
Home > Ethiopië > Rondreis mythisch Ethiopië > Reisverslag dag 5
19 september - 6 oktober 2012 (18 dagen)
Ik heb de wekker iets eerder gezet om nog wat tijd te hebben om in de tuin rond het hotel vogels te spotten. Maar echt opschieten doe ik deze ochtend niet. Als ik na het ontbijt naar buiten loop, zit in de bomen bij het restaurant een grote hornbill. Ook het vrouwtje zit hoger in de boom. Wat een prachtige vogels zijn dit. Ook vliegt een White-cheeked Turaco voorbij.
In zijn vlucht zie ik de prachtige kleuren op zijn vleugels. Vandaag ga ik op weg naar Gondar. Een stad ten noorden van Lake Tana op zo'n twee honderd kilometer rijden. Tot voor kort was de weg erg slecht maar recent heeft men de weg verbeterd. Er ligt nu een goede asfalt weg. Hierdoor kan ik de route in enkele uren afleggen. De weg loopt door het glooiende landschap. Vlak bij Gondar zie ik de qat-velden. Deze bladeren worden gebruik als stimulerend middel. Er gaat enorm veel geld om in de qat industrie. Het is uitvoerproduct nummer één van Ethiopië. Ik stop een paar bladeren in mijn mond en kauw er op. Het is een onprettige bittere smaak. Snel spuug ik het qat weer uit. Gondar is een stad met 200.000 inwoners. Tot 1855 was Gondar de hoofdstad van Ethiopië. Keizer Fasiladas liet binnen het ommuurde Fasil Ghebbi zijn paleis bouwen.
Hij brak met de traditie dat keizers als nomaden door het rijk trokken. Zijn zoon liet nadat hij de macht overgenomen had een tweede paleis bouwen naast het paleis van zijn vader. Zo zijn in de loop der tijd zes paleizen verrezen binnen de muren van Fasil Ghebbi. Als ik Fasil Ghebbi binnen ga zie ik direct het paleis van Fasiladas. Een vierkant kasteel van drie verdiepingen. Iedere hoek van het paleis heeft een ronde toren met bovenin een koepel. Dit paleis, maar ook de andere paleizen, hebben zwaar te leiden gehad van de Britse bombardementen in 1941. Italië had Ethiopië als kolonisator bezet. Met behulp van Britse steun verdreven de Ethiopiërs de Italianen. Omdat de Italianen juist rond Gondar hun hoofdkwartier hadden gevestigd, is hier zwaar gevochten. Een deel van de historische paleizen van Gondar zijn hierbij onherstelbaar beschadigd. De Unesco heeft het paleis laten restaureren in oorspronkelijke staat. Ik loop langs de paleizen. Ik klim enkele oude trappetjes op en dwaal tussen de ruines door. Wat een prachtige omgeving.
Ik ben onder de indruk. Gelukkig wordt deze plek door de Unesco beschermd. Buiten het ommuurde complex bezoek ik de Church of Debra Berhan Selassie. Keizer Iyasu the Grote, de kleinzoon van Fasiladas, liet deze Orthodoxe kerk bouwen eind 17e eeuw. In de kerk zijn prachtige muurschilderingen te zien. In de afbeeldingen wordt het nieuwe testament uitgebeeld. Omdat men vroeger niet kon lezen werd het verhaal van Jezus uitgebeeld in schilderingen. Ten slotte bezoek ik in Gondar het bad van keizer Fasiladas. Rond dit oude open lucht bad vindt jaarlijks het Timkat festival plaats. Ik zie de oude bomen die zich vergroeid hebben in het muur. De wortels van de bomen zijn in de muur gegroeid. Rond het bad staan tribunes opgesteld. Ik probeer me een voorstelling te maken als alle tribunes rond het bad vol mensen zitten. Tijdens het festival springen mensen in het heilige water van het bad. Dit festival moet bijzonder zijn. Aan het einde van de middag rijd ik naar het hotel.
Het Goha hotel ligt bovenop de heuvel boven de stad. Vanaf het luxe hotel heb ik uitzicht over de stad. Mijn kamer is sfeervol ingericht, maar is muf door het vocht in de muren. Samen met de zwaar knellende deuren doet dit iets af aan de kwaliteit van het hotel. Als ik even op mijn bed lig, hoor ik muziek en gezang. Ik ga op het geluid af. Er arriveert net een bruidspaar. Enkele honderden gasten juichen hen toe. Op het terras bij het hotel worden zij onthaald. Een mooi tafereel met de stad Gondar op de achtergrond. Ik besluit niet in het hotel te gaan eten. Met de gratis hotel shuttle ga ik naar het centrum. Ik loop door de straten en ga een restaurant binnen. De ober bij de deur loopt direct met mij mee voor een tafel. Omdat beneden de muziek nogal hard staat, ga ik boven kijken. De ober volgt mij. Boven is meer het bar gedeelte. Met de ober in mijn kielzog loop ik weer naar beneden. Hier bestel ik een visgerecht. Als ik net mijn maaltijd op heb, begint een live band te spelen. Ik geniet van de Ethiopische zang terwijl het restaurant langzaam voller wordt met belangstellenden. Leuk!