Reisverslag Rondreis Costa Rica


Ga naar: Home  Costa Rica  Foto's


Costa Rica > Canopy tussen de boomtoppen

Ik word wakker van muziek. Een drumband trekt voorbij. Ik kijk op mijn horloge en het is nog geen zes uur. Het is vandaag onafhankelijkheidsdag in Costa Rica en wordt de onafhankelijkheid van Spanje gevierd uit 1821. Ik draai met nog even om. Ik heb om acht uur afgesproken met Jan in het centrum van Santa Elena. Jan is echter al wat eerder en pikt mij op bij het ontbijt in het hotel. We wandelen naar het centrum en zijn net op tijd om het begin van de parade mee te maken. De optocht wordt gevormd door de verschillende scholen uit de regio van Monteverde. Al wekenlang is geoefend op de muzikale omlijsting van de optocht. De ene school probeert de andere school af te troeven. Vooral de vele trommelaars, slaan vol energie op de trom om er zoveel mogelijk kabaal uit te krijgen. De stoet trekt langzaam voorbij met muzikale optredens en soms een dansje. Na twee uur is de gehele stoet voorbij getrokken en wandelen we weer terug naar het hotel.
Optocht Monteverde
Vanaf het hotel rijden we in twee busjes naar het Selvature Park in Monteverde voor een Canopy tour. Een kabelbaan parcours met veertien kabelbanen is uitgezet tussen de toppen van het nevelwoud. Nadat ik getekend heb dat ik niemand aansprakelijk kan stellen, krijg ik een tuig aangemeten en een helm op.We krijgen uitleg over het roetsjen, de houding tijdens het roetsjen en vooral wanneer je wel en wanneer je niet moet remmen. De eerste kabelbaan ziet er spannend uit, maar als ik even later tussen de boomtoppen naar beneden glij, blijkt het heel erg mee te vallen. Aan het einde word ik al opgewacht door een begeleider, die instructies geeft of ik bij moet remmen of niet. Bij het eerste plateau hoeft niet geremd te worden. Direct na aankomst helpt een tweede begeleider mij aan de nieuwe kabel en al snel roetsj ik over de volgende kabelbaan door de jungle. Onderweg is er mooi uitzicht, al is er geen tijd om de details te bekijken of naar dieren te speuren. De langste kabelbaan is 600 meter en gaat over het dal. Een heerlijk gevoel om alleen tussen twee heuvels in te vliegen met het oerwoud onder je. Halverwege het parcours bevindt zich een tarzan-swing. Met een afsprong van een plateau slinger je aan een touw. Je bengelt boven het dal, waarna begeleiders je weer afremmen op het laagste punt. Dit is spannender dat de kabelbaantocht. Als ik aan de beurt ben, twijfel ik of ik wel zal springen. Die keuze is er niet. De ene begeleider merkt dat ik enkele woorden Spaans spreek en vraagt hoe ik heet. De andere maakt de kabel strak vast. Als ik nog vraag wat ik precies moet doen is het antwoord: “niets!”. Ik voel een hand achter me en even later suis ik naar beneden. De eerste meters voelen eng aan, tot ik bemerkt dat ik slinger en boven het dal hang. Vanuit de hoogte geniet ik van het uitzicht en ondertussen slinger ik al weer terug. Door aan de benen te trekken, proberen de begeleiders de snelheid er uit te halen. Eén begeleider pakt mijn been vast en slingert, aan mijn been, mee omhoog. Na enkele slingers hang ik stil en kan de volgende springen. Als ik weer losgekoppeld ben, laat Jan mij een foto zien van het moment dat ik net spring.
Hangbrug Monteverde
Mijn gezicht spreekt boekdelen over hoe ik dat moment ervaren heb. Na de kabelbaantocht maken we een wandeling over hangbruggen. Via de hangbruggen wandel je door het nevelwoud. Veel klimop-planten proberen via bomen hogerop te komen om zoveel mogelijk licht en water op te vangen in het vol gegroeide woud. Vanaf de hangbruggen kun je het oerwoud tussen de toppen zien en van bovenaf. Aan het begin van de wandeling bezoeken we de kolibrietuin. Hier hangen speciale potten met vloeibaar voedsel voor de kolibries. Tientallen kolibries verdringen zich om te drinken. Een prima gelegenheid om foto’s te maken van deze beestje. Al blijft het moeilijk omdat ze zich zo snel bewegen. Daarna wandelen we de hangbruggen route. Jan geeft onderweg uitleg over de planten en de bomen. Dit maakt de route een stuk interessanter. Sommige hangbruggen zijn 150 meter lang en soms meer dan 60 meter hoog. In totaal zijn er zeven hangbruggen tussen de bomen. De bruggen zijn stevig genoeg en schommelen niet of nauwelijks. Na ongeveer twee uur en met het eindpunt in zicht, begint het te regenen. Snel maken we de route af en schuilen bij het ontvangsthuisje. Met het busje rijden we weer terug naar Santa Elena. We laten ons afzetten in het centrum van het dorp. Met Jan en Martijn loop ik door Santa Elena. We wandelen naar dorpje Cerro Plano. Cerro Plano ligt tegen Stata Elena aan en maakt samen met het derde dorpje Monteverde deel uit van de regio Monteverde. Jan laat zijn schooltje zien in Cerro Plano en we drinken wat in een eethuisje. Terug in Santa Elena nemen we een biertje in Morpho’s restaurant en besluiten hier ook te eten. Buiten trekt het dicht en een zeer stevige onweersbui trekt over. ’s Avonds neem ik afscheid van Jan en loop terug naar het hotel.


Vorige  Volgende  

Reacties op 'Rondreis Costa Rica':


Reacties:

Er zijn nog geen reacties gegeven op dit bericht

Reisverslag

De reis naar San José (Dag 1)
De Poás vulkaan uit de w.. (Dag 2)
We zijn nog niet compleet.. (Dag 3)
Een ontmoeting met een pi.. (Dag 4)
Op bezoek bij de Bribri i.. (Dag 5)
Raften op de Rio Sarapiqui (Dag 6)
Jarig in Caño Negro, ¡P.. (Dag 7)
De ontmoeting met Jan (Dag 8)
Canopy tussen de boomtopp.. (Dag 9)
Reisgenoten overvallen! (Dag 10)
Manuel Antonio: één gro.. (Dag 11)
Terug naar San José (Dag 12)
Halen we de vlucht? (Dag 13)
Weer thuis (Dag 14)


Reisroute
Programma