Reisverslag Zuid Afrika, Swaziland, Lesotho


Ga naar: Home  Lesotho  Swaziland  Zuid Afrika  Foto's


Zuid Afrika > De Robberg in Plettenberg Bay

De zon schijnt al vroeg onze kamer in. We ontbijten op ons terras met zicht op de oceaan. Er staat inmiddels een flinke wind en schuimkoppen staan op het water. Dit maakt de speurtocht naar een achtergebleven walvis lastig. Om kwart voor negen vertrekken we met een kleine groep richting Plettenberg Bay om met een boot walvissen te gaan kijken. Het is ongeveer drie kwartier rijden. Bij de walvisboot blijkt dat er veel wind staat voor de tocht. Eigenlijk te veel.
Plettenberg bay
De vorige groep eerder deze ochtend heeft veel last gehad van de golfslag en erger nog zij hebben niets gezien. We leefden in de veronderstelling dat we niet hoefden te betalen als we geen walvissen zouden zien, maar dit blijkt een grapje geweest te zijn van Gerhardt. Omdat de eigenaar ons de trip eigenlijk af raad, zien we van de tocht af. Een deel van de groep gaat het stadje Plettenberg Bay in, wij gaan wandelen. Wij laten ons afzetten bij de Robberg. Robberg is een schiereiland nabij Plettenberg Bay met prachtige natuur, rotspartijen en verschillende zeehonden. Voor de grote rondwandeling staat vier uur. Gerhardt heeft de tocht wel eens in twee uur en twintig minuten gelopen, dus moeten wij dat ook wel kunnen, zegt hij. Gerhardt stelt voor dat wij daarna via het strand terug lopen naar de parkeerplaats bij het grote hotel. We denken hier voor twee uur te zijn, maar spreken voor de zekerheid om drie uur af. We z’n vieren gaan we op pad. Al direct klimt het pad over de rotsen omhoog en hebben we een mooi uitzicht over de baai en de Plett. We proberen in de baai walvissen te onderscheiden, maar tevergeefs. Na ongeveer driekwartier wandelen over de rotsen, zien we iets bewegen in het water. Het zijn tientallen zeehonden. Als we dichterbij komen liggen er honderden op de rotsen te zonnen.
Zandduin Robberg
Ook zwemmen en spelen veel zeehonden in zee. Hier maken we ook kennis met de doordringende lucht van de beesten. We schatten dat een duizendtal zeehonden hier op de rotsen liggen. Na ongeveer twee uur klimmen, klauteren en afdalen zijn we op de uiterste punt van Robberg. De tocht gaat langer duren dan verwacht en we beginnen ons zorgen te maken over de afgesproken eindtijd. Dat zien we later wel weer. Op dit punt gaat de route naar beneden en over de rotsblokken lopen we langs het zeewater terug. Bij een oud vissershuisje nemen we onze lunch. We delen de lunch zo goed als mogelijk met elkaar. Daarna klimmen we weer verder. Soms moeten we letterlijk met handen en voeten klimmen van steen naar steen. Op sommige plekken zien we het vervolgbordje niet meer. Echter als we goed kijken hangt het hoog boven ons en loopt de route weer flink omhoog. Ondanks de zwaarte van de tocht is de route prachtig. Om kwart voor drie staan we weer bij de parkeerplaats. We hebben er ruim vier uur over gedaan. We gaan de afgesproken tijd niet halen, maar kunnen Gerhardt hierover niet bereiken. Snel wandelen we richting het strand. Op aanraden van Gerhardt nemen we de eerste weg rechts. Dit zou bij het strand uitkomen. De weg loopt langs de achterkant van huizen met hoge hekken, maar geen doorgang naar het strand. Als de weg over gaat van asfalt naar zand worden we argwanend. Uiteindelijk komen we bij een hek met een bord “private property”. We zien dat het hek aan de andere kant open staat en we besluiten gewoon over het erf te lopen. De volgende weg die we nemen loopt weer dood. De daaropvolgende weg lijkt in eerste instantie ook dood te lopen, maar hier zien we een houten wandelbrug.
Kustlijn Robberg
Dit pad door de duinen van ongeveer honderd meter komt eindelijk bij het strand uit. Hé, hé. Het is inmiddels kwart over drie en we moeten nog een flink stuk over het strand. De anderen staan ongetwijfeld op ons te wachten. We trekken de schoenen uit en zetten er flink de pas is. Om tien voor vier komen we bij de bus aan. Gerhardt is blij ons weer te zien. Hij heeft zich zorgen gemaakt en was bang dat iemand gevallen was.
’s Avonds willen we gaan barbecuen met elkaar. Bij de Spar koopt iedereen wat vlees. Een fles wijn kunnen we er niet krijgen. De Spar mag geen alcohol verkopen op zondag. Als we terug rijden naar Tsitsikamma begint het te behoorlijk te regenen. Gerhardt maakt zich zorgen of hij met de regen de barbecue wel aan krijgt. Toch kopen we in de kampwinkel een fles wijn. Als het moet kunnen we het vlees ook braden op het fornuis. Met behulp van wat olie gaat de barbecue branden en onder het afdakje kunnen we droog zitten. Het is een beetje behelpen, maar het smaakt allemaal prima.


Vorige  Volgende  

Reacties op 'Zuid Afrika, Swaziland, Lesotho':


Reacties:

Er zijn nog geen reacties gegeven op dit bericht

Reisverslag

Het regent in Johannesburg (Dag 1)
Op weg naar Graskop (Dag 2)
Mist op de Panoramaroute (Dag 3)
Het Kruger Park (Dag 4)
Game drive door het Kruge.. (Dag 5)
Op weg naar Swaziland (Dag 6)
Wandeling door Shewula (Dag 7)
Noodweer in de nacht (Dag 8)
Nijlpaarden in St Lucia W.. (Dag 9)
Op weg naar de Drakensber.. (Dag 10)
Onweer in de bergen (Dag 11)
Buspech … (Dag 12)
Rotstekeningen van de Bus.. (Dag 13)
Wandelen naar de waterval (Dag 14)
Door de Karoo naar Graaff.. (Dag 15)
De kust bij Port Elisabeth (Dag 16)
De Robberg in Plettenberg.. (Dag 17)
De natte Tuinenroute (Dag 18)
De township van Knysna (Dag 19)
Overgewicht met Sinterkla.. (Dag 20)
Richting Kaapstad (Dag 21)
Kaap de Goede Hoop (Dag 22)
Kaapstad vanaf Table Moun.. (Dag 23)
Terug naar huis … (Dag 24)


Reisroute
Programma