Roemenië > De zoutmijn van Turda

Om half acht loopt de wekker af. Ik heb niet zo lekker geslapen. Door het tweepersoonsbed, hielden we elkaar wakker bij het omdraaien. Ik neem een douche. In het keukentje nemen we ons ontbijt. De broodjes, die we gisteravond nog in de supermarkt gekocht hebben, verwarmen we in de oven. Om half tien verlaten we het appartement en rijden met de auto Alba Iulia uit. We rijden noordwaarts. Het is vandaag wat frisser. Ook is het meer bewolkt. Waarschijnlijk houden we het niet droog vandaag. Al snel komen we op de snelweg en rijden richting Turda. In de bergen van Turda werd al sinds de dertiende eeuw zout gewonnen. In 1932 werd de zoutmijn van Turda gesloten. Tijdens de tweede wereldoorlog werd de mijn gebruikt als schuilkelder. Later, na de oorlog, gebruikte men de zoutmijn om speciale Roemeense kaas op te slaan. Tegenwoordig kan de zoutmijn door toeristen bezocht worden. Vanaf de ingang lopen we door een uitgehakte tunnel. Op de meegekregen plattegrond staan verschillende nummertjes. We besluiten aan het einde te beginnen. De tunnel is bijna één kilometer lang. Wanneer we aan de andere zijde aankomen, blijkt dit de uitgang te zijn.

Roemenië - De zoutmijn van Turda deed tot 1932 dienst voor de winning van zout

De suppoost legt uit dat we zo’n 700 meter terug moeten lopen en dan met de lift moeten afdalen. De andere twee mijnen op het kaartje zijn niet toegankelijk. We wandelen weer terug door de tunnel. Wanneer we bij de lift aankomen, kijken we een diepe grote ondergrondse ruimte in. In de ruimte zijn allerlei vormen van vertier beschikbaar. Er zijn midgetgolf banen, biljart, een klein reuzenrad en souvenirwinkeltjes. We moeten even wachten voordat we met de lift naar beneden kunnen. Wanneer wij aan de beurt zijn, dalen we zo’n tachtig meter af. De ruimte onder de grond is enorm. Er blijkt ook nog een lagere grot te zijn. We dalen met een tweede lift af tot dit niveau. Hier bevindt zich water. Mensen varen in roeibootjes een rondje door de grot. De zoutmijn van Turda heeft door zijn omvang iets spectaculairs, maar door alle activiteiten heeft het ook iets weg van een pretpark. Net wanneer we weer boven de grond komen is een bui losgebarsten.

Roemenië - In de zoutmijn van Turda kun je met bootjes varen

Snel gaan we naar de auto. Hiervandaan is het nog een klein uurtje rijden naar Cluj-Napoca. We kijken langs de route of we een eetgelegenheid zien voor de lunch. Een mogelijk restaurant ziet er gesloten uit. We besluiten door te rijden naar het hotel. Het hotel ligt in het centrum van Cluj-Napoca. Volgens de reservering is er beperkt parkeergelegenheid beschikbaar. We hebben geluk en kunnen onze auto op de binnenplaats parkeren. Snel leggen we de bagage op de kamer. Op de route naar de binnenstad, zien we een leuk restaurantje aan de Somesul Mic rivier. Een prima lunchgelegenheid. Ik heb inmiddels best trek gekregen. Na de lunch, het is al half vier, wandelen we het centrum in. Op het centrale Piata Unirii staat de indrukwekkende St Michael's kathedraal. Deze katholieke kerk staat prominent midden op het plein. Voor de kerk staat een standbeeld van Matthias Corvinus op zijn paard, de koning van Transsylvanië in de vijftiende eeuw.

Roemenië - De St Michael's kathedraal met een standbeeld van Matthias Corvinus

Hij leidde succesvolle veldtochten tegen de Ottomanen. Via de Bulevardul Eroilor gaan we richting het Piata Stefan cel Mare plein. We passeren een okergele Orthodoxe kerk. We kijken even binnen in deze kerk. Net als de eerdere Orthodoxe kerken is deze kerk van binnen mooi. Op het Piata Stefan cel Mare plein staat het theater. Het gebouw dateert uit 1904. Aan de andere zijde van het plein staat de Orthodoxe kathedraal. Wanneer we de kerk betreden zien we een grote stellage midden in de kerk. Hierdoor wordt het zicht op de fresco’s, mozaïeken en iconostase wat ontnomen. Misschien wel hierdoor vind ik deze kathedraal minder indrukwekkend. Terug op het Piata Unirii plein willen we iets te drinken bestellen. Er komt geen bediening. We staan weer op en lopen verder door de gezellige smalle straatjes aan de noordzijde van het plein. Hier zijn volop terrasjes en met bediening. Na deze korte stop steken we de Somesul Mic rivier weer over en keren terug naar het hotel. In de avond eten we bij een bistro in de nabijheid van het hotel. Ik kies voor risotto en zalm. Daarna ga ik op tijd naar bed.