen buiten gebruiken we de tijd ook om weer even op adem te komen. Dat is wel nodig, want de route naar buiten, is het omgekeerde van ons entree.
De Mohammed Ali Moskee
Nadat iedereen zich door de menigte gedrongen heeft, kunnen we vanaf de muren van de Citadel genieten van het uitzicht over Cairo. Met name de smog over de stad geeft een bijzonder mistig beeld. De minaretten van de moskeen steken hier net boven uit. Ook hier trekken wij wederom de aandacht. Groepen jongeren houden zich op rond ons. Soms tot aan het vervelende (handtastelijke) aan toe. Twee bewakers grijpen in en houden de groep met stokken bij ons vandaan. De lol is er inmiddels wel een beetje af. Suikerfeest of niet. Het is inmiddels vijf uur en de Citadel gaat sluiten. In de bus kijken we terug op een hele vreemde ervaring van het Suikerfeest. Mohammed benadrukt ons dat dit normaliter niet het geval is. De drukte is alleen in verband met het Suikerfeest. We rijden met de bus weer door het drukke stadscentrum naar een papyrusfabriekje. Een winkeltje voor de toeristen dus. De zus van Mohammed, zo zegt hij, geeft een demonstratie hoe het papyrus gemaakt wordt. Daarna is er gelegenheid om souvenirs aan te schaffen. Daarna keren we met de bus terug bij ons hotel. ’s Avonds eten we met de hele groep – althans bijna de hele groep, want Paul heeft zich verslapen – in het restaurant op de bovenste verdieping. Na het eten wandelen we richting de Nijlboulevard. Het is een drukte van jewelste op straat door het Suikerfeest. Auto’s toeteren nog meer dan ze normaliter al doen in Egypte. Iedereen hangt rond op de trottoirs. Vooral veel stelletjes maken van dit feest gebruik om samen te zijn. Wij worden veelvuldig en enthousiast aangesproken met ‘Welcome to Egypt’. Zelfs uit voorbij rijdende busjes hangen mensen naar buiten, die ons ‘Welcome to Egypt’ toeschreeuwen in het voorbijgaan. Na een uurtje zijn we weer in de buurt van het hotel. Eén drukke straat moeten we nog passeren, een drie baan weg met als idioten rijdenden Egyptenaren. We zien geen kans over te steken tussen de auto’s door. Pas na acht minuten wachten, ontstaat een heel klein gaatje. Op de kamer in ons hotel lezen we nog wat en gaan om elf uur gaan slapen. Morgen om zes uur weer op.


Vorige  Volgende  

Reacties op 'Rondreis Egypte':


Reacties:

Er zijn nog geen reacties gegeven op dit bericht

Reisverslag

Aankomst in Cairo (Dag 1)
Het Suikerfeest in Cairo (Dag 2)
Wandeling door Cairo (Dag 3)
Slapen op het woestijnzand (Dag 4)
Het middeleeuwse stadje E.. (Dag 5)
Op een kameel naar de Oase (Dag 6)
Eten bij de Nubiërs in A.. (Dag 7)
High Tea in Hotel Old Cat.. (Dag 8)
Zeilen op de Nijl (Dag 9)
De tempels van Karnak en .. (Dag 10)
Te gast op een Egyptische.. (Dag 11)
Op weg naar Sharm El-Naga (Dag 12)
Een dagje aan het strand (Dag 13)
Het Egyptisch museum (Dag 14)
Schiphol (Dag 15)


Reisroute
Programma