Libanon > De laatste dag in Byblos

De laatste dag is aangebroken. Hans vertrekt vanmorgen al met een taxi naar de luchthaven. Hij heeft een afwijkende vlucht. Rami neemt ons mee door Byblos. Hij laat ons de duizenden jaren oude stadsmuren zien. Langs de muur lopen we naar het strand. Het helderblauwe water steekt mooi af bij de baai. Het strand bestaat voornamelijk uit grove kiezels. Links van het strand ligt de kleine pittoreske haven van Byblos. Door de natuurlijke inham in zee was Byblos al vroeg een handige en strategische locatie. We eindigen de tocht in de souq. De verkopers hangen wat verveeld voor hun kraampjes en wachten op klanten. Veel kraampjes richten zich op toeristen. Daar tussenin zijn opvallend veel kraampjes die schoenen verkopen. Wij nemen plaats op een klein terrasje en bestellen iets te drinken in de schaduw. Het is vandaag mooi maar ook drukkend warm weer. In het oude centrum zit ook een fossielen museum. Misschien leuk om te bekijken. De toegang blijkt gratis. Al snel begrijpen we waarom. Na een korte uitleg over de fossielen, belanden we in het winkeltje. De fossielen zijn in de bergen gevonden op 800 meter. Soms splijt een fossiel door de midden. Dan is er een positief en negatief exemplaar. Zij vormen elkaars spiegelbeeld. De fossielen zijn miljoenen jaren oud. Na de uitleg van amper vijf minuten worden we doorgeleid naar de ruimte waar we fossielen kunnen aanschaffen. Het museum concept is wat misleidend. We bedanken vriendelijk voor de uitleg. We lopen terug naar het strand. Op een terrasje kijken we uit over het zeewater. Het is inmiddels een stuk drukker met badgasten. Iets na één uur is het tijd voor de lunch. In de souq nemen we plaats bij een leuk restaurantje.

Libanon - Vissersboten liggen in de haven van Byblos

Voor de zekerheid tel ik eerst mijn resterende dollars. De bodem komt in zicht. Mijn Libanese geld heb ik inmiddels allemaal uitgegeven. Grappig dat ik er in één week negen miljoen doorheen gejaagd heb. Ik bestel een shoarma schotel en een biertje. Medereizigers gaan aan de wijn. Wanneer hun glas bijna leeg is, komt de eigenaar de glazen bijvullen. Ik haat lege glazen, zegt hij lachend. Voor ik er erg in heb staat er bij mij ook een nieuwe flesje Almaza bier. Van het huis. Terug in het hotel trek ik schone kleren aan voor de terugvlucht. De bagage wordt ingeladen in de bus. In drie kwartier rijden we naar Beiroet. Het tegemoetkomende verkeer de stad uit staat behoorlijk vast. Hier krijgen we straks misschien nog last van als we naar de luchthaven rijden. Eerst rijden we naar het hotel Serenade, waar we eerder verbleven. Suzanne neemt hier afscheid. Zij heeft morgenochtend haar vlucht en blijft in het hotel. In de lobby van het hotel bedanken we Rami en Allah voor hun enthousiaste begeleiding. We hebben een fooi voor hen verzameld. Zij bedanken de groep voor de gezellige week. Vanavond arriveert de nieuwe Djoser groep met hetzelfde vlucht. Zij beginnen aan een nieuw Djoser-rondje. Rami heeft ook slecht nieuws. Het lijkt erop dat de vlucht vanuit Amsterdam met vertraging van ruim een uur vertrokken is. Dit betekent ook dat onze vlucht vertraging zal hebben. Het is niet beter.

Libanon - In de ochtend moet de handel nog op gang komen in Byblos

Om vijf uur vertrekken we richting de luchthaven. Het is druk in de straten van Beiroet. Langzaam komen we vooruit. Allah rijdt sportief door en drukt de bus tussen het wachtende verkeer. Het recht van de sterkste lijkt hier te gelden. Wanneer we de snelweg bereiken, rijdt het verkeer goed door. Zonder al te veel problemen stap ik even later uit voor het luchthavengebouw. Ik geef Rami een knuffel en Allah een stevige handdruk. Ik loop het luchthavengebouw binnen. Er staat een flinke rij voor de incheckbalie. Geduldig wacht ik mijn beurt af. Daarna passeer ik de bagagecontrole en de douane. Op de borden is nog niets bekend over een eventuele vertraging, maar op internet blijkt de heenvlucht toch echt vertraagd. Voor de zekerheid informeer ik de taxichauffeur voor vannacht in Nederland alvast dat ik mogelijk vertraagd ben. Zodra we vertrokken zijn kan dit niet meer. Ik neem plaats bij de gate. Op een gegeven moment moet iedereen de ruimte bij de incheckbalie verlaten. Er vormt zich een lange rij in de gang. Bij iedereen wordt het ticket gecontroleerd. Ik krijg ook een steekproef op drugs. De douanier gaat met een teststrookje door mijn tas. Terwijl hij dit doet zegt hij dat hij voor Ajax is. Ik kan hem niet voor Feyenoord overhalen. We vinden elkaar door allebei niet voor PSV te zijn. De test toont geen drugs aan en ik mag door. Iedereen gaat al staan voor de incheckbalie, maar er is nog geen vliegtuig. Ik blijf zitten en wacht geduldig af. Om iets over negenen landt het toestel. De passagiers gaan van boord. Bij het boarden wordt gestart bij rij vijf. Ik zit op rij drie. Vreemd genoeg mag ik nog niet boarden. Als uitleg lijk ik iets te begrijpen dat ze vanuit het midden beginnen met boarden. Wat maakt het verschil nu uit tussen rij drie en rij vijf. Wanneer een medewerker de boarding controle overneemt, bied ik mijn ticket opnieuw aan. Nu word ik wel toegelaten om te boarden. In het vliegtuig raak ik in gesprek met een jongen die vrijwilligerswerk in Beiroet gedaan heeft. Hij helpt met de automatisering.