
Home > Sint Maarten > Een Cruise door de Caribbean > Reisverslag dag 12
29 februari 2024 - 16 maart 2024 (17 dagen)
We zijn vandaag aangemeerd in de cruisehaven van Philipsburg op Sint-Maarten. Wanneer ik de gordijnen opendoe, kijk ik recht op de Enchanted Princess. Een nog veel groter cruiseschip dan de Fortuna op nog geen twintig meter afstand. Achter de Princess ligt de Carnival Venezia. Dit schip behoorde ooit toe aan de Costa vloot, maar is verkocht. Hoewel beide schepen ook een capaciteit hebben van rond de 3.600 passagiers, lijkt ons schip veel kleiner. We maken vandaag een excursie over het eiland Sint-Maarten en bezoeken daarbij zowel het Nederlandse als het Franse gedeelte. Omdat de excursie pas om kwart over negen vertrekt, kunnen we rustig aan doen en uitgebreid ontbijten. We lopen naar het verzamelpunt op de pier voor de . Alle mensen van alle cruiseschepen komen hier samen. Voor onze excursie wordt een rij gevormd, zodat we in een lijn naar bus kunnen lopen. Alleen is de bus er nog niet. Door het drukke verkeer is de bus vertraagd. We kunnen of een half uur wachten of de tour annuleren. Omdat we het eiland willen zien, bestellen we koffie bij de kraampje en wachten we. Om kwart over tien rijden we alsnog weg bij de haven. Felix stelt zich voor. Hij is de chauffeur voor vandaag. In het Engels en Spaans geeft hij uitleg over het eiland en de tour. Ook vertelt hij dat we twee stops maken. Eén stop van 45 minuten in Marigot, de hoofdstad van het Franse gedeelte van het eiland en drie uur op het strand.
Dit had ik niet verwacht. Ik dacht een excursie te hebben met meerdere stops op Sint-Maarten. Net als bij eerdere excursie zijn sommige main stops een locatie waar de bus voorbijrijdt. Zo zien we het Great Salt Pond binnenmeer bij Philipsburg vanuit de bus. Ook de grensovergang met het grensmonument passeren we rijdend. Op Sint-Maarten is het de enige locatie waar Nederland aan Frankrijk grenst. Er is geen grenscontrole of douane te bekennen. De stad Marigot ligt aan de noordzijde van het eiland. De stad leeft voornamelijk van het toerisme. Op de boulevard is een markt met souvenirs. We dwalen door de straatjes. Verdwalen kunnen we niet, want de stad bestaat uit vier evenwijdige straten met zijstraatjes. Tussen de vele winkels staan enkele koloniale gebouwen. Met de bus vervolgen we de route over het eiland. We komen weer in het Nederlandse gedeelte. We passeren de Princess Juliana International Airport.
Dit vliegveld is bekend omdat grote passagiersvliegtuigen rakelings over het strand vliegen. Wij gaan niet naar dit strand, maar naar het Kim Sha Beach. Het Kim Sha strand ligt bij de zee en de Simpson Bay lagune. Dit is duidelijk het beter gestelde gedeelte van het eiland. We passeren grote luxe jachten in de haven. Bij het strand aangekomen, nemen we plaats op de aanwezige ligbedden. De parasol zorgt voor broodnodige schaduw. Ik kleed mij om en neem een duik in zee. Ik ben weer op tijd uit het water voor de lunch. De ober vindt het leuk dat wij Nederlands spreken. Hij haalt voor ons twee biertjes aan de bar. Na de lunch genieten we nog even van het strand en de zee. Om drie uur is iedereen terug bij de bus. We rijden terug naar de cruise terminal. Onderweg is de gelegenheid om uit te stappen in Philipsburg. Tot onze verrassing zijn wij de enige twee passagiers die hier gebruik van maken. Het is half vier en we hebben de tijd om de Nederlandse hoofdstad te bekijken. Het "Philipsburg Courthouse" is één van de historische gebouwen in Philipsburg en bevindt zich in de Frontstreet, de belangrijkste winkelstraat van de stad.
Langs de boulevard van Great Bay Beach bestellen we een biertje. We kunnen niet al te lang blijven zitten, want we moeten op tijd terug zijn aan boord. In een rustig tempo wandelen we de twee kilometer terug naar de boot. Ik had het uitstapje naar Philipsburg niet willen missen. Met een wijntje nemen we plaats op ons balkon en kijken hoe de laatste passagiers arriveren. Het is opvallend dat meerdere mensen te laat arriveren. Vanaf de cruiseboten aan weerszijde van de pier worden zij aangemoedigd als wandelaars die naar de finish lopen. In principe wacht men niet op laatkomers, maar een kwartiertje speling hanteert men wel. Doordat iedereen geregistreerd wordt, weet men precies of iedereen weer aan boord is. De Princess is waarschijnlijk compleet, want daar gaan de trossen al los. Bij ons lijkt men nog op passagiers te wachten. Ik wacht hier niet op en neem een douche. ‘s avonds na het eten doen we rustig aan. We bezoeken de voorstelling ‘Kings and Queens’ in het theater en gaan daarna slapen.