Reisavonturen Noorwegen

Home > Noorwegen > Rondreis Noorwegen > Reisverslag dag 2

Reisverslag Rondreis Noorwegen

2001 (9 dagen)


Noorwegen > Avondwandeling naar Trondheim

Dag 2 - Dinsdag 28 augustus 2001

Om kwart over zeven word ik gewekt via de telefoon. Good morning, wake-up call. Vandaag staat de langste route van de hele reis op het programma naar Trondheim. In totaal leggen we bijna vijfhonderd kilometer af. Met al die bergweggetjes in Noorwegen gaat het allemaal niet zo snel. Het ontbijt is prima met veel keuze. We ontbijten met Paul en Truus uit Sittard. Zo langzamerhand leer je het hele gezelschap kennen. Na het ontbijt zet ik mijn koffer in de bus. Om acht uur precies vertrekt de bus.

Noorwegen - Het uitzicht vanaf de Olympische skischans in Lillehammer

De route loopt eerst via de oevers van de Mjøsa-meer richting Lillehammer. Lillehamer is een plaatsje aan de noordkant van het Mjøsa-meer.

Noorwegen - De hoogvlakte, de Hardangervidda vanuit de trein

Net net als Hamer en Gløvik is het bekend van de Olympische Spelen. We bezoeken de skischans Lysgärdsbakken van Lillehammer. De bus rijdt de arena binnen tot vlak voor de schans. Helaas is er niemand met spongen bezig. Hoewel er geen sneeuw ligt, kan er in de zomer gesprongen worden op de kunstbaan net naast de hoofdpiste. Samen met Jos , beklim ik de trap langs de piste. Op ongeveer honderd meter hoogte maak ik foto's van het prachtige uitzicht over Lillehammer en het Mjøsa-meer. De trap telt in totaal 954 treden, maar ik keer al halverwege om. Het is behoorlijk fris bovenop en ik wil de andere passagiers niet onnodig laten wachten. Ik ervaar de klim naar beneden eigenlijk als lastiger. Ik kijk nu de enorme diepte in. Dit is ook het uitzicht van een schansspringer. Gelukkig heb ik niet snel last van hoogtevrees. Na Lillehammer gaat de reis verder naar Hunderfossen. Hier is het Norsk Vegmuseum (het Noorse wegmuseum) gevestigd. Ruud is erg enthousiast over dit museum. Als we arriveren is het museum officieel nog niet open. Maar de deuren worden snel voor ons geopend, zodat we al voor tien uur naar binnen kunnen. Binnen is te zien hoe in de afgelopen decennia de Noren hun wegenplan gemaakt hebben en hoe wegen, viaducten, bruggen en tunnels gemaakt zijn, door het bergachtige landschap. In een diashow wordt verteld hoe ingespeeld werd op de snel groeiende stroom auto in de jaren zestig. In de filmzaal wordt een film getoond over de bouw van de langste tunnel van Europa, de Laerdaltunnel. Deze tunnel is ruim 24 kilometer lang en vormt de laatste schakel tussen Bergen en Oslo. Tot voor kort, moesten de auto's rond Laerdal de veerboot nemen of flink omrijden via het zuiden. Aan de tunnel is acht jaar gewerkt en de tunnel is nog maar net geopend (2001). Later op onze reis zullen we in de buurt komen van deze tunnel. Waarschijnlijk zullen we de tunnel zelf niet nemen, omdat 24 kilometer door een tunnelbuis niet echt spectaculair is. Ruud heeft gelijk over het museum. Het museum is erg indrukwekkend. Na het museum en op weg naar Trondheim verlaten we de hoofdweg om de Peer Gynt route (Peer Gyntvei) te volgen. Peer Gynt is een Noorse legende die in het hooggebergte van het Gudbrandsdal leefde.

Noorwegen - De Peer Gynt route door het uigegestrekte en grillige landschap

De Noorse componist Edvard Grieg (1843 - 1907) heeft de bekend Peer Gynt suites (1888) geschreven. De route trekt dwars door het uitgestrekte en grillige landschap. Door de vennen en de rotsen lijkt het veelal op een maanlandschap. De route loopt grotendeels boven de boomgrens. Deze grens ligt in Noorwegen echter al op negenhonderd meter. Op het uitzichtpunt is gelegenheid om foto's te maken. Echter lang duurt dit niet, want door de ijzige wind is het niet fijn toeven. In de bus is het een stuk aangenamer om de Peer Gynt route verder te volgen. Ondertussen wordt ook de Peer Gynt suite van Grieg gedraaid. In het plaatsje Vinstra pakken we de route weer op richting Trondheim. Volgens de legende heeft Peer Gynt in dit plaatsje geleefd. Het dorpje heeft zich volledig gestort op de legende van Peer Gynt om enig toeristisch winst te behalen. Geef ze eens ongelijk. In Dombås houden we even pauze voor de lunch bij een zelfbedieningsrestaurant. Hier doe ik mij tegoed aan een lunch met broodjes zalm en garnalen. Tegenover de eetgelegenheid ligt het leuke kerkje van Dombås. Ik wandel er om heen. Na de lunch rijden we door richting Trondheim. Een lange zit door het Gauldal. De route en het landschap wordt richting Trondheim steeds grimmiger en de hoogteverschillen in de bergen steeds extremer. Het is duidelijk te zien dat de bergen richting de kust steeds hoger en steiler worden. Ruud vertelt onderweg over de geschiedenis van Noorwegen. Helaas heb ik tussen de inval van de Vikingen in Normandië rond 900 en de koning Haakon rond 1200 een klein gaatje in het verhaal, omdat ik even de ogen gesloten heb. Hierdoor schiet de reis naar Trondheim wel lekker op. Rond half zes bereiken we Trondheim en komen bij het hotel aan.

Noorwegen - Het centrale plein van Trondheim

Helaas ligt het hotel in een buitenwijk en vrij ver van het centrum vandaan. Om de kamer nemen we een wijntje. Het eten is toevalligerwijs weer zalm. De hotels weten immers van elkaar niet wat zij serveren. Na het eten wandelen we naar het centrum van Trondheim. Het regent lichtjes in het begin, maar de paraplu kan snel ingeklapt worden. De route naar het centrum is een flinke trip. De route loopt voornamelijk bergafwaarts. Dit betekent niet veel goeds voor de terugweg. We proberen de route goed in ons op te nemen, want de kaart die we hebben van Trondheim is niet zo duidelijk. Bij het stadion vragen we de weg naar het centrum. We kunnen via het universiteitsterrein richting de brug lopen. De brug komt uit bij de Dom van Trondheim. De Dom ligt er prachtig bij in de weerspiegeling van het water. Net als de rest van de stad. We vervolgen onze route naar de haven. Onderweg doen we even luxe hotel aan voor een sanitaire stop. Aan de haven liggen de visserboten en de fraai gekleurde pakhuizen. Via de Gamle Bybro (1681), de oude rode brug over de Nidelva, keren we terug naar het hotel. Aangezien we via een andere route lopen, moeten we onderweg drie keer de weg vragen. Dit is geen enkel probleem. Als ik alleen al om mij heen kijk, stopt er al een fietser of hij kan helpen. Om even voor elf uur zijn we terug in het hotel na een tochtje van zo'n twaalf kilometer. Na een wijntje ga ik naar bed.

waterval bij HellesyltDe waterval bij Hellesylt
De weerspiegelingDe weerspiegeling in het Hornindalsvatn meer
Prachtige weerspiegelingDe prachtige weerspiegeling in het diepste binnenmeer van Europa
Prachtige weerspiegelingDe mooie weerspiegeling in het rimpelloze water