Reisverslag In de voetsporen van Marco Polo


Ga naar: Home  China  Iran  Kazachstan  Kirgizië  Oezbekistan  Turkije  Turkmenistan  Foto's


China > De Torugart pas over China in

Ik heb vannacht niet goed geslapen. Ik had het gewoon koud! Als de wekker gaat, ben ik toe aan een lekkere warme douche en schone kleren. Ik moet het echter doen met een klein straaltje water en wat zeep. Vijf dagen in een yurt is voor mij misschien net iets te veel. Zeker met wat slechter weer. Ik heb alle bewondering voor de lokale mensen. Voor hen is dit de way of life. Vandaag verlaat ik Kirgizië en ga ik op weg naar China. Mijn laatste grensovergang tijdens deze reis. Rond zeven uur in de ochtend rijd ik de vallei van Tash Rabat uit. Het is in tegenstelling tot gisteren prachtig weer. Verschillende marmotten liggen in het zonnetje. Als de bus passeert kiezen ze snel het hazenpad. Terug op de hoofdweg, rijd ik richting de grens. Dit belooft nog een hele opgave te worden. De hoge bergketen in de verte met de besneeuwde bergtoppen vormen de natuurlijke grens tussen China en Kirgizië.
De Torugart pas
De Torugart pas
De eerste controlepost ligt hier ver voor. Zo’n zestig kilometer voor de daadwerkelijke grens wordt mijn paspoort al gecontroleerd. Na deze controlepost, in het militaire gebied tussen China en Kirgizië mogen geen foto’s gemaakt worden. Op de hoogste bergpas van 3.574 meter geldt een uitzondering. Vanaf deze bergpas heb ik zicht op de sneeuwtoppen. De route naar de grens is erg slecht. Er ligt geen asfalt en er zijn veel kuilen in de weg. Dimitri rijdt zorgvuldig om de gaten heen. Kilometers rijd ik langs de grens. Ik zie urenlang een hek met prikkeldraad aan mijn rechterhand. Uiteindelijk rijd ik de Torugart pas op. Boven op deze pas ligt de daadwerkelijke grens tussen Kirgizië en China. Ik ga een somber en koud douanegebouw binnen van de Kirgizische douane. Ik leg de douanier uit waarom op het visumformulier ‘Dutch’ achter mijn naam staat. Veel nut lijkt mijn uitleg niet te hebben. Achter mij krijgen reisgenoten dezelfde vraag. Bovenop de Torugart pas neem ik afscheid van Olga en beide chauffeurs. Ik wandel met mijn reistas over de grens. Aan de andere kant staat de Chinese bus al klaar. Als de bus er nog niet geweest zou zijn, had ik de grens niet over gemogen. Een andere reisgroep staat hier nog te wachten. Mijn nieuwe chauffeur heeft Sadic. Hij rijdt een klein stukje verder voor de bagagecontrole aan Chinese zijde. Ik heb pech. Er is net een Chinese dubbeldekbus voor mij. Alle bagage moet gescand worden. Ik zie talrijke pakjes en dozen uit de bus komen. Vanuit mijn bus zie ik hoe dit proces tergend langzaam verloopt. Als na anderhalf uur wachten alle bagage weer in de bus voor mij geladen is, zijn wij aan de beurt. Ook mijn bagage moet door de scanner. Dit verloopt een stuk sneller omdat iedereen maar één reistas heeft. Nog voor de dubbeldekbus rijden wij verder. Hopelijk kunnen we voor deze bus bij de officiële grens voor de registratie komen. Deze grens ligt echter nog ruim honderd kilometer verder. We rijden de vallei uit. De chauffeur laat de bus kilometers in zijn vrije versnelling van de berg rollen. Al snel wordt de eigenlijke reden duidelijk. Er is een probleem met de koelvloeistof. Het begint te stinken in de bus. De motor kookt. De chauffeur stopt bij een huisje langs de weg om water te halen. Voorzichtig giet hij het water in de koeling. Terwijl wij stil staan, passeert de dubbeldekbus ons weer.
Oeigoerse man in Kashkar
Oeigoerse man in Kashkar
Rustig rijden we weer verder. Tegen zeven uur – het is twee uur later in China – arriveer ik bij de grens. Er zit niets anders op dan achteraan aan te sluiten in de wachtende rij. De grote bus staat voor ons. Als weer alle bagage uitgeladen moet worden, mag mijn bus gelukkig gelijktijdig uitladen. Ik krijg een stempel voor China in mijn paspoort en de bagage wordt steekproefsgewijs gecontroleerd. Mijn tas gaat open. De douanier bekijkt al mijn reisgidsen. Het is acht uur in de avond als ik officieel China betreed. Dit betekent dat ik zeven uur nodig gehad heb om de grens in zijn geheel te passeren. Ik heb nog nooit zo lang over een grensovergang gedaan. Natuurlijk zat hier ook ruim 160 kilometer over de weg bij inbegrepen. Het is nu nog één uur rijden naar het hotel in Kashgar. Ik overnacht in het hotel in de voormalige Russische ambassade. Een groot statig gebouw. Op de binnenplaats zit John’s Café. Een restaurant dat zich richt op toeristen. Ik neem hier mijn maaltijd. Hoewel het al redelijk laat is, hoef ik mij niet te haasten. China hanteert één tijd, de tijd van Beijing. Maar de inwoners van Kashgar hanteren hun eigen tijd. Dit betekent dat het hele leven zo’n twee uur verschoven is. Morgenochtend start ook alles twee uur later.


Vorige  Volgende  

Reacties op 'In de voetsporen van Marco Polo':


Reacties:

wij hebben 10 jaar geleden de zijderoute reis gemaakt met Baobab. Genieten was het! Turkmenistan met zijn goude beelden van de president, schitterend Ouzbekistan met onvergetelijk Buchara en Samarkand (een tweede reis waard!), Kirgistan - slapen in yurts, Kazachstan en uiteindelijk west China met o.a. Kashgar, Turpan en Urumchi. Heel mooi gebied, het bereizen meer dan waard!


Nieuw: Je kunt nu ook een reactie achterlaten bij de reisverslagen.


Reisverslag

De vlucht naar Ankara (Dag 1)
Het mausoleum van Atatürk (Dag 2)
Op weg naar Cappadocië (Dag 3)
Ballonvaart over de rotsf.. (Dag 4)
Regen in Kahta (Dag 5)
In dichte mist op Nemrut .. (Dag 6)
Het vrijdaggebed in Sanli.. (Dag 7)
De Koerdische hoofdstad D.. (Dag 8)
De gevolgen van de aardbe.. (Dag 9)
Het eiland Akdamar in het.. (Dag 10)
Het Ishak Pasha Paleis in.. (Dag 11)
De grens over naar Iran (Dag 12)
Te gast in een grotwoning (Dag 13)
De Troon van Salomon (Dag 14)
Koerdisch eten in het park (Dag 15)
Een middagtour door Hamad.. (Dag 16)
Het mausoleum van Fatima .. (Dag 17)
Op het dak van de bazaar .. (Dag 18)
Het rode bergdorp Abyaneh (Dag 19)
Dwalen door Esfahan (Dag 20)
Een windhoos op het plein (Dag 21)
De schrijn van Sayyed Ahm.. (Dag 22)
Lokale ontmoetingen in Sh.. (Dag 23)
De graftombe van Cyrus in.. (Dag 24)
De woestijnstad Yazd (Dag 25)
Helikopters in de woestijn (Dag 26)
De gouden tombe van Imam .. (Dag 27)
Opnieuw naar de Heilige S.. (Dag 28)
Over de grens naar Turkme.. (Dag 29)
Ashgabat: Bijzonder en bi.. (Dag 30)
Lange busrit naar Mary (Dag 31)
De werelderfgoed stad Merv (Dag 32)
Moskeeën en Madrasses in.. (Dag 33)
Op het dak van de madrassa (Dag 34)
Het oude paleis van Timur.. (Dag 35)
Het Registan plein in Sam.. (Dag 36)
Voetbalwedstrijd Oezbekis.. (Dag 37)
Computerstoring aan de gr.. (Dag 38)
Wandelen in Aksu Djabagly.. (Dag 39)
Het Ala-Too Square in Bis.. (Dag 40)
De waterval in Ala Archa .. (Dag 41)
Tamchi aan het Issyk Kul .. (Dag 42)
De oude houten kathedraal.. (Dag 43)
Overnachten in een yurt (Dag 44)
Te paard door de vallei (Dag 45)
Door de bergen naar het S.. (Dag 46)
Regen en sneeuw rond Sol .. (Dag 47)
Karavanserai van Tash Rab.. (Dag 48)
De Torugart pas over Chin.. (Dag 49)
Kashgar, de stad van de O.. (Dag 50)
Koeien en geiten te koop (Dag 51)
Per trein door de Taklama.. (Dag 52)
Death Valley van China (Dag 53)
Ruïnes van Jiaohe en Gao.. (Dag 54)
De zandduinen van Dunhuang (Dag 55)
De Boeddhistische Mogao g.. (Dag 56)
Het fort van Jiayuguan (Dag 57)
Tempel van de acht onster.. (Dag 58)
Het Terracottaleger van X.. (Dag 59)
Fietsen op de muur van Xi.. (Dag 60)
De Verboden Stad (Dag 61)
Regenachtige Temple of He.. (Dag 62)
Op de Chinese muur (Dag 63)
Ontmoeting met de reuze p.. (Dag 64)
Er komt geen bus (Dag 65)


Reisroute
Programma