Reisverslag In het spoor van de Inca's


Ga naar: Home  Bolivia  Chili  Peru  Foto's


Vakantie Chili - Bolivia - Peru

Dinsdag 8 juni 2004 - Vlucht naar Lima

Je vertrekt ‘s ochtends uit Amsterdam en komt ‘s avonds aan in Lima. Op het vliegveld Jorge Chávez word je opgewacht door je reisbegeleider en naar het hotel gebracht. Je verblijft in een goed ‘hostal’, gelegen aan de kust en op loopafstand van het centrum van de wijk Miraflores. Het is dichtbij de honderd meter hoge steile klif Costa Verde. Hier heb je een prachtig uitzicht op een stukje modern Lima, strand en de Stille Oceaan en kun je genieten van de vlak boven de golven vliegende pelikanen, die plotseling naar vis duiken.
--------------------------------------------------------------------------------

Woensdag 9 juni 2004 - Vlucht Lima – Tacna, door naar Arica

‘s Morgens vertrek je naar het vliegveld voor de vlucht naar Tacna in het zuiden van Peru. Hiervandaan ga je de grens over met Chili en kom je aan in Arica, tot een aantal jaar geleden officieel de droogste plaats op aarde. Deze faam is inmiddels overgenomen door een ander stadje in de Atacama woestijn, maar gemiddeld regent het ook hier maar eens per vier of vijf jaar. Desondanks is de Atacama woestijn geen erg hete woestijn; voor de kust stroomt de koude Humboldt golfstroom die ’s nachts een verkoelende mist veroorzaakt boven de woestijn. Deze golfstroom is ook de reden waarom langs de noordkust van Chili toch veel steden en plaatsen liggen; het koude water is erg voedselrijk en de oceaan is dan ook rijk aan leven. De stad Arica heeft haar bestaan echter niet aan de visserij te danken, maar aan het feit dat het al in de Inca tijd de doorvoerhaven was voor de opbrengsten van de rijke zilvermijnen in Bolivia, met name die in Potosí. De Spanjaarden bouwden de haven uit en organiseerden karavanen van duizenden muilezels, die de Andes doortrokken om het zilver naar de haven van Arica te brengen. Tegenwoordig is Arica een moderne stad, die vooral veel Bolivianen uit La Paz trekt vanwege het strandtoerisme. Je kunt aan het strand liggen of in een van de vele restaurantjes bij het strand lekker vis gaan eten.
--------------------------------------------------------------------------------

Donderdag 10 juni 2004 - Arica, fac. exc. Parque Lauca

Vandaag biedt de reisbegeleider een facultatieve excursie naar Parque Lauca aan. Parque Lauca is een nationaal park dat rondom de vulkanen Parinacota (6350 m) en Pomerape (6240 m) ligt. De vegetatie is voornamelijk paramó vegetatie, de hooggebergte vegetatie van het Andes hoogland met veel grassoorten en strobloemen. Op de lagere hellingen vind je uitgestrekte bossen. Het is een van de weinige plaatsen waar je een goede kans hebt om vicuña’s te zien, die hier van de ondergang zijn gered door een speciaal fokprogramma. In het park komen ook meer dan 150 vogelsoorten voor, maar de hoofdreden van het bezoek is de landschappelijke schoonheid. Vooral het uitzicht bij het Lago Chungará op de twee vulkanen is adembenemend en de moeite van het bezoek meer dan waard. Bij helder weer kun je zelfs over de grens de Sajana, de hoogste berg van Bolivia, zien liggen. Aan het einde van de dag kom je weer terug in Arica.
--------------------------------------------------------------------------------

Vrijdag 11 juni 2004 - Arica – San Pedro de Atacama

Omdat er geen dagbussen meer rijden tussen Arica en San Pedro de Atacama, leg je dit traject met de nachtbus af. Nadat je nog de hele dag de tijd hebt om de badplaats Arica en de omgeving te verkennen of om lekker uit te rusten, stap je in de loop van de avond op deze comfortabele lijnbus, met airconditioning en verstelbare stoelen. De volgende ochtend kom je rond een uur of acht aan in het kleine maar gezellige San Pedro de Atacama, dat als een groene oase midden in de droogste woestijn ter wereld ligt.
--------------------------------------------------------------------------------

Zaterdag 12 juni 2004 - San Pedro de Atacama, vrije dag, fac. exc. Valle de la Luna

San Pedro de Atacama (2440 m) is een kleine stad met een gezellige sfeer. San Pedro ligt aan de rand van een immens ‘salar’, zoutmeer, en aan de horizon zie je hoge vulkanen, waaronder de Licancábur (5916 m). De meeste huizen zijn gebouwd van adobe, in de zon gedroogde kleiblokken, en vervolgens meestal wit gepleisterd. Zelfs de 17e eeuwse kerk is gebouwd van adobe en houten balken, die over grote afstand zijn aangevoerd door de woestijn. De balken zijn bij gebrek aan spijkers met leren banden aan elkaar bevestigd. Overal vind je restaurantjes en bars, en dat de moderne tijd niet ongemerkt aan San Pedro voorbij gaat zie je aan de enorme hoeveelheid internetcafés. Een bezoek aan het antropologische museum Gustavo Paín is zeer de moeite waard; hier liggen vondsten uit het verre verleden, waaronder wonderbaarlijk goed bewaard gebleven mummies. Je kunt de dag op je gemak doorbrengen of deelnemen aan een facultatieve excursie naar de Valle de la Luna, een indrukwekkend landschap van kale rotsen en glooiende valleien, dat de naam ‘vallei van de maan’ zeker verdient.
--------------------------------------------------------------------------------

Zondag 13 juni - 15 juni 2004 - Tocht langs Laguna Colorada, Laguna Verde en salares

Vroeg in de ochtend vertrek je voor een pittige driedaagse tocht door het hoogland op de grens van Bolivia en Chili, een van de mooiste tochten die je in heel Zuid-Amerika kunt maken. Je vertrekt vroeg en wordt naar de grens met Bolivia gebracht, waar je overstapt op terreinwagens. Hiermee trek je drie dagen lang op een hoogte van ongeveer 4000 meter door een indrukwekkend landschap van besneeuwde vulkaantoppen, uitgestrekte vlaktes, groen en rood gekleurde meren en kleine nederzettingen. De rij-afstanden per dag zijn niet groot, maar door de slechte weg ben je het grootste deel van de dag onderweg. Je zult echter regelmatig stoppen om een korte wandeling te maken of om een van de mooie plekken uitgebreid te verkennen. Het eten wordt onderweg voor je klaargemaakt en de reisbegeleider zal hiervoor een vast bedrag per persoon innen. Zorg ervoor dat je warme kleren en een goede slaapzak meeneemt, want het kan met name in de zomermaanden stevig vriezen. De combinatie van donkerblauwe lucht, witte toppen en het indrukwekkende lege landschap maken deze tocht tot het hoogtepunt van de reis. De eerste dag reis je naar Laguna Verde, dat prachtig blauwgroen is gekleurd dankzij het hoge mineraalgehalte van het water, waardoor het zelfs met temperaturen van -10°C nog niet bevriest! Vervolgens ga je naar ’s werelds hoogstgelegen geisers (4300 m), die pruttelen en stomen in de koude Andes berglucht. Je kunt in de koude berglucht een warm bad nemen. Misschien wel het mooiste meer is Laguna Colorada (4278 m), een rood gekleurd meer dat omzoomd wordt door vreemd gevormde witte zoutafzettingen. Het meer is minder dan een meter diep en de rode kleur komt van algen en plankton, geliefd voedsel voor flamingo’s. Deze dieren verwacht je eigenlijk alleen bij tropische temperaturen, maar hier gedijen drie verschillende soorten. Je slaapt hier niet, omdat het hier in drukke tijden regelmatig overvol is en velen het mooie eerste deel afjakkeren om te voorkomen dat ze in tenten of in de auto’s moeten overnachten. Wij doen dit op ons gemak en gaan vanaf Laguna Colorada door naar de woestijn van Siloli, die door zijn vreemde vormen en kleuren ook wel de woestijn van Dali wordt genoemd. Via een aantal vogelmeren rijd je naar Mína Corina, waar je overnacht in eenvoudige slaapzalen met gedeeld sanitair. In dit dorpje leven de mensen van mijnbouw. De volgende dag vervolg je je reis via San Juan naar de befaamde salares de Uyuni, uitgestrekte zoutmeren. Je trekt de zoutvlakte op en maakt een tocht naar Isla Inca Huasí, ook wel Isla Pescado geheten, een klein rotsachtig eiland dat verlaten in het midden van de zoutvlakte ligt. Op dit eiland groeien lange smalle cactussen en leven veel langstaartige Andeskonijnen. Tijdens een wandeling over het eiland heb je een prachtig uitzicht over het zoutmeer en de besneeuwde Andestoppen in de verte. Langs een enorme spierwitte vlakte rijd je verder naar het dorpje Jirira, of naar Coquesa, aan de rand van het zoutmeer. Je overnacht hier in eenvoudige drie- en vierpersoonskamers. Je kunt genieten van een unieke zonsondergang. Bij helder weer is de nacht op het doodstille zoutmeer een haast surrealistische ervaring. Hoewel beide overnachtingen naar onze maatstaven niet luxueus zijn, wordt dit ruimschoots gecompenseerd door de unieke locatie en de sfeer van het gebied. De volgende dag kun je een wandeling maken langs verschillende dorpjes aan de rand van de zoutvlaktes. Hier vind je nog vrij goed bewaard gebleven pre-Inca woningen. De wandeling voert door weilanden waar de lama’s grazen; deze dieren worden gehouden als lastdie
--------------------------------------------------------------------------------

Woensdag 16 juni 2004 - Uyuni – Potosí

‘s Ochtends vertrekken we voor een hele dag durende, spectaculaire tocht naar Potosí. Potosí is een mooie stad en historisch gezien de belangrijkste stad van Bolivia. De stad is gesticht in 1545 en dankt haar bestaan aan de Cerro Rico (Rijke Berg), een heuvel waar sinds de 16e eeuw enorme hoeveelheden zilver en tin zijn gewonnen. Het rijke verleden is terug te vinden in de prachtige koloniale gebouwen, waaronder de vele, vaak overdadig versierde kerken. De stad is door de Unesco tot cultureel monument verklaard. Zeker een bezoek waard is Casa de la Moneda, de oude Munt uit 1772. Naast een expositie over de historie van dit gebouw is een unieke collectie koloniale religieuze kunst ondergebracht. Met een hoogte van ruim 4000 meter is Potosí de hoogstgelegen stad ter wereld. De winter (onze zomer dus) kan erg koud zijn, waarbij soms zelfs sneeuw kan vallen. Gelukkig is het meestal helder en zonnig. Je overnacht in een sfeervol hotel in Spaans-koloniale stijl, mét verwarming, ondanks de koude een zeldzaamheid in Potosí.
--------------------------------------------------------------------------------

Donderdag 17 juni 2004 - Potosí, vrije dag, fac. bezoek zilvermijnen

Je kunt vanochtend een bezoek brengen aan één van de vele oude zilvermijnen die de stad rijk is. In deze coöperatieve mijn is duidelijk te zien onder wat voor miserabele omstandigheden de mijnwerkers hun werk moeten verrichten. De tocht door een mijn is vermoeiend en vies (oude kleren meenemen), maar een onvergetelijke ervaring. In voorgaande jaren is een intensief contact opgebouwd tussen de mijnwerkers en de Baobabgroepen. In het verleden zijn door de inspanning van onze reisbegeleiding en de financiële bijdragen van deelnemers enkele basisvoorzieningen, zoals watervoorzieningen, aangelegd. In de middag kun je bijvoorbeeld een bezoek brengen aan het prachtige koloniale Santa Teresaklooster.
--------------------------------------------------------------------------------

Vrijdag 18 juni 2004 - Potosí – Sucre

‘s Ochtends vertrek je voor een ongeveer vier uur durende rit naar Sucre. Dit is een mooie tocht door de ruige Andes, waarbij je circa 1300 m daalt voordat je rond de lunch in Sucre aankomt. In de middag heb je nog de tijd om deze stad te verkennen. Door de gunstige hoogteligging (2790 m) is het klimaat er bijzonder aangenaam. Sucre, gesticht in 1538, is de officiële hoofdstad van Bolivia en wordt algemeen gezien als de mooiste stad van dit land. In deze sfeervolle stad vind je veel Spaans-koloniale architectuur en zijn alle gebouwen traditioneel wit geverfd. Het is zeker de moeite waard enkele van de vele fraaie kerken te bezoeken, zoals de kathedraal La Merced (1551) met haar prachtige decoraties in koloniale barokstijl, en de San Felipe, vanwaar je een prachtig uitzicht hebt over de stad. Verder bezit Sucre een aantal interessante musea, waaronder het Antropologisch Museum, het Museum voor Moderne Kunst en Museo de Tejido, het textielmuseum. Je verblijft in Sucre in een prachtig gerenoveerd hotel in koloniale stijl.
--------------------------------------------------------------------------------

Zaterdag 19 juni 2004 - Sucre, vrije dag, fac. wandeling Chataquila

Vandaag kun je een prachtige wandeling te maken, die begint in het dorpje Chataquila, waar zich een mooi kapelletje bevindt. De wandeling volgt een eeuwenoud Incapad richting de rivier de Chaunaca. Je loopt langs de Maragua krater alleen maar naar beneden, langs heuvels en mooie vergezichten. Deze wandeling duurt ongeveer 3 uur en is niet al te zwaar. Aan het einde van het pad zal de bus je weer ophalen om je naar Sucre te brengen. Wie niet mee wil wandelen kan Sucre verder bekijken of een dagje rust nemen.
--------------------------------------------------------------------------------

Zondag 20 juni 2004 - Sucre, vrije dag, fac. zondagmarkt van Tarabuco

Een bezoek aan een van de indiaanse dorpjes in de omgeving laat een heel andere wereld zien. De levensstijl en traditionele klederdracht van de indiaanse bevolking, alsmede de verschillende hoofddeksels zijn fascinerend om te zien. Dit zie je misschien wel het best tijdens de wekelijkse zondagmarkt in het dorpje Tarabuco, een van de kleurrijkste van Zuid-Amerika. In dit schilderachtige dorpje kun je heerlijk dwalen door de kronkelende straatjes welke het centrale marktplein, de Plaza de Armas, omgeven. Er worden groenten, fruit, cocabladeren en natuurlijk prachtige geweven stoffen verkocht door mensen die van heinde en ver naar Tarabuco komen. Textiel en landbouwproducten vormen de belangrijkste inkomsten van dit gebied, dat op ruim 3300 meter ligt.
--------------------------------------------------------------------------------

Maandag 21 juni 2004 - Vlucht Sucre – La Paz, vrije middag

Vandaag vlieg je weer naar de hoogvlakte, waar La Paz midden op het uitgestrekte en desolate landschap van de Altiplano ligt. In La Paz overnacht je in een sfeervol hotel in het centrum. Deze dagen kun je gebruiken om door de straten van La Paz te struinen. Hoewel La Paz officieel niet de hoofdstad van Bolivia is, heeft de regering hier haar zetel. La Paz wordt met haar hoogteligging van 3636 meter beschouwd als de hoogste ‘hoofdstad’ ter wereld. Voor de bouw van de in 1548 gestichte stad hebben de Spanjaarden de 400 m diepe vallei gekozen om beschut te zijn tegen de schrale wind van de Altiplano. Het klimaat in de stad is daardoor opvallend mild. Het centrum van de stad is vrij klein en goed te belopen. Er zijn uiteraard de nodige kerken en oude gebouwen in Spaans-koloniale stijl te zien, maar de echte attractie van La Paz is de sfeer en het kleurrijke straatbeeld met de vele indianen in traditionele kleding naast onberispelijk in het pak gestoken zakenmensen. Hier zie je veel Indianen een typerende bolhoed dragen, die ‘Cholos’ worden genoemd. Er zijn veel markten, onder andere de zogenaamde heksenmarkt, waar de meest vreemdsoortige en magische genees en hulpmiddelen, van kruiden tot en met lamafoetussen, worden verkocht. ‘s Avonds is een bezoek aan een peñabar, waar authentieke Indiaanse Andesmuziek wordt gespeeld, zeer de moeite waard.
--------------------------------------------------------------------------------

Dinsdag 22 juni 2004 - La Paz, vrije dag, fac. exc. Tiahuanaco

Je hebt vandaag uitgebreid de tijd om de fascinerende stad verder te verkennen. Je kunt ook een bezoek brengen aan Tiahuanaco, de raadselachtige ruïnes van een stad waarover nog maar weinig bekend is, behalve dat de inwoners er vóór de Incatijd hebben geleefd en een religie hadden die georiënteerd was op de zon. De paden van de Takesitrail worden toegeschreven aan dit volk. Sommige constructies zijn zeer goed bewaard gebleven en de monolithische zonnepoort is wereldberoemd. Tiahuanaco is de best bewaard gebleven ruïnestad in Bolivia, en is nog maar gedeeltelijk blootgelegd. Vanuit La Paz kun je ook excursies maken naar de hogere delen van de Andes, bijvoorbeeld naar de Chacaltaya, een prachtige berg met een gletsjer waar zich ‘s werelds hoogste skipiste (5500 - 5300 m!) bevindt. Je kunt tot een berghut halverwege de piste komen en over een gemakkelijk pad langs de skipiste naar de top van de berg (5700 m) lopen, vanwaar je – met helder weer – een onvergetelijk uitzicht hebt over de hele omgeving. Bergtoppen zoals die van de Illimani en de Huayna Potosí lijken binnen handbereik te liggen.
--------------------------------------------------------------------------------

Woensdag 23 juni - 24 juni 2004 - La Paz, vrije dagen – fac. Takesitrail

Op dag 16,17 en 18 kun je facultatief deelnemen aan de Takesitrail. Je kunt je hiervoor opgeven bij de reisbegeleiding aan het begin van de reis. Deze dagen maak je een wandeltocht over zeer oude, grotendeels erg goed bewaard gebleven paden, daterend uit de tijd vóór de Inca’s. De route is goed te doen maar kan af en toe glad zijn; het kan handig zijn om skistokken mee te nemen. Het grootste deel van de bagage kun je laten vervoeren en er gaat een kok mee die de maaltijden verzorgt. Onderweg wordt gekampeerd in tenten. Op de eerste dag van de tocht rijd je van La Paz naar het dorpje Ventilla. Even voorbij dit dorp begint de wandeling. Je stijgt eerst circa twee uur tot een pas op 4650 m hoogte. Door de hoogte kunnen deze eerste uren zeer vermoeiend zijn en daarom neem je er ruim de tijd voor. Vanaf de pas daal je voor het grootste gedeelte alleen nog maar af. Het is fascinerend om de geleidelijke overgang te zien van het ruige hooggebergte met schaarse grasvegetatie naar de meer tropische vegetatie van het relatief laag gelegen (2000 m) eindpunt van de tocht. Onderweg kom je enige zeer geïsoleerde indiaanse nederzettingen tegen. Aan een helder beekje zul je de eerste nacht doorbrengen. De volgende dag daal je steeds verder af en loopt het grootste gedeelte van de dag door de zogenaamde Yungas, de lager gelegen noordoostelijke hellingen van de Andes, waar een vochtig en warm klimaat heerst door de invloed van het Amazonebekken. De vegetatie wordt hier steeds weelderiger. Je loopt door nevelwoud, langs met dik mos beklede bomen, boomvarens, bromelia’s, orchideeën en lianen. Je overnacht de tweede nacht op een open plek bij een paar huizen. De laatste dag is het nog een klein stukje naar de bewoonde wereld. Je passeert een arm mijnstadje en komt bij het oude dorpje Yanacachi aan, het eindpunt van de wandeling. Vanaf dit dorpje rijd je in vier uur over een schitterende weg terug naar La Paz. Mocht je niet zolang willen wandelen, dan biedt La Paz nog veel andere mogelijkheden. Een goede mogelijkheid is om een tweedaagse tocht naar Sorata te maken, een hooggelegen Indianendorp. Je kunt hier overnachten en op eigen gelegenheid korte of langere wandelingen maken tussen besneeuwde Andes reuzen. Een andere mogelijkheid is om een één- of tweedaagse tocht te maken naar Coroico in de Yungas. De reis volgt één van de meest spectaculaire routes in Bolivia, maar die ook meteen een van de meest gevaarlijke wegen is. De smalle weg slingert langs de wanden van een steile canyon en er zijn geen vanghekken langs de weg geplaatst. Mocht je deze tocht willen maken dan is dit dan ook volledig op eigen risico! In Coroico overnacht je met de tweedaagse tocht in een hotel en kun je wandelingen maken in de schitterende omgeving. In de middag van de tweede dag rijd je dezelfde mooie, maar gevaarlijke, route terug naar La Paz.
--------------------------------------------------------------------------------

Vrijdag 25 juni 2004 - La Paz - Copacabana

De wandelaars van de Takesitrail komen in het begin van de middag weer aan in het hotel in La Paz, waar ze de rest van de groep weer ontmoeten. Daar heb je de tijd om te lunchen en de achtergelaten bagage uit het depot te halen. In de middag reis je gezamenlijk naar Copacabana: een prachtige rit over de Altiplano, langs hoge Andestoppen naar de oever van het Titicacameer. Je steekt per boot een smal deel van het meer over en komt in Copacabana aan, waar je in een prima hotel overnacht. Copacabana is een rustig stadje aan de rand van het Titicacameer, dat een uitstekend uitgangspunt vormt voor boottochten en wandelingen door de schitterende omgeving. Met een hoogte van 3810 m is het Titicacameer het hoogstgelegen bevaarbare meer ter wereld. Copacabana was een heilige plaats voor de oude Inca’s en nu voor de Aymará-Indianen en de christenen. In Copacabana zelf is het zeker de moeite waard een bezoekje te brengen aan de opvallende, Moors uitziende kathedraal. Behalve het bijna overdadig versierde hoofdaltaar bezit de kathedraal een zwart geverfd beeldje van de Maagd Maria, waaraan in de 16e eeuw vele wonderen werden toegeschreven. Copacabana is daardoor vanaf die tijd een belangrijk bedevaartsoord, waar priesters onder meer auto’s inzegenen.
--------------------------------------------------------------------------------

Zaterdag 26 juni 2004 - Copacabana, vrije dag

Vandaag is het mogelijk om een boottocht naar Isla del Sol te maken, het eiland dat een belangrijke rol speelde tijdens de Incabeschaving. De legende gaat dat de oppergod Zon, zijn kinderen naar de aarde stuurde om een beschaving te stichten. De één stichtte Isla del Sol, de ander Isla de la Luna. Deze eilanden speelden een belangrijke religieuze rol, en zijn nu nog steeds heilige plaatsen. Je begint de wandeling op Isla del Sol in het noorden van het eiland waar zich de heilige rots van de Poema bevindt, die wordt vereerd als de plaats van de scheppingslegende van de eerste Inca’s. Vlakbij bevinden zich de Chincanaruines, overblijfsels van de tempel van de zon. Je hebt hiervandaan schitterende uitzichten over het Titicacameer. Het hoogste punt van het eiland is 4076 meter, de droge hellingen zijn bedekt met kreupelhout en op de eeuwenoude terrassen worden nog steeds aardappelen en tomaten verbouwd. Je eindigt de wandeling na ongeveer vier uur in het zuiden van het eiland, Incatrappen leiden naar de boot die je terug zal brengen naar Copacabana. Wil je liever niet over het eiland wandelen dan kun je ook per boot een halve dag durende excursie maken langs het eiland en een aantal van de belangrijkste plaatsen op die manier bezoeken.
--------------------------------------------------------------------------------

Zondag 27 juni 2004 - Copacabana - Puno (Peru), vrije middag

In de ochtend vertrek je met de bus naar Puno in Peru, waar je aan het begin van de middag aankomt. Puno is de belangrijkste Peruaanse stad aan het Titicacameer. Je kunt hiervandaan een facultatieve excursie naar de Uroseilanden maken. Dit zijn eilanden die uit drijvend riet bestaan; zij worden bewoond door de Uros stam. De mensen leven van de visvangst en de handel met het vasteland. Een bezoek aan deze eilanden is, hoewel toeristisch, toch een unieke ervaring. Alle huizen zijn van riet gemaakt; als je over het eiland loopt voel je de zachte grond onder je voeten bewegen. Je kunt natuurlijk ook de stad Puno verder verkennen of uitrusten in het hotel.
--------------------------------------------------------------------------------

Maandag 28 juni 2004 - Puno – Sillustani – Cuzco

Vandaag maak je een lange busrit naar Cuzco. Een interessant uitstapje onderweg is naar de geheimzinnige ‘chullpas’ van Sillustani. Chullpas zijn pre-Columbiaanse graftorens, gelegen op een schiereiland in het Umayomeer. De bouw van deze torens is zo complex dat ook hedendaagse architecten, met moderne technieken, grote moeite hebben om de torens na te bouwen. Verder zie je onderweg hoe de boeren volgens eeuwenoude methodes hun droge akkertjes in dit extreme klimaat bewerken. In Cuzco overnacht je meestal in het Niños hotel. Vanwege dit laatste zouden wij je hulp willen inroepen: kleding voor kinderen, en met name kinderschoenen, zijn van harte welkom! Oud en versleten is niet erg.
--------------------------------------------------------------------------------

Dinsdag 29 juni 2004 - Cuzco - Huayllabamba, startpunt Inca-trail

In het dorpje Chilca, tweeëneenhalf uur rijden van Cuzco, maak je kennis met de gids, de kok en de dragers. De tocht die je volgt is het laatste deel van de oude Inca-weg van Cuzco naar Machu Picchu. Omdat de Inca’s het wiel niet kenden legden zij hun wegen niet in de dalen, maar vaak hoog door de bergen aan; onderweg loop je dan ook regelmatig over de verbluffend knap gebouwde paden en trappen die de steden in het Inca-rijk met elkaar verbonden. Het eerste deel van de route volg je een smal pad evenwijdig aan de Urubamba-rivier tot aan de eerste kampeerplaats, Huayllabamba, die op ca. 3000 m hoogte ligt.
--------------------------------------------------------------------------------

Woensdag 30 juni 2004 - Inca-trail

Er wordt in de bergen vroeg opgestaan en ontbeten. Dit is de zwaarste dag van de tocht. Op bijna 4200 m passeer je de Huarmihuanusco, hoogste pas van de Inca-trail. De prachtige route voert langs een riviertje waar de grillig gevormde bomen een bijna onwerkelijke indruk maken. Onderweg heb je schitterende uitzichten op de besneeuwde bergtoppen. Aan het einde van de dag ben je in de vallei afgedaald waar onze kampeerplek ligt.
--------------------------------------------------------------------------------

Donderdag 1 juli 2004 - Inca-trail

Vandaag moet je nog twee passen overwinnen, van ca. 4000 en 3750 m hoogte. Je loopt vandaag een langere afstand dan gisteren, maar doordat het stijgen en dalen meer afwisselt is het een minder vermoeiend traject. Onderweg bezoek je ook enkele Inca-ruïnes, voordat je uiteindelijk moe maar voldaan afdaalt naar Wiñay Wayna, de derde en verreweg de drukste kampeerplaats.
--------------------------------------------------------------------------------

Vrijdag 2 juli 2004 - Inca-trail - Machu Picchu - Cuzco

Vroeg in de ochtend loop je over het Inca-pad naar Machu Picchu. Bij helder weer heb je vanaf de ‘poort van de zon’, Inti Punku, een prachtig uitzicht over de stad. Nadat je uitgebreid de tijd hebt gehad het ruïnecomplex te verkennen neem je in de loop van de middag de trein vanuit Aguas Calientes terug naar Cuzco. Dag 26 Cuzco, vrije dag Deze dag heb je vrij om in Cuzco of de omgeving rond te kijken. Het is aan te raden om een algemeen entreebewijs voor Cuzco te kopen, waarmee je ook de ruïnes rondom Cuzco en in de Heilige Vallei kunt bezoeken. Vooral de imposante ruïnes van het oude Inca fort Sacsayhuamán zijn zeer de moeite waard, maar ook Cuzco zelf heeft veel te bieden, zoals het beroemde Inca museum, het centrale plein en de vele mooie koloniale gebouwen die deels op de fundamenten van Inca paleizen zijn gebouwd. De onderste meters van de muren bestaan uit immense steenblokken van de Inca’s, en daar bovenop staan de wit gepleisterde Spaanse muren met fraai bewerkte balkonnetjes, daklijsten en deuren. Een fascinerend contrast dat toch voor een harmonieuze bouwstijl heeft gezorgd.
--------------------------------------------------------------------------------

Zaterdag 3 juli 2004 - Cuzco, vrije dag

Deze dag heb je vrij om in Cuzco of de omgeving rond te kijken. Het is aan te raden om een algemeen entreebewijs voor Cuzco te kopen, waarmee je ook de ruïnes rondom Cuzco en in de Heilige Vallei kunt bezoeken. Vooral de imposante ruïnes van het oude Inca fort Sacsayhuamán zijn zeer de moeite waard, maar ook Cuzco zelf heeft veel te bieden, zoals het beroemde Inca museum, het centrale plein en de vele mooie koloniale gebouwen die deels op de fundamenten van Inca paleizen zijn gebouwd. De onderste meters van de muren bestaan uit immense steenblokken van de Inca’s, en daar bovenop staan de wit gepleisterde Spaanse muren met fraai bewerkte balkonnetjes, daklijsten en deuren. Een fascinerend contrast dat toch voor een harmonieuze bouwstijl heeft gezorgd.
--------------------------------------------------------------------------------

Zondag 4 juli 2004 - Cuzco – Lima, avondvlucht

In de loop van de dag vlieg je naar Lima. Je kunt je bagage op het vliegveld van Lima in depot zetten en nog een korte uitstap maken naar het centrum van de stad, waar je rondom het centrale plein de imposante kathedraal en het paleis van de president kunt bewonderen. Lima is een eldorado voor mensen met belangstelling voor archeologie. Misschien wel het belangrijkste museum van Zuid-Amerika, ‘Museo del Oro’(het goudmuseum), bevindt zich in deze stad. Naast dit museum zijn er nog tientallen andere musea en plaatsen waar je je op de hoogte kunt stellen van de zeer rijke cultuurhistorie van Zuid-Amerika. In de loop van de avond vertrek je naar Nederland.
--------------------------------------------------------------------------------

Maandag 5 juli 2004 - Aankomst in Nederland

Reacties op 'In het spoor van de Inca's':


Reacties:

Er zijn nog geen reacties gegeven op dit bericht

Reisverslag

Op weg naar Lima (Dag 1)
Vliegen over de Peruaanse.. (Dag 2)
Naar 4.600 meter en weer .. (Dag 3)
Met de nachtbus door Chili (Dag 4)
San Pedro de Atacama (Dag 5)
De grens met Bolivia over (Dag 6)
Het zoutmeer van Uyuni (Dag 7)
Wandelen langs het zout (Dag 8)
Met de bus naar Potosí (Dag 9)
Ontzag voor de mijnwerkers (Dag 10)
Sucre, de officiële hoof.. (Dag 11)
De Chataquila wandeling (Dag 12)
De zondagsmarkt van Tarab.. (Dag 13)
Vliegen naar La Paz (Dag 14)
Als Kuifje in Tiahuanaco (Dag 15)
Naar de top van de Takesi.. (Dag 16)
Wandelen door Takesi (Dag 17)
Zicht op het Titicacameer (Dag 18)
Inzegening van de auto’s (Dag 19)
De Uros rieteilanden (Dag 20)
Van Puno naar Cusco (Dag 21)
Start van de Incatrail (Dag 22)
Sneeuw op de dead women p.. (Dag 23)
Regen op de camping Wiña.. (Dag 24)
Machu Picchu in de mist (Dag 25)
Historisch Cusco (Dag 26)
Terug naar Lima (Dag 27)
Weer thuis (Dag 28)


Reisroute
Programma