Reisverslag Rondreis Costa Rica


Ga naar: Home  Costa Rica  Foto's


Costa Rica > Raften op de Rio Sarapiqui

Vandaag staat een lange reisdag voor de boeg. Om zeven uur staan we met de koffers bij de bus. We rijden vandaag naar La Fortuna. We rijden via de kustlijn terug naar Puerto Limón en daarvandaan weer in de richting van San José. Gelukkig zijn er vandaag geen ongelukken gebeurd, en bereiken we in twee uur het plaatsje Siquirres. Hier stoppen we bij een restaurantje voor een ontbijt met koffie. Ook maken we hier een lunchpakket klaar voor de middag. Daarna rijden we door richting Puerto Viejo de Sarapiqui voor een activiteitenprogramma. We hebben vandaag de keuze om te paardrijden, te raften of een junglewandeling te maken. Ik ga vandaag raften. Ik heb dit nooit eerder gedaan en het lijkt me best spannend. Allereerst stoppen we bij de manage om de paardrijders af te zetten. Daarna rijden we langs de Rio Sarapiqui naar het beginpunt van het raften. De zeven rafters worden verdeeld over twee boten. Bij het vertrekpunt worden we al welkom geheten door Cesar. Op de kant geeft hij uitleg over het raften. Er zijn vijf belangrijke commando’s: forward, backward, stop, lean en go-down.
Raften
In de eerste meters oefenen we de commando’s en gaan al snel van de eerste stroomversnelling. We hebben het al snel onder de knie en zijn ook al snel allemaal volledig nat. Het is erg leuk om versnelling na versnelling te doen. Halverwege houden we een korte pauze. Hier ligt ananas en watermeloen klaar. Ik heb best trek gekregen en dit smaakt prima. Bij dit rustpunt kun je een stukje omhoog lopen, in het water springen en met de sterke stroom weer terug drijven naar de boten. Het ziet er eenvoudig uit, maar als ik moet springen vind ik het behoorlijk angstig. Ik besluit toch te springen en laat me met de stroom terugdrijven. Ik ga nog een keertje. Na tweeënhalf uur bereiken we met de rafts het eindpunt. Hier bekijken we de foto’s die onderweg gemaakt zijn. De foto’s worden aangeboden voor 30 dollar per boot. Echt afdingen lukt niet. We besluiten de cd’s van beide boten aan te schaffen en ze zelf door te kopiëren. Ondertussen is onze bus ook gearriveerd met mijn droge kleren en met mijn lunchpakket.
Nadat we ook de junglewandelaars weer opgepikt hebben, rijden we weer verder richting La Fortuna. Normaliter betrekt het weer ’s middags, maar vandaag is het nog steeds mooi weer. Dit biedt kansen om het topje van de Arenal vulkaan goed te zien bij zonsondergang. Duimen! Helaas wordt het steeds bewolkter, naarmate we dichter bij La Fortuna komen. Tegen vier uur zien we de Arenal vulkaan in de verte liggen. De top gehuld in donker wolken. Ik geef de hoop al een beetje op. Als we even later in het centrum van La Fortuna uitstappen om te pinnen, begint het zelfs licht te regenen. Willem houdt moed en wil het toch gaan proberen. De bewolking kan altijd in een ogenblik optrekken. De uitbarstingen zijn aan de andere kant van de berg, en daar kan het weer beter zijn. Je weet maar nooit. Terwijl we om de berg heenrijden, wordt het langzaam donker buiten. Het regent inmiddels flink en geregelt zien we een onweersflits. Zo’n 17 kilometer buiten La Fortuna stoppen we bij een brug. Hiervandaan is het schouwspel van de vulkaan te zien.
Arenal vulkaal
Vroeger spatte de vulkaan ook naar de kant van La Fortuna. Veel hotels hebben zich hiervoor gericht op de vulkaan. Sinds twee jaar heeft de vulkaan zich bedacht en rommelt alleen nog aan de achterzijde. Het is druk bij de brug. Zo’n honderd toeristen hopen vanavond een glimp van de grote vulkaan op te vangen. Het is inmiddels helemaal donker geworden. Als ik bij de brug kom, zie ik al direct de oranje gloed van rotsblokken onder de bewolking uitkomen. Indrukwekkend! De Arenal vulkaan spuugt niet zo zeer lava uit, maar gloeiende lavastenen brokkelen af en rollen naar beneden. Terwijl wij staan te kijken trekt de bewolking helemaal op en zien we de lavabrokken vanaf de top naar beneden rollen. Op de foto’s met een lange sluitertijd, heeft het toch iets weg van een lavastroom. Alleen is het heel moeilijk om de camera secondenlang stil te houden. Zelfs Willem is onder de indruk van de vele uitbarstingen achter elkaar. Het gerommel van de vulkaan maakt het helemaal af. In één woord: Geweldig! Op de terugweg naar de lodge eten we in een restaurant en rond tien uur zijn we weer bij de lodge. Ik mag bij de receptie nog net vijf minuten internetten. Eigenlijk zijn ze al gesloten. Ik stuur een e-mailtje naar het thuisfront. Het is grappig dat ik in Nederland al enkele uren jarig ben, en hier nog niet.


Vorige  Volgende  

Reacties op 'Rondreis Costa Rica':


Reacties:

Er zijn nog geen reacties gegeven op dit bericht

Reisverslag

De reis naar San José (Dag 1)
De Poás vulkaan uit de w.. (Dag 2)
We zijn nog niet compleet.. (Dag 3)
Een ontmoeting met een pi.. (Dag 4)
Op bezoek bij de Bribri i.. (Dag 5)
Raften op de Rio Sarapiqui (Dag 6)
Jarig in Caño Negro, ¡P.. (Dag 7)
De ontmoeting met Jan (Dag 8)
Canopy tussen de boomtopp.. (Dag 9)
Reisgenoten overvallen! (Dag 10)
Manuel Antonio: één gro.. (Dag 11)
Terug naar San José (Dag 12)
Halen we de vlucht? (Dag 13)
Weer thuis (Dag 14)


Reisroute
Programma