Reisverslag In de voetsporen van Marco Polo


Ga naar: Home  China  Iran  Kazachstan  Kirgizië  Oezbekistan  Turkije  Turkmenistan  Foto's


Turkmenistan > Over de grens naar Turkmenistan

Als ik met de bus de stad uit rijd in de ochtendspits, zie ik een lesauto in het verkeer. Ik heb direct medelijden met de leerling. Het verkeer in Iran is een van de meest extreme wat ik ooit meegemaakt heb. Iedereen dwingt zijn voorrang af en wie het laatste remt gaat voor. Als aspirant bestuurder moet je al snel de precieze afmetingen van de auto weten. Zeker omdat bij drie rijstroken bij een verkeerslicht, men zich minimaal met vier auto’s naast elkaar opstelt. Ook mijn buschauffeur wringt zicht tussen het verkeer door.
Brede boulevards Ashgabat
Brede boulevards Ashgabat
Hij heeft twee soorten toeters. Een normale en een hele harde toeter om het verkeer te waarschuwen. Voetgangers spelen geen rol. Zelfs als het voetgangerslicht op groen staat, scheurt het afslaande verkeer nog langs. Op tijd opzij springen is de enige oplossing. Buiten de stad wordt het al snel rustiger. Het is enkele uren rijden naar de grenspost. Het landschap wordt steeds groener. De weg cirkelt de bergen in. Hoe hoger ik kom, hoe minder droog het is. De bergrug vormt de grens met Turkmenistan. Tegen één uur naderen we de grensplaats. Lange rijen vrachtwagens staan te wachten om de grens over te kunnen steken. Ik schat in dat de achterste wagens eerder dagen dan uren moeten blijven wachten. We passeren een kilometers lange rij. De douanehandeling aan de Iranese grens verloopt snel. Ik wandel met mijn reistas richting Turkmenistan. De grensafhandeling duurt iets langer. Ik moet aan de grens nog een visum aanschaffen. Het aanvraagformulier gaat van loket naar loket. Na ruim anderhalf uur, staat het visum in mijn paspoort. Daarna moet mijn bagage nog gecontroleerd worden. Dit verloopt ook uiterst traag. Alle koffers moeten open. Voor me staan Turkmenen. Bij hen worden hele partijen sigaretten in beslag genomen en vernietigd. Zij moeten zelf alle sigaretten door midden snijden. Ook mijn koffer moet open, maar zonder al te veel problemen passeer ik de controle. Ik ben officieel in Turkmenistan. Buiten het douanegebouw ontmoet ik Maksat, de gids voor de komende dagen. Ook ontmoet ik Murat, mijn chauffeur. Murat rijdt de bus in een klein uurtje naar Ashgabat.
Het paleis
Het paleis
Als ik Ashgabat nader, zie ik vanuit de heuvels de wit marmeren gebouwen van Ashgabat al liggen. Mijn hotel ligt, net als de meeste toeristenhotels, redelijk ver uit het centrum. Om naar het centrum te komen, pak ik de lokale bus 19. Ik betaal 0,20 manat (0,05 euro) voor de busrit. Ik probeer de route van de bus op mijn plattegrond te volgen, maar ben al snel het spoor kwijt. Na enige tijd zegt de chauffeur dat ik voor de Russische markt over moet stappen op lijn 22. Ik stap uit bij de aangegeven halte. Bus 22 staat dan al te wachten. Met lijn 22 rijd ik het centrum in. De Russische Markt is een verzamelplaats van fruit, groente en andere goederen. Als ik foto’s maak, komt iemand naar me toe om te zeggen dat dat niet de bedoeling is. De reden ontgaat mij. Buiten de markthal bestel ik een groot biertje. Heerlijk weer een biertje na drie weken Iran. Bij het afrekenen gaat van alles mis. De rekening klopt niet. Ik betaal wat ik genoten heb en loop weg. Dit tot woede van de serveerster. Ik wandel door de brede straten. Het valt mij op dat er nauwelijks mensen op straat lopen. De straten zijn verlaten. Overal is volop groen langs de straten. Dagelijks wordt al het groen besproeid, omdat het anders veel te droog zou zijn.
Witmarmeren gebouwen
Witmarmeren gebouwen
Ik ga op zoek naar het bekende standbeeld van Turkmenbashi. Volgens de Lonely Planet moet ik dichtbij zijn. Van enkele jongelui begrijp ik uiteindelijk dat het standbeeld verplaatst is, naar de rand van de stad. Hiervoor moet ik een taxi nemen. Dit doe ik morgen wel. Ik kom bij het fraai verlichte paleis van Turkmenbashi. Als ik een militair vraag of ik een foto mag maken, gebaart hij nadrukkelijk van niet. Ook geeft hij aan dat ik opgepakt wordt als ik het wel doe. Hij houdt zijn polsen tegen elkaar. Ook bij andere gebouwen is fotograferen moeilijk. Op praktisch iedere hoek staat een agent of militair. Misschien wel daarom is er bijna niemand op straat. Turkmenistan is en blijft een politiestaat. Ik ga op zoek naar een taxi. Van voorbijgangers hoor ik dat vijf manat voldoende moet zijn voor de terugrit. Als ik iemand aan spreek, wijst ze op enkele wachtende auto’s. Ook vraagt ze of ik geen seks wil? Hoe direct kan je zijn. Ik bedank beleefd. Ik spreek een jongen in een Lada aan. Hij knikt als ik een biljet van vijf manat laat zien, al moet hij nog wel iemand bellen om te vragen waar het Ahal hotel precies ligt.


Vorige  Volgende  

Reacties op 'In de voetsporen van Marco Polo':


Reacties:

wij hebben 10 jaar geleden de zijderoute reis gemaakt met Baobab. Genieten was het! Turkmenistan met zijn goude beelden van de president, schitterend Ouzbekistan met onvergetelijk Buchara en Samarkand (een tweede reis waard!), Kirgistan - slapen in yurts, Kazachstan en uiteindelijk west China met o.a. Kashgar, Turpan en Urumchi. Heel mooi gebied, het bereizen meer dan waard!


Nieuw: Je kunt nu ook een reactie achterlaten bij de reisverslagen.


Reisverslag

De vlucht naar Ankara (Dag 1)
Het mausoleum van Atatürk (Dag 2)
Op weg naar Cappadocië (Dag 3)
Ballonvaart over de rotsf.. (Dag 4)
Regen in Kahta (Dag 5)
In dichte mist op Nemrut .. (Dag 6)
Het vrijdaggebed in Sanli.. (Dag 7)
De Koerdische hoofdstad D.. (Dag 8)
De gevolgen van de aardbe.. (Dag 9)
Het eiland Akdamar in het.. (Dag 10)
Het Ishak Pasha Paleis in.. (Dag 11)
De grens over naar Iran (Dag 12)
Te gast in een grotwoning (Dag 13)
De Troon van Salomon (Dag 14)
Koerdisch eten in het park (Dag 15)
Een middagtour door Hamad.. (Dag 16)
Het mausoleum van Fatima .. (Dag 17)
Op het dak van de bazaar .. (Dag 18)
Het rode bergdorp Abyaneh (Dag 19)
Dwalen door Esfahan (Dag 20)
Een windhoos op het plein (Dag 21)
De schrijn van Sayyed Ahm.. (Dag 22)
Lokale ontmoetingen in Sh.. (Dag 23)
De graftombe van Cyrus in.. (Dag 24)
De woestijnstad Yazd (Dag 25)
Helikopters in de woestijn (Dag 26)
De gouden tombe van Imam .. (Dag 27)
Opnieuw naar de Heilige S.. (Dag 28)
Over de grens naar Turkme.. (Dag 29)
Ashgabat: Bijzonder en bi.. (Dag 30)
Lange busrit naar Mary (Dag 31)
De werelderfgoed stad Merv (Dag 32)
Moskeeën en Madrasses in.. (Dag 33)
Op het dak van de madrassa (Dag 34)
Het oude paleis van Timur.. (Dag 35)
Het Registan plein in Sam.. (Dag 36)
Voetbalwedstrijd Oezbekis.. (Dag 37)
Computerstoring aan de gr.. (Dag 38)
Wandelen in Aksu Djabagly.. (Dag 39)
Het Ala-Too Square in Bis.. (Dag 40)
De waterval in Ala Archa .. (Dag 41)
Tamchi aan het Issyk Kul .. (Dag 42)
De oude houten kathedraal.. (Dag 43)
Overnachten in een yurt (Dag 44)
Te paard door de vallei (Dag 45)
Door de bergen naar het S.. (Dag 46)
Regen en sneeuw rond Sol .. (Dag 47)
Karavanserai van Tash Rab.. (Dag 48)
De Torugart pas over Chin.. (Dag 49)
Kashgar, de stad van de O.. (Dag 50)
Koeien en geiten te koop (Dag 51)
Per trein door de Taklama.. (Dag 52)
Death Valley van China (Dag 53)
Ruïnes van Jiaohe en Gao.. (Dag 54)
De zandduinen van Dunhuang (Dag 55)
De Boeddhistische Mogao g.. (Dag 56)
Het fort van Jiayuguan (Dag 57)
Tempel van de acht onster.. (Dag 58)
Het Terracottaleger van X.. (Dag 59)
Fietsen op de muur van Xi.. (Dag 60)
De Verboden Stad (Dag 61)
Regenachtige Temple of He.. (Dag 62)
Op de Chinese muur (Dag 63)
Ontmoeting met de reuze p.. (Dag 64)
Er komt geen bus (Dag 65)


Reisroute
Programma