Suriname > Feest in Tutu Kampu

De crew is al vroeg actief. Wij blijven echter tot half acht in de hangmat liggen. Daarna nemen we de ochtendduik in de rivier. Vandaag verlaten we Granda Futu weer en varen stroomafwaarts. Het ontbijt bestaat weer uit de pannenkoekjes met jam en pindakaas. Na het ontbijt pakken we de slaapspullen in en brengen de bagage bij de boten.

Suriname - Met de korjaal varen we stroomafwaarts van de stroomversnellingen

Tegen tien uur is alles ingepakt, zit iedereen aan boord en worden de boten afgeduwd. We varen vandaag terug naar Tutu Kampu. Hier zijn we uitgenodigd voor een verjaardagsfeestje van een meisje van 5 jaar. Allereerst varen we terug naar Apetina. Dit is ongeveer een uurtje varen. Vlak voor Apetina zien we iets zwemmen in de rivier. Het blijkt een luiaard te zijn, die de rivier probeert over te steken. Tijdens zijn overtocht wordt hij opgeschrikt door twee korjaals met fotograferende Nederlanders. Lilian, onze kookster, pakte een peddel en probeerde het beest mee te nemen. Door onze protesten stopt ze hiermee en varen we door. Wel leggen we even verderop bij een klein dorpje aan. Waarschijnlijk wordt gewezen op de zwemmende luiaard. In Apetina moet john via de zender contact maken met de stad (dit is Paramaribo). Hij geeft de boodschappenlijst door voor de spullen die ingevlogen moeten worden. Als wij morgen in Drietabbetje aankomen zijn er weer verse goederen aanwezig. Dit geeft ons even de gelegenheid door Apetina te wandelen. Net voorbij Apetine komen we weer bij de grote sula aan. Wij stappen uit en de bemanning laat de twee boten van de sula afglijden. Een mooi kodak moment. De beide boten komen veilig van de sula. In de waterstroom nemen we een duik, waarbij het water als een heerlijke massage op ons valt. Jammer genoeg zitten er wel hele kleine rupsjes tussen de waterplanten, die het ook op ons voorzien hebben.

Suriname - Even pauze met een douche onder de stroomversnelling

Goed afdrogen dus en alles extra controleren. Op de rotsen gebruiken we de lunch met rijst, corned beaf en kool. 's Middags varen we verder richting Tutu Kampu. Op ons verzoek varen we echter eerst nog een zijkreek in. Eén boot vaart met de bagage alvast door naar de campsite en met de andere boot varen we de kreek in. Hopelijk treffen we hier meer dieren aan langs de kant. De kreek is veel smaller dan de Tapanahonyrivier en soms is het behoorlijk ondiep. Voorzichtig wordt de boot langs de rotsen gemanoeuvreerd. Na een kwartiertje varen wordt de vaarweg versperd door een groot rotsblok. Hier kunnen we niet verder. We leggen aan, wandelen wat en sommigen baden in het water. Op de terugweg wordt de motor uitgezet en drijven we enige tijd mee met de stroom. Zonder het pruttelende geluid van de motor, is het geluid van het oerwoud goed te horen. Buiten enkele vogels, sommige vleermuizen en een leguaan hebben we ook in de kreek niet heel veel beesten gezien. Desondanks was het wel een mooi en leuk uitstapje. Tegen vier uur arriveren we in Tutu Kampu. De muziek van het feest kunnen we al vanaf het water horen. In het dorp staat een groot aggregaat waarop de cd-speler aangesloten was. Er wordt gedanst op de muziek en er wordt veelvuldig van het zelfgemaakte bier gedronken. Hierdoor zijn de meeste inwoners niet echt meer aanspreekbaar. Niemand is echter vervelend dronken. Ook de kleinste kinderen drinken vrolijk van de drank. Wij krijgen ook drank aangeboden als we ons in de tent begeven, maar beperken de drank tot enkele slokjes. Helaas staat de aggregaat precies in de vergaderzaal waar onze hangmatten komen te hangen. Hierdoor kunnen we ons niet even terug trekken in de hangmatten. Aan de waterkant wordt volop gevist. De vangst bestaat uit diverse piranha's.

Suriname - Bij de waterplaats van Tutu Kampu is het een drukte van jewelste

Hier zit duidelijk meer vis dan in Granda Futu. De gevangen vis wordt verzameld en door Lilian direct klaar gemaakt. Deze vis krijgen we later de reis nog te eten. Uiteindelijk zijn er een tiental vissen gevangen voor deze maaltijd. 's Avonds na het eten komt het feest langzaam ten einde. Voor ons wordt een groot kampvuur opgezet. Henny vertelt een speciaal Surinaams verhaal. John vertaalde het in het Nederlands. De moraal van het verhaal: Alles wat in je buik zit, is van jou en kan je niet meer afgenomen worden. (of zo iets). Daarna stond nog een optreden van de indianen op het programma. Ze zouden een dans opvoeren. Dit werd geen succes. Door de vele drank was praktisch niemand in staat nog te dansen. Ook blijkt de jarige al naar bed te zijn. Wij hadden een kadootje voor haar gemaakt. Van een washandje, knopen en touw hadden we een poppetje gemaakt. Dit kado kunnen we haar vanavond niet meer geven. We sluiten de avond af met een evaluatie van de jungletocht. Iedereen is enthousiast al mag het soms iets actiever. John gaat hier rekening mee houden.