Reisavonturen Italië

Home > Italië > Noord Italië en San Marino > Reisverslag dag 6

Reisverslag Noord Italië en San Marino

24 juni - 13 juli 2022 (20 dagen)


Italië > De Cinque Terre vissersdorpen

Dag 6 - Woensdag 29 juni 2022

Op het buitenterras staat een tafeltje gereed voor het ontbijt. Binnen staat een buffet gereed van grotendeels eigen producten. De eigenaar Lorenzo komt vragen of wij ook een gebakken eitje willen. Dat is een prima optie. Na het ontbijt leggen we onze bagage in de auto. Met alleen de spullen voor vannacht, wandelen we naar het station. Er staat een rij voor het speciale Cinque Terre loket. Gelukkig zijn we ruim op tijd voor de trein van tien uur. Bij de balie leggen we onze plannen uit. Een combikaart blijkt in ons geval niet voordeliger, legt de mevrouw achter de balie uit. Als we de trein kaartjes en de toegang voor Cinque Terre los aanschaffen, scheelt dit ruim tien euro per persoon. Dit betekent wel dat we nu alleen het kaartje voor de eerste treinreis tot Monterosso kunnen aanschaffen. In Monterosse moeten we de Cinque Terre kaart nog kopen voor de toegang op het wandeltraject. Met ons treinticket gaan we naar het perron. Rond ons wordt het steeds drukker met dagjesmensen voor Cinque Terre. De trein van tien uur blijkt op het laatste moment gecanceld te zijn. Het omroepbericht hierover ontgaat ons. De eerst volgende trein vertrekt om kwart over tien. De trein komt met vertraging aanrijden en het duurt geruime tijd voordat alle passagiers ingestapt zijn. Tegen half elf zet de trein koers richting Monterosso. Het is maar één halte.

Italië -

We stappen uit bij het station en staan direct op de boulevard aan zee. Monterosso is het eerste van de vijf vissersdorpen die samen Cinque Terre vormen. We wandelen met de stroom toeristen over de boulevard. Het is even zoeken waar we de toegangskaart voor de wandeling kunnen krijgen. Dit blijkt bij een Tourist Info in het station. Met de kaart op zak starten we de wandeling naar Vernazza. Direct buiten Monterosso stijgt het smalle wandelpad. Via traptreden van rotsblokken klimmen we de bergen in. Achter ons hebben we een mooi uitzicht op Monterosso. Het weer is afwisselend bewolkt en zonnig. Soms voelt het zelfs dreigend aan. Zou het droog blijven? Onderweg passeren we wandelaars die de route in tegengestelde richting lopen. Soms moeten we even op elkaar wachten op het smalle bergpad. Het is een leuk spelletje om vooraf te raden in welke taal we gedag moeten zeggen. Bij twijfel kiezen we gewoon voor ‘buongiorno’. Dat is altijd goed. Er lopen opvallend veel Amerikanen deze wandeling.

Italië -

Halverwege houden we even stil. Met warm water uit de thermosfles zetten we koffie. In de diepte zien we de oceaan. Na tweeënhalf uur naderen we het tweede vissersdorpje: Vernazza. We zien de pastelkleurige huisjes tegen de rotsen liggen. In de haven bestellen we iets te eten en te drinken. In vergelijking met Portofino gisteren vallen de prijzen nog mee. Natuurlijk nog steeds te duur. Na de lunch beginnen we aan de tweede etappe. We gaan op weg naar het derde dorp. In Corniglia overnachten we ook. De wandeling gaat weer flink omhoog. Het is goed te merken dat het ‘s middags een stuk warmer is. Regelmatig stoppen we om wat water te drinken. Het hoogste punt ligt precies halverwege. Daarna dalen we weer af naar Corniglia. Al vanuit de bergen zien we dit dorpje op de rotspunt liggen. Wat een leuke locatie om te overnachten. Tegen vier uur nadelen we Corniglia binnen. Het dorpje bestaat uit een smalle straat waar vooral cafés, restaurants en hotels aan liggen. Alles lijkt hier ingericht voor de toeristen. Omdat de checkin tijd voor ons hotel pas om 18:00 uur is, nemen we plaats op een terrasje.

Italië -

De serveerster, die iets weg heeft van Whoopi Goldberg, brengt ons twee bier. Ook krijgen we een schaaltje chips en pinda’s. Een beetje zout kan geen kwaad na onze inspanning. Als we Whoopi vragen waar onze accommodatie is, wijst ze lachend naar het naastgelegen restaurant. Om klokslag zes uur opent restaurant de Lantaarn. Hier kunnen we inchecken. De kamers blijken niet bij het restaurant, maar in de parallelstraat. Een wat eenvoudige kamer zonder raam. ‘s Avonds besluiten we weer bij Whoopi op het terras te gaan eten. Ze herkent ons en wijst ons een vrij tafeltje. Veel tijd heeft ze niet, want de bestellingen voor andere tafels wachten. Wanneer we na het eten met een Italiaans ijsje door het dorp lopen, worden we verrast door een processie optocht. Een Mariabeeld wordt in een optocht door het dorp gedragen, gevolgd door de geestelijken en muziek. Wij volgen de stoet tot ons onderkomen. Wanneer we net in bed liggen klinkt er vuurwerk in het dorp.