Reisverslag In de voetsporen van Marco Polo


Ga naar: Home  China  Iran  Kazachstan  Kirgizië  Oezbekistan  Turkije  Turkmenistan  Foto's


Turkmenistan > De werelderfgoed stad Merv

Het is amper zes uur in de ochtend als ik al weer in de bus zit. Bachtiar is vandaag onze gids. Hij heeft de plaats van Maksat overgenomen. Hij is een vrolijke man. Helaas spreekt hij Duits. Dit is niet mijn voorkeurstaal. Ik ben vandaag op weg naar Oezbekistan. Ik heb een ontbijtpakketje meegenomen om later te nuttigen. Voordat ik naar Oezbekistan ga, bezoek ik eerst nog de archeologische site Merv. Vooral in het ochtendgloren zijn de restanten van deze oude handelsstad het mooist. De stad bloeide eeuwen geleden volop, totdat het in de 12de eeuw door de Mongolen volledig verwoest werd.
Vrouwenburcht in Merv
Vrouwenbrucht in Merv
Honderdduizenden mensen kwamen hierbij om het leven. Bij de ruïnes van de vrouwenburcht is de vernuftige constructie goed te zien. Nog altijd staan de lemen hoge muren fier overeind. Het Islamitische mausoleum van Askhabs al-Hakam en Buraydah al-Husayn laat zien dat verschillende religies is Merv naast elkaar konden bestaan. Joden, Christenen, Boeddhisten en Moslims leefden binnen de muren van Merv. Vanaf de oudste heuvel van Merv heb ik uitzicht over het complex. Ik zie de oude stadsmuren, waarvan de oudste delen dateren uit de zesde eeuw. Tenslotte sluit ik mijn bezoek aan Merv af met een bezoek aan het mausoleum van Seljuk. Het vierkante bouwwerk met ronde koepel steekt hoog boven de omgeving uit. Het mausoleum is als enige bouwwerk geheel gerestaureerd. Dit geeft een vreemde indruk in de verder kale omgeving. Ik vervolg mijn weg naar Turkmenabat. Turkmenabat is de tweede grote stad van Turkmenistan. Het is enkele uren rijden door de woestijn. Links en rechts van de weg zie ik hoge zandduinen. Door de wind verplaatsen de zandduinen zich langzaam. Sommige duinen zijn tot enkele tientallen meters van de weg genaderd. Het valt mij op dat de zandduinen een groene waas hebben van lichte begroeiing. Bachtiar vertelt dat dit over twee weken allemaal verdroogd zal zijn. De begroeiing heeft geen kans in de zomerhitte. Het wegdek op deze route is veel beter dan de weg van gisteren, maar nog steeds niet helemaal kuil vrij. Tegen één uur rijden we Turkmenabat binnen. Voor dat we kunnen gaan lunchen moeten we nog een administratief dingetje afhandelen. Iedere bezoeker van Turkmenistan moet zich binnen drie dagen registreren. Normaliter verzorgt het hotel dit, maar in Ashgabat is dit niet gelukt of men had er geen zin in.
Mausoleum van Seljuk
Mausoleum van Seljuk
Zonder registratie kun je het land niet verlaten. Bij een luxe hotel is ook een registratiekantoor. In ruil voor mijn twee pasfoto’s ontvang ik een registratiestempel in mijn paspoort. Na de lunch verlaat ik Turkmenabat weer en rijd ik naar de grens met Oezbekistan. Het is al ruim drie uur als ik bij de grens arriveer. Zonder al te veel problemen en zonder bagagecontrole passeer ik de grenspost van Turkmenistan. Buiten het gebouw staat een busje klaar om mij voor één dollar door het niemandsland te vervoeren. Als ik enkele honderden meters bij een hek weer uit het busje gezet wordt, begrijp ik dat ik vanaf het hek tot aan de Oezbeekse grenspost alsnog moet lopen. Ik schat de afstand op ongeveer één kilometer. Er zit niets anders op dan te gaan lopen met mijn bagage in de brandende zon. Ik ben blij als ik het douanekantoortje van Oezbekistan in kan lopen. Schaduw. Direct wordt een apparaatje op mijn voorhoofd gedrukt. Lachend zegt de beambte dat ik gezond ben. Hij laat een temperatuur van 35 graden zien. Ik betwijfel of het apparaatje wel goed meet, maar loop verder. Ik krijg een Russisch formulier om in te vullen. Waar moet ik beginnen? Een douanier helpt mij met de vertaling. Samen komen we er wel uit. Hierdoor heb ik ook hier mijn stempel vlot in mijn paspoort staan. Maar ik ben er nog niet. In het laatste gebouwtje, zo’n honderd meter verder, wordt de stempel in mijn paspoort gecontroleerd. Ook wordt mijn bagage gescand. Nu pas ben ik officieel in Oezbekistan. Jonas staat met zijn bus ons al op te wachten. Hij kijkt wat bedenkelijk naar zijn bagageruimte van de bus als hij alle reistassen ziet.
Bukhara bij avond
Bukhara bij avond
Er moeten toch dertien reistassen mee. Met uiteindelijk vier tassen op de achterste rij, rijden we de laatste honderd kilometer naar Bukhara. Als ik om zeven uur ’s avonds de stad binnen rijd, ben ik behoorlijk afgedraaid. Ik ben al vanaf zes uur vanochtend in touw. Mijn hotel ligt leuk centraal bij het Lyabi Hauz Square. Het valt mij direct op hoe toeristisch Bukhara is. In Oost-Turkije en Iran heb ik tot nu toe nauwelijks andere toeristen ontmoet. Ik zie volop terrasjes en shops. Een jongen laat me zijn euroverzameling zien. Hij heeft de kleinere munten al en wil het graag compleet maken. Een creatieve manier om aan geld te komen. Ik bedank. Ik moet zelf echter ook geld wisselen. Dit resulteert in driehonderd biljetten van 1.000 som. Een biljet van 1.000 som is het grootste biljet. Het is echter maar 40 eurocent waard. Grote bedragen worden in bundels van 100 biljetten afgerekend. Ik eet ’s avonds vlak bij het hotel op het terras aan het Lyabi Hauz plein aan de vijver. Er hangt een gezellige ongedwongen sfeer. Ik denk dat ik mij prima ga vermaken in Bukhara.


Vorige  Volgende  

Reacties op 'In de voetsporen van Marco Polo':


Reacties:

wij hebben 10 jaar geleden de zijderoute reis gemaakt met Baobab. Genieten was het! Turkmenistan met zijn goude beelden van de president, schitterend Ouzbekistan met onvergetelijk Buchara en Samarkand (een tweede reis waard!), Kirgistan - slapen in yurts, Kazachstan en uiteindelijk west China met o.a. Kashgar, Turpan en Urumchi. Heel mooi gebied, het bereizen meer dan waard!


Nieuw: Je kunt nu ook een reactie achterlaten bij de reisverslagen.


Reisverslag

De vlucht naar Ankara (Dag 1)
Het mausoleum van Atatürk (Dag 2)
Op weg naar Cappadocië (Dag 3)
Ballonvaart over de rotsf.. (Dag 4)
Regen in Kahta (Dag 5)
In dichte mist op Nemrut .. (Dag 6)
Het vrijdaggebed in Sanli.. (Dag 7)
De Koerdische hoofdstad D.. (Dag 8)
De gevolgen van de aardbe.. (Dag 9)
Het eiland Akdamar in het.. (Dag 10)
Het Ishak Pasha Paleis in.. (Dag 11)
De grens over naar Iran (Dag 12)
Te gast in een grotwoning (Dag 13)
De Troon van Salomon (Dag 14)
Koerdisch eten in het park (Dag 15)
Een middagtour door Hamad.. (Dag 16)
Het mausoleum van Fatima .. (Dag 17)
Op het dak van de bazaar .. (Dag 18)
Het rode bergdorp Abyaneh (Dag 19)
Dwalen door Esfahan (Dag 20)
Een windhoos op het plein (Dag 21)
De schrijn van Sayyed Ahm.. (Dag 22)
Lokale ontmoetingen in Sh.. (Dag 23)
De graftombe van Cyrus in.. (Dag 24)
De woestijnstad Yazd (Dag 25)
Helikopters in de woestijn (Dag 26)
De gouden tombe van Imam .. (Dag 27)
Opnieuw naar de Heilige S.. (Dag 28)
Over de grens naar Turkme.. (Dag 29)
Ashgabat: Bijzonder en bi.. (Dag 30)
Lange busrit naar Mary (Dag 31)
De werelderfgoed stad Merv (Dag 32)
Moskeeën en Madrasses in.. (Dag 33)
Op het dak van de madrassa (Dag 34)
Het oude paleis van Timur.. (Dag 35)
Het Registan plein in Sam.. (Dag 36)
Voetbalwedstrijd Oezbekis.. (Dag 37)
Computerstoring aan de gr.. (Dag 38)
Wandelen in Aksu Djabagly.. (Dag 39)
Het Ala-Too Square in Bis.. (Dag 40)
De waterval in Ala Archa .. (Dag 41)
Tamchi aan het Issyk Kul .. (Dag 42)
De oude houten kathedraal.. (Dag 43)
Overnachten in een yurt (Dag 44)
Te paard door de vallei (Dag 45)
Door de bergen naar het S.. (Dag 46)
Regen en sneeuw rond Sol .. (Dag 47)
Karavanserai van Tash Rab.. (Dag 48)
De Torugart pas over Chin.. (Dag 49)
Kashgar, de stad van de O.. (Dag 50)
Koeien en geiten te koop (Dag 51)
Per trein door de Taklama.. (Dag 52)
Death Valley van China (Dag 53)
Ruïnes van Jiaohe en Gao.. (Dag 54)
De zandduinen van Dunhuang (Dag 55)
De Boeddhistische Mogao g.. (Dag 56)
Het fort van Jiayuguan (Dag 57)
Tempel van de acht onster.. (Dag 58)
Het Terracottaleger van X.. (Dag 59)
Fietsen op de muur van Xi.. (Dag 60)
De Verboden Stad (Dag 61)
Regenachtige Temple of He.. (Dag 62)
Op de Chinese muur (Dag 63)
Ontmoeting met de reuze p.. (Dag 64)
Er komt geen bus (Dag 65)


Reisroute
Programma