Veeronline.nl Reisavonturen | Uitgebreide reiservaringen vanuit meer dan tachtig landen

Reisverslag Rondreis Jordanië


Ga naar: Home  Jordanië  Foto's


Jordanië > Een biertje in downtown Amman

De laatste dag is aangebroken. In de ontbijtzaal is iedereen wat stil na de korte nacht. De laatste waren om half drie terug. Om acht uur rijden we Aqaba uit richting Amman. Een rit van 330 kilometer over de Dessert Highway. Een goed moment om de ogen nog even te sluiten. Halverwege hebben we een koffie / toilet stop gemaakt. Rond half één rijden we Amman binnen. Het is druk in de stad en Ibrahim heeft moeite het hotel te vinden. Nadat hij het gevraagd heeft is het nog lastig een plekje te vinden om te stoppen. Gelukkig lukt het voor de deur. Het hotel ligt praktisch naast de Abdullah moskee, oftewel de Blauwe moskee. ’s Middags wandelen we het hotel uit naar de Abdullah moskee. Het is niet zeker of de moskee nog bezocht mag worden.
De Blauwe Moskee
Tot voor kort kon het nog wel, maar we hebben gehoord dat ze geen toeristen meer toelaten. Het valt allemaal mee. Bij het toegangshek worden we vriendelijk onthaald en voor twee Dinar (2,40 euro) mogen we naar binnen. De dames krijgen een jurk met capuchon aan voor het bezoek. Terwijl wij hier foto’s van aan het maken zijn, schreeuwt een vrouw van boven naar ons. De man van de kaartjes reageert fel naar haar. Terwijl hij terug schreeuwt, gebaard hij ons met hem mee te lopen. De vrouw blijkt aan de poort aan de andere kant van de moskee te staan. Ze zijn het duidelijk nog niet eens met elkaar. Onze meneer zegt ons de schoenen uit te doen en gewoon naar binnen te gaan. Ook geeft hij binnen aan dat we foto’s mogen maken. In het midden van de moskee is een klein groepje gelovigen aan het bidden. Snel een voorzichtig maak ik een foto. Een beetje opgelaten voel ik me wel. Bij het naar buiten gaan, geven we de man een fooitje voor zijn moeite. Daarna lopen we richting Downtown Amman, het stadscentrum. Zoals de naam van de wijk al doet vermoeden, lopen we een half uurtje omlaag. In het centrum zijn kleine snuffelwinkels en eettentjes. In een zijstraatje bestellen we iets te eten. De keuze is kipkebab met cola. Iedereen in de kleine ruimte zit dan ook aan hetzelfde gerecht. Als we naar het toilet willen, leidt de zoon van eigenaar ons – met enige tegenzin – naar het toilet. We lopen de straat in, steken een dwarsstraat over en daar wijst hij op een deur terwijl hij al aanstalten maakt om terug te lopen. Als we naar binnen gaan, blijkt dat we een koffiehuis binnen stappen. De ruimte staat vol rook en zo’n zestig mannen kijken ons vragend aan. We hebben in ieder geval de aandacht. De meeste hebben hun potje kaarten even onderbroken. Wij worden naar het toilet gewezen. Als we weer vertrekken zeggen we iedereen gedag en geven de eigenaar een fooitje. Als we terug komen is ook ons eten klaar.
Uitzicht over Amman
Via de smalle straatjes komen we bij de Husseini moskee. Het is kwart over drie en de moskee stroomt net leeg. Een grote groep mannen staat op het plein voor de moskee nog na te praten. Voorzichtig informeren wij of we naar binnen mogen. Enkele mannen die naar buiten gaan, gebaren van ‘natuurlijk, treedt toe’. Aan de gezichten van andere gelovigen is niet iedereen even enthousiast. We besluiten niet verder te gaan en de moskee vanaf de ingang te bekijken. De moskee heeft een open binnenplaats met een koepel in het midden. Ook is de moskee veel kleiner dan de eerste moskee. Naast de moskee lopen we de souq in. Smalle straatjes met winkeltjes en stalletjes. Op de fruit- en groentemarkt wil iedereen wel op de foto. Als we verder richting de citadel lopen en even de weg niet weten, wijzen jongetjes ons naar een smalle stenen trap naar boven. Vanaf de top hebben we een mooi uitzicht over het centrum van Amman, het forum en het oude theater. We staan op het parkeerterrein van de citadel en kunnen hiervandaan zo naar binnen. De blijkt niet de bedoeling te zijn. Een bewaker komt aangelopen en legt met handen en voeten uit dat de citadel al om drie uur sluit en al anderhalf uur gesloten is. Als we aangeven morgen al naar huis te gaan, kijkt hij even en laat ons tien minuten toe op de archeologische site. De zon staat al laag en dit geeft een mooi beeld van de citadel. Op de terugweg bedanken we de bewaker en wandelen weer naar beneden. Het wordt snel frisser, nu de zon onder is. We zijn nog vol van de late kebab-lunch en gaan op zoek naar een ‘biertje’. Dit valt nog niet mee in een Islamitisch land. Bars verkopen alleen softdrank. We proberen een simpel hotel, maar ook hier alleen cola. Als we het vragen op straat, komen we uit bij een drankwinkel. Als een man ons aanspreekt wat we zoeken, zegt hij ons naar een cafeetje te leiden. Een beetje argwanend volgen we hem. Even stappen we boven aan een trap door een deurtje. We staan in een lokaal, rokerig cafeetje. We worden verbaasd aangekeken, maar ondertussen ook welkom geheten. Said, onze man, leidt ons naar een tafeltje. Hij vertaalt onze bestelling en schuift zelf ook aan als onze gast. Ook besteld hij – voor we er echt erg in hebben - voor ons mezze, een verzameling voorgerechten. Said komt uit Jordanië, maar heeft elf jaar in Italië gewoond. Aan het einde maakt hij de prijs op voor de ober. Waarschijnlijk delen ze samen de winst. Ach, het was leuk hier iets te drinken. Met een taxi gaan we terug naar het hotel. We hebben geen honger meer en nemen een laatste afzakkertje in de Irish Pub vlak bij het hotel. We gaan op tijd naar bed.


Vorige  Volgende  

Reacties op 'Rondreis Jordanië':


Reacties:

Er zijn nog geen reacties gegeven op dit bericht

Reisverslag

Rond middernacht in Madaba (Dag 1)
Drijven in de Dode zee (Dag 2)
Archeologische site Jerash (Dag 3)
Over de King’s Highway .. (Dag 4)
‘Petra by Night’ (Dag 5)
Petra in één woord: ‘.. (Dag 6)
Afscheid van Petra (Dag 7)
Nachtelijke zandstorm (Dag 8)
Per kameel door de woesti.. (Dag 9)
Duiken tussen het koraal (Dag 10)
Een biertje in downtown A.. (Dag 11)
Een vliegtuig neergestort (Dag 12)


Reisroute
Programma