Mexico > Een wandeltour door San Cristóbal

Wanneer ik op sta voel ik mij gelukkig een stuk beter. Toch beperk ik mij bij het ontbijt tot wat toast en thee. Meerdere reisgenoten kwakkelen, maar bij niemand echt belemmerend. Om tien uur wordt er een rondleiding gegeven door de stad door de Free-walking tours organisatie. Het verzamelpunt is bij de kathedraal. Er is best veel animo voor de tour. De groep wordt daarom in tweeën gesplitst. Landor, een Mexicaanse jongen, heet ons welkom en neemt ons mee door de stad. Hij vertelt dat de stad werd gesticht door de Spaanse conquistador Diego de Mazariegos in 1528 en eerder de naam Villa Real de Chiapa kreeg. In tegenstelling tot veel andere steden is deze stad niet op de Maya’s veroverd, maar geheel opgebouwd in de vallei. Vanuit de heuvels stromen vijf rivieren die samen komen in de vallei. Dit leidde in het verleden tot overstromingen en belemmerde een uitbreiding van de stad. In de vorige eeuw besloot men de rivieren te kanaliseren. Het water stroomt op sommige plaatsen onder de straten door en men heeft een doorgang in de bergen te graven, waardoor het water sneller afgevoerd kan worden. Hierdoor heet San Cristobal de Las Casas geen last meer van overstromingen. Wel is de tunnel tijdens de laatste aardbeving in 2017 beschadigd. Mocht de tunnel ooit instorten dan zou de stad weer onder water kunnen lopen. Landor neemt ons mee naar een uitkijkpunt over de stad. Hiervandaan zijn de rode dakpannen daken van de stad goed zichtbaar. Tijdens de tour geeft Landor tips voor activiteiten en adviseert leuke restaurants. We passeren de voormalige stadspoort en bezoeken een koffie restaurant, waar goede kwaliteit koffie geproduceerd wordt.

Mexico - Uitzicht over de stad San Cristóbal

De cappuccino smaakt in ieder geval goed. Via het centrale plein lopen we richting de Nuestra Señora de la Caridad kerk. Rond deze kerk staan talrijke marktkraampjes van de Maya bevolking opgesteld. Het is zelfs lastig om de ingang van de kerk te vinden. De kraampjes lijken wel een doolhof te vormen. Gelukkig weet Landor de weg. De façade van de Nuestra Señora de la Caridad kerk is prachtig bewerkt en gedecoreerd. Landor legt uit dat men met de decoratie de kathedraal van San Cristobal de loef wilde afsteken. Ook van binnen is de kerk indrukwekkend mooi. De wanden zijn voorzien van goud vergulde versieringen. Heel bijzonder en mooi. De walking tour eindigt op een binnenplaats, waar we lokale alcoholische drank kunnen proberen. Het eerste drankje begint met 45% alcohol. Ik sla dit toch nog maar even over. Na de tour bedanken we Landor voor zijn uitleg. Ik geef hem een fooi. Het is inmiddels lunchtijd. Op een terrasje bestellen we wat te eten en te drinken. Na het eten willen we nog naar de kathedraal, waar de tour vanmorgen begon. We hebben de kerk nog niet van binnen kunnen bekijken. Achter ons vormen zich donkere wolken. Hele donkere wolken. Nog voordat we bij de kathedraal arriveren, begint het te regenen. Helaas kunnen we niet schuilen in de kerk. De kathedraal is gesloten. In de galerij aan de overzijde schuilen we even tot de ergste regen over is. Daarna ga ik terug naar het hotel. Wanneer ik in het hotel ben, breekt de bui goed los.

Mexico - De kleurrijke kathedraal van San Cristóbal de las Casas

Ook klinkt een enkele klap onweer. Door de ligging van San Cristobal de Las Casas in de vallei, kan een regenwolk die over de berg trekt al snel regen veroorzaken. Wanneer we rond vijf uur de straat op gaan is het weer droog. Overal liggen plassen en het is goed oppassen voor het opspattende water van passerende auto’s. De kathedraal is nu wel geopend. Van achter de kerk bekijk ik de indrukwekkend grote kathedraal. Ook in deze kerk is volop gebruik gemaakt van gouden beschilderingen. Er schijnt nog net genoeg licht van buiten om dit goed te kunnen zien. Gelukkig gaat net de verlichting in de kathedraal aan. Aan de zijkant zijn drie aparte kapellen. Het is opvallend dat deze inhammen zich maar aan één zijde van de kerk bevinden. Vaak zijn kerken symmetrisch. Bij de kleine kapel naast de kathedraal staat ook het hek open, maar de kerk zelf is gesloten. We steken het plein over. Op het plein hangen de kleurrijke vlaggetjes van de Valentijn viering. Ook hangen in de stad overal rode hartjes. Landor heeft vanmorgen een vegetarisch restaurant geadviseerd. In het kleine restaurantje is geen plek voor acht personen, maar buiten op de binnenplaats wel. We hebben allemaal een trui of vest meegenomen, dus buiten eten moet wel lukken. Na het eten gaan we nog naar een barretje. De ober vult ongevraagd de lege glazen bij. Dit voelt vreemd. Wanneer we de rekening krijgen, staan de extra drankjes er niet op. Een bord op straat geeft de verklaring. Het is happy hoor en twee drankjes voor de prijs van één.