Libanon > De grotten van Jeita

Om acht uur sluit ik aan bij het ontbijt. Vanaf het ontbijtterras is er zicht op de stad Byblos. Het ontbijt is meer Libanees dan in het hotel in Beiroet. Er ligt alleen Libanees brood en geen gewoon brood. Ik maak een combinatie voor mijn ontbijt. Om negen uur verlaten we lopend het hotel. We wandelen Byblos in. We passeren de souq. Handelaren zijn nog bezig om hun kraampjes op te tuigen. Aan de andere zijde van de souq komen we bij het kasteel van Byblos. In de twaalfde eeuw is dit kasteel opgericht door de kruisvaarders. Zij gebruikten hiervoor materialen van Romeinse en Byzantijnse tempels. Het vierkante kasteel met vier hoektorens is gebouwd rond een donjon (verstevigde toren). Rond het kasteel lag water. Vanaf één van de hoektorens van het fort zien we de opgravingen uit de oudere perioden liggen. Het Romeinse amfitheater, de toegangspoort aan zee en de restanten van de bouwwerken van de Fenicische periode die wel teruggaan tot 6.000 jaar voor Christus. Om ons heen rennen kinderen. Zij bezoeken het kasteel met hun klas. Veel belangstelling voor de geschiedenis lijken zij niet te hebben. In het amfitheater maken zij een klassenfoto. Sommige jongens gaan liever voetballen. Ik daal ondertussen af via een klein uit de rotsen gehouwen trappetjes. Ik kom uit bij een ondergrondse tombe. Knap dat ze zo’n gevaarte hier gekregen hebben. Via het oudste gedeelte van de site lopen we weer terug naar het kasteel.

Libanon - Een woning tussen de opgravingen is gerestaureerd en gaat dienen als museum

Op de terugweg naar het hotel, zie ik dat de souq al meer tot leven gekomen is. Ik koop iets te drinken en een chocolade reep. Om half twaalf vertrekken we met de bus. Dit keer rijden we zuidelijk. Net boven Beiroet liggen de grotten van Jeita. Deze grotten zijn in 1836 bij toeval ontdekt, maar pas halverwege de vorige eeuw helemaal in kaart gebracht. De grotten behoren tot één van de grootste van het Midden-Oosten. Vanaf het parkeerterrein worden we met een treintje naar de ingang van de Upper Caves gebracht. Officieel is het niet toegestaan om foto’s te maken. Bij de ingang wordt gecontroleerd op camera’s en telefoon. Als groep worden wij niet gecontroleerd. Met mijn telefoon op zak loop ik de grot in. Ik kom in een grote ondergrondse druipsteengrot. De stalactieten hangen boven mij aan het plafond. De stalagmieten vormen prachtige figuren. Dit heeft honderden jaren geduurd voordat deze formaties gevormd zijn. Onopvallend probeer ik een foto te maken. Wat licht zo’n telefoon dan nog veel op in een donkere grot. De Lower Caves zijn enkel per boot te bezoeken. Een ondergrondse rivier loopt ruim acht kilometer onder de rotsen door. Met een bootje kan maar een kleine stukje gevaren worden.

Libanon - De mooie formaties in de grotten van Jeita

Om verder de grot in te komen is duikmateriaal nodig. Het instappen gaat efficiënt. Eén bootje komt aanvaren, tien tot twaalf mensen stappen in en de boot vaart weer af. Wij verdelen ons over twee bootjes. De schipper vaart de boot de grot in. Overal prachtige druipsteenformaties. Helaas is de tour zonder enige uitleg. Hierdoor varen we gewoon heen en terug. Onderweg is een smalle doorgang. Eén bootje kan hier maar net tussendoor. Onze schipper stuurt de boot zonder de kant te raken tussen de stenen door. Hooguit is er vijf centimeter ruimte aan weerszijde. Veilig kom ik weer aan de kant. Vanuit de grotten rijden we in een half uurtje naar Harissa. De bus rijdt via sterk stijgende wegen naar de top van de bergen. Hier ligt het Heiligdom van Onze-Lieve-Vrouw van Libanon. Het is een van de belangrijkste heiligdommen ter wereld ter ere van Maria. Op de top van de berg staat een 8,5 meter hoog bronzen Mariabeeld. Voordat we de Harissa Basilica gaan bekijken dalen we via trappen af tot een restaurant voor de lunch. Vanaf het terras hebben zicht op de baai van Jounieh zo’n 650 meter lager.

Libanon - vanaf de Harissa Basilica is er uitzicht op de kust

Op het terras in de bergen is het frisjes. Het terras ligt in de bewolking. Onder ons zie ik Jounieh in de zon liggen. De lunch is rijst met kip en een salade. Op zich een prima maaltijd, maar de voorgaande lunches waren kwalitatief beter. Na de lunch gaan we met een kabelbaan terug naar de top. Ik bekijk de kapel van de Harissa Basilica en beklim de trappen van het Mariabeeld. Het uitzicht op Jounieh en de baai is prachtig. Het voelt wat raar dat hier mensen komen om Maria te vereren en tegelijkertijd toeristen die voor het uitzicht komen. Geestelijken manen iedereen om zachtjes te praten. Met een kabelbaan dalen we af naar beneden. Twee aan twee stappen we in de kleine gondels. Onderweg is er een mooi uitzicht. Langzaam komt de stad Jounieh dichterbij. Beneden treffen we Allah weer. Hij staat hier gereed met de bus. Hij rijdt ons terug naar het hotel in Byblos. Er is nog tijd genoeg om een drankje te doen in het centrum. ‘s Avonds ga ik weer met enkele reisgenoten de stad in. We kiezen voor Hacienda de Pepe garden restaurant. De vis op het menu kan uitgekozen worden op basis van de vangst van vandaag. Ik kies niet voor vis. Ik bestel lasagne.