
Home > Roemenië > Rondreis Roemenië > Reisverslag dag 7
11-20 juli 2025 (10 dagen)
Op de begane grond staat een ontbijtbuffet gereed. Het buffet is eenvoudig maar prima. Het kleine koffiezetapparaat heeft moeite met de cappuccino. Net als wij er drie bakjes uit gehaald hebben, stopt het apparaat er helemaal mee. Ernaast staat een apparaat voor alleen koffie. Na het ontbijt pakken we onze spullen in. Voorzichtig rijden we de auto van de binnenplaats. Dit kan alleen achteruit. Hierdoor is het wat lastig te zien of er verkeer passeert. Veilig draaien we de weg op en begeven ons in het verkeer van Cluj-Napoca. We volgen de route terug naar Turda en daarvandaan de E60 snelweg richting Sighiisoara. Een rit van ruim twee uur. Sighisoara is een vestingstadje dat in de geschiedenis altijd een belangrijke rol gespeeld heeft tussen de strijdende partijen. De Hongaren, de Saksen en de Roemenen. Hierdoor heeft de hedendaagse stad nog altijd veel Hongaarse invloeden. Rond het middaguur arriveren we bij Sighisoara. We parkeren de auto op een parkeerterrein onder aan de vesting. De parkeerautomaat accepteert alleen contact geld. We denken dat tien Lei net te kort is. Maar tien Lei extra accepteert de automaat niet. Het dagtarief is 16 Lei en de automaat wisselt niet. Helaas hebben wij geen zes losse Lei. We stoppen nog één Lei in de automaat en kunnen tot drie uur parkeren.
Hier passen we ons bezoek maar op aan. Verschillende stenen trappen leiden naar de vesting van Sighisoara. We klimmen omhoog. De blikvanger van de stad is de klokkentoren. De toren werd in de veertiende eeuw gebouwd als poorttoren en diende als hoofdpoort van de citadel en als stadhuis tot 1575. De klok werd in de achttiende eeuw toegevoegd. Van de veertien torens die vroeger deel uitmaakte van de stadsmuur, zijn er tegenwoordig nog maar vier intact. Achter de klokkentoren bevindt zich het Piata Cetatii plein. Op het plein bevinden zich verschillende terrasjes en restaurants. De huizen binnen de citadel zijn stuk voor stuk in pastelkleuren geschilderd. De straatjes zien er schilderachtig uit. Aan de rand bevindt zich de scholierentrap. Een trap met een houten overkapping uit 1642. Onder de overkapping konden de studenten van het lyceum op de berg hun school in de schaduw bereiken. Naast de school staat de Biserica din Deal kerk en hier bevindt zich de oude begraafplaats. Terug op het plein bestellen we een lunch op een terras. Ik bestel soep. Ik krijg mijn soep geserveerd in een groot stuk uitgehold brood. Grappig en lokaal.
Op het plein staat ook een toeristentreintje. We besluiten, na de lunch, een rondje met het treintje te maken. Het ritje voert om de citadel. We passeren het parkeerterrein waar onze auto staat. Na een kleine twintig minuten zijn we weer terug. We maken de laatste foto’s van Sighisoara en dalen we af naar de auto. De parkeertijd zit er bijna op, maar we hebben ook genoeg gezien van dit leuke plaatsje. Niet voor niets maakt deze plaats deel uit van de Werelderfgoedlijst van de Unesco. We overnachten vandaag in het centrum van Brasov. Een stad ten oosten van het Fagarasgebergte, waar we enkele dagen terug over gekomen zijn. Al snel buiten Sighisoara betrekt de lucht en dikke druppels vallen op de voorruit. We hebben geluk gehad met het weer. De hele route naar Brasov blijft het regenen. Langs de kant van de weg stroomt het water naar beneden. Door het weer is het ook drukker in de avondspits, wanneer we net na vijf uur de stad binnen rijden. Ons appartement is in het centrum van de stad. We parkeren even dubbel om de bagage uit te laden. Daarna parkeren we betaald op een parkeerterrein verderop in de straat. Dit lijkt een wat duurder parkeerterrein, maar in de regen hebben we geen zin om verder te zoeken. De kosten tot morgenochtend zijn waarschijnlijk rond de twintig euro. Het appartement is ruim. Er staat een tweepersoonsbed in de woonkamer en twee aparte bedden in een slaapkamer. Vanuit het raam kijken we op het Piata Sfatului, het plein van Brasov. Buiten regent het ondertussen flink door. Er vormen zich flinke plassen langs de kant van de weg. Passeren auto spatten het over het trottoir. We besluiten niet te ver te gaan eten. We steken het plein over en kiezen voor een Vietnamees restaurant. Gelukkig is binnen nog net één tafel over. Voor het terras is het te nat.