Reisverslag Antiek Griekenland


Ga naar: Home  Griekenland  Foto's


Griekenland > Varen op de Ionische zee

Hotel Lafkada is gesitueerd op een prominente plek. Het ligt direct aan het plein waar je het eiland op komt. Van buiten ziet het hotel er statig en luxe uit. Wanneer ik dichterbij kom, zie ik dat de reputatie van het pand verloren is gegaan. De toegangsdeuren zijn verweerd door de zeelucht. De receptie oogt rommelig en het ontbijtbuffet is simpel uitgevoerd. De kamer daarentegen is prima. Ik fris mij op onder een lekkere regendouche met constante temperatuur. Voor mij is deze kamer de beste tot nu toe. Andere reisgenoten hebben minder goede ervaringen met hun kamers. Geen handdoeken, een badkamer die blank komt te staan en kamers met mogelijk bedvlooien. Het eiland Lefkas is zo’n vijfendertig kilometer in doorsnede. Aan de noordzijde ligt de vissersplaats Nidri. In de haven stap ik aan boord van de boot Odysseus. De schipper heet mij enthousiast welkom. Een echte kapitein met baard en zakdoek om zijn hoofd gebonden. Het houten schip heeft iets weg van de vroegere zeilschepen. Deze boot is leuker om mee over de Ionische zee te varen, dan de kolossale rondvaartboten die hier ook in de haven liggen. Als ik aan boord kom echter, zijn veel zitplaatsen al ingenomen. Ik neem plaats op de kussens op het voorsteven. Tot mijn verbazing blijven er mensen aan boord komen. Ik vond de boot al vol genoeg. Met zo’n honderd toeristen aan boord vaart de kapitein om half tien uit voor een tocht langs de kleinere eilanden rond Lefkas. Het is prachtig weer. Voor de zekerheid smeer ik mij nog een keertje in met zonnebrand. Ik denk dat dit vandaag niet te vaak gedaan kan worden. Ondertussen nodigt de kapitein iedereen uit om mee te dansen op Griekse muziek. Vanaf het voordek kijk ik het aan. We varen langs het eiland Meganisi. Hier zijn de witte krijtrotsen goed te zien. Ze reflecteren mooi in het heldere zeewater. Lefkas, wat wit betekent in het Grieks, dankt zijn naam aan deze rotsachtige kust. We komen aan bij de Papanikolis Cave. Een tien meter hoge grotopening aan de zeezijde. De kapitein stuurt de achterzijde van het schip de grot in. Een precies werkje. Hij stopt pas als de mast minder dan één meter van de rotsen verwijderd is. De loopplank achter het schip gaat uit en het is tijd om te zwemmen. Ik spring van de reling het water in. Onder mij zie ik het heldere zeewater. Ik kan zeker vijf meter diep kijken tot de zeebodem. Ik zwem de grot in. De weerspiegeling van de rotsen in het water geeft mooie kleuren. Aan de andere zijde van het eiland ligt het kleine dorpje Spartohori. Het dorpje is bereikbaar via een stenen trap van honderdvijftig treden. De smalle straatjes ademen het Griekse leven. Mannen rijden op brommertjes de helling af. Ze hoeven geen motor te gebruiken bij het dalen. Op het hoogste punt van het dorp staat een Orthodoxe kerk. De oorspronkelijke kerk is door brand verwoest. Een weldoener heeft er voor gezorgd dat de kerk in een moderne vorm herbouwd is. Binnen pronkt de iconostase. De iconostase heeft de brand overleefd. De rest van de kerk is voorzien van prachtige nieuwe muurschilderingen. Terwijl de ouzo aan boord rond gaat, varen we verder naar een verlaten strandje. Hier staat de barbecue klaar en is er gelegenheid om te zwemmen of te rusten op het strand onder een parasol. De lunch is goed geregeld. De salade is al opgeschept op borden en het vlees wordt uitgereikt. Geen leeg geschrapte schalen. Een glaasje rode Lefkase wijn maakt de lunch compleet. De boottour verloopt in een ontspannen sfeer. Overal wordt voldoende tijd genomen. Niets is opgejaagd. Rond drie uur zijn alle parasolletjes weer ingeklapt en is iedereen weer aan boord. De tocht vervolgt rond het eiland Skorpios. Het kleine eiland kreeg in 1962 bekendheid omdat de steenrijke Griekse reder Onassis het eiland kocht voor privé bezit. In 2013 verkochten zijn erfgenamen het eiland aan de Russische miljardair Rybolovleva. Het is nog altijd niet toegestaan het eiland te betreden, behalve op twee kleine strandjes. Stranden behoren in Griekenland vrij toegankelijk te zijn voor iedereen. Op één van deze strandjes legt de kapitein aan. Het strand is hooguit dertig meter lang en nog geen drie meter breed. Een hek scheidt het kiezelstenen strandje met het eiland. Ik pak een snorkel en zwem rond de boot. Ik zie enkele vissen onder mij door zwemmen. Heel spectaculair is de onderwater wereld niet. Terwijl we terugvaren naar Nidri laat ik mij weer opdrogen. De bemanning laat het zeil zakken. Doordat er nauwelijks wind staat is het meer voor de foto’s, verontschuldigt de schipper zich. Aan het einde van de middag zet ik weer voet op de boulevard van Nidri.


Vorige  Volgende  

Reacties op 'Antiek Griekenland':


Reacties:

Er zijn nog geen reacties gegeven op dit bericht

Reisverslag

Aankomst in Grieke.. (Dag 1)
Thessaloniki verdi.. (Dag 2)
De graftombe van P.. (Dag 3)
De kloosters van M.. (Dag 4)
In de voetsporen v.. (Dag 5)
Varen op de Ionisc.. (Dag 6)
Via Nafpaktos naar.. (Dag 7)
Het orakel van Delphi (Dag 8)
Het bergdorp Kalavryta (Dag 9)
De spelen van Olympia (Dag 10)
De Kloosters van M.. (Dag 11)
Door de bergen naa.. (Dag 12)
Mycene en Epidaurus (Dag 13)
De Akropolis in Athene (Dag 14)
Afscheid van Athene (Dag 15)


Reisroute