Brunei > Het staatje Brunei

Doordat het schip bij het vertrek in Singapore vertraging opgelopen heeft, omdat het terug moest keren voor een medisch noodgeval, arriveren we enkele uren later in Brunei. Oorspronkelijk zouden we om elf uur aanmeren. De verwachte aankomsttijd is nu twee uur. Onze excursie op Brunei is hierop aangepast. We verzamelijk om half drie. Dit betekent dat we in de ochtend de tijd hebben. We staan rustig op en gaan naar het ontbijtbuffet. Daarna wandelen we over het schip en bestellen een drankje. Omdat we relatief laat het ontbijt genuttigd hebben, slaan we de lunch over. Rond twee uur gaan we naar de Grand bar op dek vijf. Dit is het verzamelpunt voor de excursies. Het schip ligt net aan de kade. Omdat de autoriteiten van Brunei alle paspoorten willen zien, zijn de paspoorten al bij het boarden vrijdag verzameld. Het is even wachten tot deze formaliteit volbracht is. Wanneer de eerste groep excursies omgeroepen worden om naar de bussen te gaan, ontstaat er een opstopping op de trappen naar de uitgang. Waarschijnlijk staan hier ook alle mensen die zelfstandig Brunei willen bezoeken. In de haven staan verschillende bussen gereed. Wij stappen in bus 52. Een gecombineerde bus met Engelse en Duitse reizigers. Een medewerker van Costa is aan boord om de Duitse vertaling te verzorgen. Wij krijgen de informatie direct van Mawy, de lokale gids. Hij vertelt dat Brunei acht keer groter is dan Singapore, maar dat hier maar 500.000 mensen wonen. Het land wordt geleid door de Sultan. Sultan Hassanal Bolkiah is de 29ste sultan van het land. Mawy noemt ook de volledige naam van het staatshoofd. Een indrukwekkend lange reeks. De Sultan is de koning, premier en alle ministers ineen. Hij behoort tot de rijkste mensen op aarde. Toch is Mawy opvallend positief over de Sultan. Het leven in Brunei is goed, de gezondheidszorg is nagenoeg gratis en de infrastructuur is op orde. De Sultan is 88 jaar oud. Volgend jaar is hij 60 jaar aan de macht. De eerste stop in de hoofdstad Bandar Seri Begawan is het Royal Regalia Museum. Bij de ingang moet iedereen de schoenen uit doen. In het museum worden de persoonlijke bezittingen, kroningsornamenten, trofeeën en andere belangrijke pronkstukken van Sultan Hassanal Bolkiah getoond. Het is verbazingwekkend hoeveel goud hierbij verwerkt is. De enorme draagstoel is pas twee keer gebruikt de afgelopen decennia. Wanneer de sultan volgend jaar zestig jaar op de troon zit, wordt de stoel weer door de hoofdstad gedragen. Mawy leidt ons door het museum. Af en toe is het lastig te volgen omdat hij zijn uitleg al begonnen is, voordat de groep bijeen is. De Duitse vertaling biedt dan uitkomst. Wanneer ik naar het toilet wil, is het niet zo handig dat ik op mijn sokken loop. Er zijn wel twee paar slippers beschikbaar, maar als er twintig mensen moeten is het lang wachten. Voorzichtig betreed ik de toiletruimte op mijn sokken. Na het museum gaan we naar de Sultan Omar Ali Saifuddin-moskee. De Sultan Omar Ali Saifuddin-moskee is een indrukwekkende bezienswaardigheid met gouden koepels en hoge minaretten. De moskee uit 1958 ligt aan een kunstmatig meer. Mawy is niet zeker of we de moskee mogen bezoeken. De bezoektijden voor niet-moslims is tot twee uur, maar door de vertraging zijn we dat tijdslot gepasseerd. Gelukkig maken ze voor de cruisepassagiers een uitzondering. We mogen naar binnen. Vrouwen moeten wel een soort cape met capuchon dragen. Van buiten is de moskee prachtig en heeft een prachtige vergulde dome. Van binnen oogt de moskee eenvoudig. Ik had hier meer pracht verwacht. We vervolg de tour naar het water. Hier krijgen we een reddingsvest en we stappen in een boot. Met de boot varen we naar Kampong Ayer, de stad op palen. Naar het schijnt besloot de eerste Sultan in 1363 om hier zijn koninkrijk te bouwen. Hij liet huizen op palen bouwen. Nog altijd wonen veel Bruneiers op deze wijze. Kampong Ayer is zelfs de grootste stad op palen ter wereld. Terwijl we tussen de huizen doorvaren, zien we zowel nieuwe als oude vervallen huizen. In de stad zijn scholen, moskeeën en zelfs een politiebureau. We leggen aan bij een pier. We wandelen over houten steiger naar één van de huizen. Hier worden we ontvangen met thee en enkele lokale lekkernijen. Via een brug komen we weer bij de weg. Hier staat de bus te wachten. Het begint inmiddels al donker te worden. De zon gaat net onder aan de horizon. Het is ook al half zeven geweest. Het tijdstip dat we normaliter aan het diner verwacht worden. Dit gaan we vandaag niet halen. Bij het terugrijden naar het cruiseschip, stoppen we even bij de Jame' Asr Hassanil Bolkiah Mosque. Dit is de grootste moskee van het land. De moskee heeft 29 gouden koepels. In de schemer is de verlichting van de moskee extra mooi. Vanuit de hoofdstad is het nog een half uurtje terugrijden naar de haven. In het donker ziet Brunei er heel anders uit. Bij aankomst in de haven duurt het even voordat we uit de bus kunnen. De havenautoriteiten laten maar één bus tegelijk uitstappen. Hierdoor zijn we pas tegen acht uur terug op het schip. Veel te laat voor ons diner. We gaan naar het buffetrestaurant op dek negen. We selecteren wat gerechten bij het buffet en bestellen er een wijntje bij. Er is vandaag alleen om elf uur een theatershow. Dit is aan de late kant. We nemen ons drankje mee naar onze hut en gaan op het balkon zitten. We kijken uit over de haven van Brunei.