Australië > Kerstmis bij de beroemde Uluru Rock

Ik word wakker van de wekker in de pikdonkere kamer onder de grond. Het is vandaag kerst. In de douche heb ik bijna direct heet warm water. Lange tijd was water een probleem in Coober Pedy. Tot ver in de twintigste eeuw werd het water met vrachtwagens aangevoerd. Sinds het einde van de vorige eeuw wordt water opgepompt in deze regio. Dit sterk mineraal houdende water moet goed gezuiverd worden. Hiermee is het water van Coober Pedy goed drinkbaar. Het behoort zelfs tot de beste kwaliteit water van Australië. Het is alleen relatief prijzig door de extra filtering. Om kwart over zes meld ik mij weer bij de bus. Ook vandaag gaan we op tijd op weg. Net wanneer we Coober Pedy verlaten en de Stuart Highway weer opdraaien komt de zon op aan de horizon. Kim vertelt terwijl hij de bus bestuurt, dat we geluk hebben. Het heeft de afgelopen periode relatief veel geregend. De outback kleurt daardoor meer groen. Normaliter is het landschap veel dorder dan het nu is, vervolgt hij. In de vroege uren zijn ook de dieren weer actiever. Een rode kangoeroe springt opzij. De rode kangoeroe komt niet zo veel voor en laat zich zelden zien. Ook vandaag is de Stuart Highway rustig. De tegenliggers zijn op één hand te tellen.

Australië - Lange vrachtwagencombinaties rijden over de Stuart Highway

Bij de eerste stop is het café met kerstmis gesloten. In het benzinestation schaf ik een reep aan om te eten. Ik had vanmorgen nog niet ontbeten. Weer buiten komt net een roadtrain vrachtwagen aangereden. De chauffeur parkeert het enorme gevaarte van vijftig meter voor een koffiepauze. We zijn vandaag extra vroeg op pad gegaan omdat het restaurant bij de afslag naar Uluru om twaalf uur sluit vanwege Kerstmis. Rond elf uur passeren we de staatsgrens tussen South Australia en Northern Territory. De staat Northern Territory doet niet mee met de zomertijd. Dit betekent dat het hier in de zomer één uur vroeger is. Hierdoor komen we ruim op tijd aan bij het lunchrestaurant. Ik bestel koffie en een tosti. Terwijl ik mijn tosti op eet, bekijk ik de emu’s. De struisvogels zitten hier bijeen en kunnen ook gevoerd worden. Dit sla ik over. De kassier vertelt dat zij vanmiddag met het personeel Kerstmis gaan vieren. Terug naar huis is vanaf deze afgelegen locatie geen optie. Een feestelijk gedekte tafel staat al gereed. Vanaf de afslag is het nog drie uur rijden naar Uluru. Een kaarsrechte weg door het droge landschap. Na een poosje doemt een berg aan de linkerzijde op. Dit is nog niet Uluru rock, benadrukt de chauffeur, terwijl hij de bus stopt. Dit is Mount Conner, een afgeplatte tafelberg ontstaan door erosie van het omliggende gesteente. De Conner-rots is 200 miljoen jaar ouder dan de Mount Uluru. De zandduinen worden hier gevormd door roodachtig zand. Het ijzerhoudende zand krijgt zijn kleur door roest. Ik loop de zandduin op aan de andere zijde. Het zand voelt warm aan. Op de top kijk ik uit over een zoutmeer. Het witte zout steekt mooi af tegen het rode zand. Rond half drie komt Mount Uluru, of Ayers Rock zoals de rots voorheen genoemd werd, in zicht. Een enorme rotsformatie midden in het landschap. Voor de lokale Aboriginals is Uluru een belangrijke religieuze plaats. De rots is verbonden met hun mythologie, de Tjukurpa. Alle facetten van de rots hebben een bepaalde betekenis en zijn met elkaar verbonden via de mythologie in de Tjukurpa. Bepaalde scheuren in de rots zijn voor de Aboriginals de overblijfselen van een strijd tussen twee mythologische wezens uit de Tjukurpa. Tijdens de kolonisatie werden de Aboriginals verdreven van de kusten. Soms door geweld en soms bezweken zij aan westerse ziektes. De Aboriginals trokken het droge binnenland in en vestigen zich onder andere bij Uluru. Enkele tientallen kilometers van de Uluru ligt het dorpje Yulara. Dit dorp is geheel gericht op de toeristen die Uluru komen bekijken. Het centrum heeft enkele restaurants en een supermarkt. Eromheen liggen hotels. Ik heb nog even de tijd om mij terug te trekken op de kamer. Sommige reisgenoten nemen een duik in het zwembad. Ik neem alleen een douche. Om iets over zessen stap ik weer in de bus.

Australië - Terwijl de zon langzaam daalt verandert de kleur van de rots

Kim rijdt ons naar de Uluru rock. Vanaf een uitkijkplatform heb ik zicht op de beroemdste rots van Australië. Achter mij zakt de zon langzaam aan de horizon. Terwijl de zon zakt, verandert de kleur van de Uluru rock. Een magnifiek gezicht. Ik probeer er niet op te letten dat er honderden mensen staan te kijken. Nadat het laatste zonlicht van de dag verdwenen is, rijden we terug naar Yulara. In het Gekko restaurant hebben we onze kerstmaaltijd. De bestelling is al eerder doorgegeven. Het restaurant oogt gezelliger dan de pizzeria van gisteren. Met bier en een chicken schnitzel vier ik Eerste Kerstdag. Op tafel liggen Christmas crackers. Door aan beide zijde te trekken, komt met een kleine knal een presentje tevoorschijn.