Door de woestijn van Algerije

In de morgen rijden we verder door het National park. Eigenlijk is ieder uitzicht mooi. Jammer dat het hier zo droog is dat je weinig in deze regio kunt ondernemen en dat er nauwelijks dieren voorkomen. De meeste dieren leven ‘s nachts. Van hen zien we alleen de sporen in het zand. Ook vandaag passeren we enkele grot- en rotstekeningen. Ook stoppen we bij een kleine kloof. Tussen de rotsen zit een smalle spleet waar we door heen kunnen lopen. De rotsformaties hebben iets weg van Monument Valley. Met wat fantasie kun je er allerlei vormen in onderscheiden. We stoppen bij een rotsblok waar een holle ruimte onder zit. Het lijkt wel of het enorme rotsblok er later opgelegd is. Ook staat verderop een egel-rots. De vorm heeft inderdaad iets weg van zo’n dier. Tegen twaalf uur bereiken we de lunchplek. Ibrahim meldt dat we hier het verst in het Nationale park zijn en het dichtst bij de grens met Libië. We zijn nog maar vijfendertig kilometer verwijderd van de grens.