Mexico > De oude Maya ruïnes van Uxmal

Bij het ontbijt heb ik niet zoveel trek. Waar we gisteren nog de keuze hadden uit ei, quesadillas of pannenkoeken, krijgt vandaag iedereen pannenkoeken met ei. Een wat vreemde combinatie. Ik probeer toch wat te eten. Om acht uur laden we de bagage weer in de bus. We verlaten Mérida. In zo’n twee uur rijden we naar de oude Maya ruïnes van Uxmal. Uxmal is een van de meest indrukwekkende Maya-steden in Mexico. De stad bloeide tussen de 7e en 10e eeuw en is beroemd om haar verfijnde Puuc-architectuur, gekenmerkt door versierde façades, mozaïeken en maskers van de regengod Chaac. De gids wacht ont al bij de ingang op. Tot mijn verbazing spreekt hij prima Nederlands. Op een energieke wijze vertelt hij over de Piramide van de Tovenaar. De Piramide van de Tovenaar (Pirámide del Adivino) is de meest iconische tempel van Uxmal. Volgens de legende werd deze tempel in één nacht gebouwd door een dwerg met magische krachten. De piramide heeft een ovale vorm, wat uniek is in de Maya-architectuur, en bestaat uit vijf bouwfasen.

Mexico - De oude Maya ruïnes van Uxmal

De ingang is versierd met maskers van Chaac, wat wijst op het belang van regen in deze regio. De tempels van Uxmal zijn veel meer gedecoreerd dan Chichén Itzá. De gids vervolgt in het Nederlands over de betekenis van de verschillende Maya decoraties en hoe hier het symbool van de slang door verweven is. De route eindigt bij het Gouverneurspaleis (Palacio del Gobernador), een langgerekt gebouw op een verhoogd platform. Dit bouwwerk is versierd met honderden Chaac-maskers en wordt beschouwd als een meesterwerk van de Puuc-stijl. Het is goed te zien dat hier verschillende lagen tempels liggen. Drie boven elkaar welteverstaan. Dit is ook de betekenis van Uxmal. In de Maya taal betekent dit ‘drie keer’. Vanaf de hoger gelegen tempel van de gouverneur is mooi uitzicht op het gehele complex.

Mexico - De tempel van de Tovenaar steekt hoog boven alles uit

Bij het lunchrestaurant wordt getoond hoe ons lunchgerecht bereid is. Achter het restaurant, liggen enkele diepe kuilen. Hier wordt een vuur in gestookt, waarna de schalen met eten afgedekt uren op de hete kolen geplaatst worden. De kuil met ons gerecht wordt geopend. Kip, varkensvlees, groente en gepofte aardappelen. Het smaakt prima. Na afloop krijgen we een drankje aangeboden. Iedereen krijg de Mexicaanse sombrero op, terwijl de ober een drankje drie keer hard op de tafel slaat. Daarna moet het in één teug opgedronken worden. Het smaakt niet eens zo naar. Na de lunch maken we ons op voor de rit naar Campeche. Een rit van ruim twee uur. Als verrassing stoppen we onderweg in Becal. In dit kleine plaatsje worden met de hand de Mexicaanse hoeden gemaakt. Omdat het materiaal vochtig het beste bewerkt kan worden, vindt het vlechten van de hoeden plaats in een grot onder het huis.

Mexico - Na de lunch krijgt iedereen een sombrero op samen met een Mexicaans drankje

Hier is de lucht vochtiger. Ik daal af met de trap in de grot. Een oudere vrouw vertelt dat zij al ruim vijfenveertig jaar hoeden vlecht. Afhankelijk van de dikte van de twijgen, doet ze hier twee tot twintig dagen over. Een arbeidsintensief werkje in een ondergrondse grot. Rond half zes arriveren we in Campeche. De lucht is betrokken en er vallen enkele spettertjes. De bus kan niet bij het hotel komen in de oude stad. Hotelpersoneel komt met een kleine auto onze bagage halen. Kunnen we het niet beter zelf meenemen? Zij staan er op onze bagage te brengen. Wij lopen door de oude poort van de stadsmuur en lopen naar ons hotel. Even later stop een autootje compleet volgeladen met bagage. De achterklep en ramen staan open. De bagage puilt eruit.