Suriname > Zwemmen in de Witi Kreek

We worden wakker van een vroege wekker. Er waren ons mooie verhalen vertelt van de zonsopgang op Brownsberg. Naar buiten kijkend zien we weinig van een mogelijke zonsopgang. Het is mistig boven het meer. We kunnen ons dus nog gewoon even omdraaien. Na het ontbijt lopen we naar de Witi Kreek. Dit zou een wandeling zijn van twee uur heen en twee uur terug door de jungle. De route loopt minder steil dan de wandeling van gisteren. Al direct duikt het pad de jungle in en ook vandaag is het weer prachtig om tussen de woudreuzen te lopen. Onze rasta-gids gaf uitleg over de bomen. Grappig dat alle gidsen hetzelfde vertellen over dezelfde bomen. De tocht naar de Witi Kreek is bijna vier kilometer. Het pad gaat geregeld op en neer en af en toe houden we even pauze om op adem te komen.

Suriname - Het Brokopondo Stuwmeer

Ook 's morgens is het behoorlijk warm om te wandelen. Af en toe maakt het pad een flinke afdaling naar beneden. Dat belooft nog wat voor de terugweg. Na iets meer dan anderhalf uur lopen komen we uit bij de Witi Kreek. Een open plek in het bos met helder water. Hier duiken we direct in. Het water is wat koud, maar zodra we door zijn is het heerlijk zwemmen. Het water is niet zo helder dat we onze flessen kunnen vullen met water. Na deze korte pauze lopen we dezelfde weg weer terug naar ons huisje. Met name sommige steile stukken zijn pittig om te beklimmen, maar de omgeving maakt veel goed. Het laatste stuk van de tocht werd ook het zwaarst. Mijn waterfles is leeg en iedereen loopt in zijn eigen tempo de laatste honderden meters omhoog. Het weerzien van het kampterrein is prettige ervaring. Gelukkig staat de lunch klaar en kunnen we direct aanschuiven. Na de lunch verlaten we de Brownsberg weer. We pakken de spullen in en stappen in de bus. Via de oranje gravel weg komen we hobbelend weer bij de Suralco fabriek. Hier sluiten we aan in een lange rij busjes die de werknemers van de fabriek naar huis rijden. Zo ver je kunt kijken rijden de kleine busjes. Op weg naar Paramaribo slaan ze links en rechts af om de werknemers af te zetten. Guy heeft ons verteld dat het programma voor de komende dagen veranderd zou worden. De overnachting in Galibi van de vorige Sawadee-groep was niet goed bevallen.

Suriname - Een wandeling door het oerwoud

De overnachting was daarom omgeboekt naar een ander resort, maar hier konden we niet direct terecht. Daarom doen we het jungleprogramma in omgekeerde volgorde. We vliegen morgen met een binnenlandse vlucht naar Drietabbetje, varen stroomopwaarts en vervolgens stroomafwaarts tot Galibi. Dit betekent ook dat morgen maar een beperkte hoeveelheid bagage meegenomen mag worden in het vliegtuig en mijn plan om na de jungletocht spullen achter te laten niet door gaat. Tot overmaat van ramp blijkt het maximale gewicht aan bagage geen 7 kilogram te zijn, maar zes. Dat wordt puzzelen. Terug in het hotel pakken we de echt noodzakelijke bagage in. Om zeven uur kunnen we met een kleine weegschaal de bagage wegen. Ik heb mijn fototoestel al buiten de bagage gehouden en de bergschoenen trek ik aan. Toch blijk ik net te veel bij me te hebben. Nog een keer kritisch naar de bagage kijken en het overbodige achterlaten. Uiteindelijk komt iedereen onder de grens van zes kilogram. 's Avonds gaan we met het taxibusje het centrum in. Onderweg stappen we uit om geld te wisselen. We eten vlees-pon bij het terras van eergisteren aan de waterkant. 's Avonds laten we ons met de taxi naar het hotel brengen.