
Home > Ethiopië > Rondreis mythisch Ethiopië > Reisverslag dag 14
19 september - 6 oktober 2012 (18 dagen)
Hoewel ik liever de uitgebreide excursie had gemaakt door het natuurpark, zit er niets anders op dan mee te gaan met alleen de boottocht. Een alternatief voor de wandeling door het natuurpark wordt niet geboden. Jammer maar aan de andere kant zou dit ook betekenen dat ik een ander deel van het programma zou moeten missen door alle verschuivingen. Ook dit is geen optie. Ik stap aan boord van de kleine boot.
Er kunnen precies tien passagiers zitten. Een dakje beschermt tegen de felle zon. Het water van het Chamo meer is rustig. Debbe, onze gids voor vandaag, duwt de boot af. Met een boom duwt hij de boot naar een dieper stuk. Nagetu, de stuurman, start de motor en stuurt de boot het meer op. Het eerste dier, dat ik zie, is een hippo. Hij laat zijn kop boven het water uitkomen. Verderop zitten pelikanen en ooievaars. Zij weerspiegelen in het water van het meer. Zij zitten precies bij de ingang van de rivier. Door de sterke stroming komen hier veel vissen voorbij. Debbe en Nategu duwen de boot tegen de stroom het riviertje in. Dit stukje rivier is ook bekent als Crocodile market omdat hier zoveel krokodillen voorkomen. Bij de riviermonding ligt een zeer grote krokodil op de kant. Ik schat hem op zeker zeven meter. Ik wis niet dat krokodillen zo groot kunnen worden. Verderop liggen nog meer beesten in de modder te zonnen. Terug op het meer vaar ik naar een ander stuk van de oever. Verschillende nijlpaarden zwemmen hier in het water. Om beurten komen ze boven. 's middags rijd ik de bergen in ten noorden van Arba Minch. De weg stijgt snel. Jonas draait de bus door de ene haarspeldbocht na de andere. Ik zie het meer achter me kleiner en kleiner worden. De kinderen langs de route reageren enthousiast. Voor de bus maken ze salto's en zelfs een spagaat. Zodra we gepasseerd zijn, rennen ze door de bossage omhoog om ons na de volgende bocht weer op te wachten. Bijna op de top van de berg rijden we het Dorze dorpje binnen. Makonnen, een jongen van net dertig, met grote rasta dreadlocks, komt de bus binnen. Een opvallende verschijning. Hij is de leider van het Dorze dorpje. Hij rijdt met ons mee naar Chencha voor de weekmarkt.
Chencha ligt nog eens zeven kilometer verder. Als ik arriveer, zie ik dat het druk is op de markt. Tegen een berghelling aan, probeert iedereen iets te verkopen. De handelswaar ligt meestal op een plastic kleedje op de grond. Makonnen geeft aan, dat algemene foto's wel kunnen, maar als ik een specifieke foto van iemand wil maken, de mensen één Birr verwachten als vergoeding. Ik loop tussen de mensen door. Bij een tafeltennistafeltafel vraagt een meisje of ik wil spelen. Ik pak het badje op. Net als in Debark verlies ik hier dik. Om mij heen dringen veel kinderen aan om op de foto te mogen. Zij hopen op één Birr. Ik probeer over hen heen de markt te fotograferen. Bij een kruidenverkoopster maak ik een uitzondering. Ik maak een foto en betaal haar één Birr. Omgerekend net vier cent. De markt is leuk en bijzonder om te zien maar er hangt wel een erg bedelende sfeer. Iedereen vraagt om die ene Birr. Soms word ik letterlijk belaagd. Na een half uurtje heb ik de markt wel gezien. Makonnen neemt mij mee naar zijn dorp. Hij laat de traditionele huizen van de Dorze stam zien. Van bamboe worden hoge huizen gevlochten. De huizen kunnen een hoogte hebben van twaalf meter.
Omdat het bamboe aan de onderzijde door termieten aangevreten wordt, wordt het huis ieder jaar lager en lager. Het is nauwelijks voor te stellen dat het huisje van amper twee meter vroeger ook twaalf meter hoog geweest is. Ik ga een hoog huis binnen. Binnen is ruimte om te leven, opslag, te slapen en voor het vee. Makonnen laat zien hoe de enset boom ('false banana') bewerkt wordt. Het deeg wordt enkele maanden onder de grond gestopt om te vegeteren. Daarna kan het op een vuurtje afgebakken worden tot een soort pannenkoek. Ik mag het proeven samen met de sterke Arak drank. Het bezoekje aan het dorp wordt afgesloten met een traditionele dans. Ik schat zo'n zestig kinderen en dorpsbewoners zijn uitgelopen om te zingen, dansen en muziek te maken. Ik neem afscheid van Makonnen. Als ik met de bus weer naar beneden rijd, wordt het al donker. De kinderen zijn er nog steeds. Salto's, dansjes en andere bewegingen maken ze naast de bus. Snel rennen ze via het bospad naar beneden om hun kunstjes te herhalen. Ik zie ondertussen de regenboog boven het meer staan. Dit betekent dat het beneden ongetwijfeld regent. Als ik Arba Minch in rijd is het al schemerig. Ik heb eigenlijk niet zo'n zin om de stad nog in te gaan. Ik bestel eten via de roomservice in mijn huisje en blijft lekker binnen. Ik kruip vroeg onder mijn klamboe om te gaan slapen.