Mexico > Het meer van Bacalar

Bij het ontbijt klagen verschillende reisgenoten over de herrie van het feest van gisteravond. Ik heb helemaal niets gehoord. Zelfs in de kamer naast mij was het luid hoorbaar, begrijp ik. Zou ik zo vast geslapen hebben? Of lag onze kamer net iets gunstiger ten opzichte van de muziek? Het ontbijt stelt niet zoveel voor. Toast, ei en jam. Het is wat karig. Met de bus rijden we naar het Bacalar meer. We kunnen rustig aan doen, want de boottocht is pas om elf uur. Het Bacalar-meer is een prachtig zoetwatermeer. Het staat bekend om zijn spectaculaire kleuren van blauw en turquoise, die ontstaan door de variërende dieptes en de witte kalkstenen bodem. Het meer strekt zich uit over 42 kilometer in lengte, maar is relatief smal, met een breedte van slechts 2 kilometer. Bacalar is verbonden met ondergrondse rivieren en cenotes, wat zorgt voor kristalhelder water. Het meer heeft een smalle doorgang naar zee, waardoor het meer voor de Maya’s en de Spanjaarden een ideale plek om zich terug te trekken.

Mexico - Varen over het helder water van het Bacalar meer

De doorgang was goed te verdedigen. Precies tegenover ‘het kanaal van de piraten’, zoals men de doorgang noemt, staat het historische fort Fuerte de San Felipe. Naast dit fort bestel ik een cappuccino bij een baristo barretje. Even later stap ik aan boord van de boot. Ik zie het groenblauwe meer voor me liggen. Boven het meer hangen echter donkere wolken. Het is niet de vraag of het gaat regenen, maar wanneer en hoeveel. Het meer van Bacalar is ondiep en de bodem bestaat uit wit zand. Hierdoor weerspiegelt de zon en krijgt het meer zijn unieke kleur. Bij iedere veranderingen van het zonlicht, lijkt de kleur te veranderen.

Mexico - Diepe sinkholes liggen in het Bacalar meer

In het meer liggen enkele cenotes. Terwijl we naar de cenote varen zie ik onder mij de bodem van enkele meters veranderen in een diepte van enkele honderden meters. De cenotes zijn sinkholes, die ontstaan zijn doordat de bovenlaag ingestort is, nadat water in het poreuze gesteente kanalen uitgesleten heeft. Die sinkholes zijn later onderdeel van het meer geworden. Nabij de smalle doorgang, gooit de schipper het anker uit. We hebben de gelegenheid om te zwemmen. De schipper waarschuwt voorzichtig te zijn, want het is erg ondiep. Wanneer is de boot verlaat, kom ik net met mijn knieën onder water. Gelukkig wordt het verderop iets dieper. Ondertussen breekt de zon door. Hierdoor worden de kleuren van het meer nog mooier. We bezoeken nog twee cenotes en maken nog een zwemstop. Daarna vaart de schipper naar de Bacalar Beach Club.

Mexico - Relaxen in de Beach Club aan het Bacalar meer

Op de pier stappen we uit. De rest van de middag kunnen we bij de beachclub besteden. Ik zoek een ligbed uit en bestel een tapbier. Even later staat er één liter bier naast mij. Dit is genieten. Terwijl ik naar het water van het meer kijk, komt de zon meer en meer door. Ik lig gelukkig in de schaduw. De zon zou te fel zijn. Om vijf uur meld ik mij weer bij de bus. Het is nog anderhalf uur rijden naar Mahahual. Een klein kustplaatsje dat vooral aangedaan wordt door cruisepassagiers. Het hotel heeft iets grappigs. De kamers zijn vanaf de binnenplaats via allerlei trappetjes en overlopen te bereiken. Geen enkele kamer is hetzelfde. Ook hebben de kamers dierennamen. Zonder aanwijzingen zijn de kamers niet te vinden. Wij hebben een torenkamer, die te bereiken is via een wenteltrap. We sluiten de avond af bij een restaurant op het strand. De meeste reisgenoten hebben vanmiddag flink geluncht. Ik heb dit juist niet gedaan en heb trek. Ik bestel een pasta met zalm. Een lekkere keuze.

Mexico - Eten op het strand in Mahahual