Reisverslag In de ban van de Voodoo


Ga naar: Home  Benin  Togo  Foto's


Togo > De ijzer hoogovens van Bangeli

We verlaten Sokodé en rijden naar het noorden richting Bassar. Langs deze route zijn veel minder dorpjes en is het landschap droog en dor. Wel zie ik velden vol kleine heuveltjes van elk zo’n 50 centimeter hoog. Hier groeit de Yam Yam vrucht. Het noorden van Togo is leverancier van 95% van de Yam Yam productie. In het dorpje Malfakassa, halverwege de route naar Bassar, stoppen we om het dorpje te bezoeken. Ook in dit dorpje behoren de mensen tot de Kotokoli stam. Voor het gebouwtje van de voodoogebedsruimte is net een geit geofferd.
Togolese vrouw
Het vel ligt te drogen in de zon en een jongetje loopt net met een schaal vol bloed op zijn hoofd weg. ‘Cadeau, cadeau?’ Kinderen vragen of geld of cadeautjes. In ieder dorp waar we komen, wordt een afspraak gemaakt met het stamhoofd over een financiële fooi. In ruil kunnen we rondwandelen en foto’s maken. Als ik dit probeer uit te leggen begrijpen de meeste bewoners dit. Zodra je een snoepje uit zou delen aan enkele kinderen, staat er direct het hele dorp om je heen. Hier is geen beginnen aan en dit leidt steevast tot ruzie onder de kinderen. Ik betwijfel alleen of de inwoners iets terug zien van het geld. Voor sommige vrouwen is dit de reden dat ze niet op foto willen.
Spelletje spelen in Bassar
Ook zijn mensen bang dat de foto tot ansichtkaart gedrukt wordt en dat er geld aan verdiend wordt. Ik respecteer deze beslissing. Als tegenprestatie laat ik – onder grote belangstelling - foto’s uit Nederland zien en van mijn familie. Ik heb deze in een boekje bij me. In het plaatselijke schooltje beginnen de kinderen spontaan liedjes te zingen. Het is vakantie, maar voor ons komen ze even bijeen in de klas. Als laatste bezoeken we de medische post in het dorp en de aangelegde waterpomp. Beide zijn met financiële steun uit Europa opgezet. Een goed initiatief. Na een uurtje rijden we door naar Bassar voor de lunch. We lunchen bij een restaurantje in het centrum. Dit betekent dat Toto, onze eigen kok, in de keuken van het restaurant ons eten klaar maakt. Het restaurant levert de drankjes. Het straatbeeld van Bassar bestaat uit uiteenlopende kraampjes langs de kant van de weg. Ik wandel tussen de stalletjes door. Er wordt bier gestookt, haar ingeweven bij de kapper en onder een boom spelen jongens mens-erg-je-niet. Er hangt een gezellig ontspannen sfeer in het stadje.
Foto's terugkijken
We rijden verder naar het noorden, om het stamhoofd van de Bangeli stam te ontmoeten. Waarschijnlijk komen hier meer toeristen. Nog voordat we goed en wel de bus uit zijn, staat een grote groep kinderen cadeau, cadeau te roepen. Dit illustreert natuurlijk de keerzijde van het toerisme en geef ze eens ongelijk. Het stamhoofd heeft eigenlijk een vrije dag vandaag, maar wil ons wel ontvangen in zijn luie stoel onder de bomen. Hij vertelt dat Bangeli ruim 13.000 bewoners telt, verdeelt over verschillende dorpskernen. Hij beantwoordt vragen over opvolging, rechtspraak etc. Hij verzoekt ons alleen om geen foto’s te maken van hem in zijn vrije tijds outfit en omgeving. Twee zonen nemen ons mee naar de hoogovens. De streek rond Bangeli was vroeger vooral bekend om de ijzerverwerking. In kleiovens werd met houtskool de temperatuur zo hoog opgevoerd, dat het gedolven ijzer uit de rotsen na afloop als een klomp achterbleef. Tegenwoordig wordt het niet meer gebruikt. De hoogoven die wij bezoeken is recentelijk gerestaureerd met hulp van de Japanners. Aan het einde van de rondwandeling bezoeken we het onderkomen van het stamhoofd. Iedere vrouw van het stamhoofd heeft hier haar eigen onderkomen. In de barruimte krijgen wij uit een kalebasschil allemaal een slokje van het zelfgebrouwen bier, tchoukoutou. Als goed gebruik, laat ik vooraf ook wat tchoukoutou op de grond vallen ter ere aan de voorouders. We sluiten de rondwandeling af bij de troon van het stamhoofd in zijn ontvangstruimte. In een ronde ruimte staat een betonnen verhoging versiert met kleden. Hier hadden we eigenlijk ontvangen moeten worden. We nemen afscheid van het stamhoofd. De kinderen uit het dorp begeleiden ons terug naar de bus. In de namiddag rijden we verder in de richting van Kara. Bij de plaatselijke school van Djamdé slaan we onze tenten op.


Vorige  Volgende  

Reacties op 'In de ban van de Voodoo':


Reacties:

Er zijn nog geen reacties gegeven op dit bericht

Reisverslag

Waar zal ik slapen vannac.. (Dag 1)
Kennismaken met de stad L.. (Dag 2)
De voodoopriester en de v.. (Dag 3)
Een dansoptreden op kerst.. (Dag 4)
“Jové, Jové” (Dag 5)
De vuurdans bij de Tem-st.. (Dag 6)
De ijzer hoogovens van Ba.. (Dag 7)
Rondwandeling door Djamdé (Dag 8)
Beklimming van Mount Kaby.. (Dag 9)
Een Djembé als souvenir (Dag 10)
Oudjaar tussen de Beninez.. (Dag 11)
Een kijkje bij de Somba s.. (Dag 12)
Ontmoeting met het stamho.. (Dag 13)
Met de kinderen zingen in.. (Dag 14)
Van noord naar zuid Benin (Dag 15)
Bezoek aan het paleis van.. (Dag 16)
De Koning van Ketou (Dag 17)
Slapen in een paalwoning .. (Dag 18)
Slavenroute naar ‘Porte.. (Dag 19)
Een lokale pizza eten in .. (Dag 20)
Voodoofestival van Quidah (Dag 21)
Afscheid van Lomé (Dag 22)
Past de Djembe of past ie.. (Dag 23)


Reisroute
Programma