Ethiopië > "Happy Meskel !"

Op 27 september wordt het Meskel festival gevierd. Een festival genoemd naar de volop bloeiende gele bloemetjes. Hele berghellingen kleuren eind september geel. Het festival valt gelijk met het einde van de regentijd. Zonder de regen wordt het landschap snel droger en dorder. De Meskel bloem is dan snel weer uit het landschap verdwenen. Bij het plein met de vuurstapel is het al vroeg druk.

Ethiopië - Het Meskel festival in Axum rond de vuurstapel

De geestelijken staan in een rij opgesteld onder hun parasols. Honderden mensen staan rond het plein om het festival mee te maken. Ik vind het opvallend dat de mannen de eerste rij vormen en de vrouwen de tweede. Er wordt gezongen en er wordt gebeden rond de vuurstapel. Het is een bijzonder gezicht. Na een half uurtje moet ik terug naar de bus. Het vuur is nog wel niet ontstoken maar ik moet richting de luchthaven. Om elf uur vlieg ik richting Lalibela. In de vertrekhal van het kleine vliegveldje check ik mijn bagage in. Er zijn geen vaste plaatsen in het vliegtuig. Ik loop naar het propellervliegtuig. Even later zie ik het landschap onder me kleiner worden. De vlucht naar Lalibela duurt nog geen drie kwartier.

Ethiopië - Met het propellervliegtuig naar Lalibela

Op de luchthaven van Lalibela blijkt de bagageband defect. Ik pak mijn reistas zelf van het bagagekarretje. Ik ontmoet Asschef bij de uitgang. Hij is de gids voor de komende dagen. En route van de luchthaven naar Lalibela vertelt hij over het programma voor de komende twee dagen. Ik wil graag de Yemrehanna Kristo kerk bezoeken 42 kilometer buiten de stad. Deze kerk schijnt heel bijzonder te zijn. Met twee andere belangstellenden besluit ik morgenochtend met een busje naar deze grotkerk te gaan. Lalibela is beroemd om de elf rotskerken, die in opdracht van koning Lalibela uit te rotsen gehouwen zijn. Hij wilde met deze kerken een evenbeeld vormen van Jeruzalem. De kerken liggen verdeeld in twee groepen. Vandaag bekijk ik de eerste groep kerken. Allereerst laat Asschef mij het kleine museum zien. In vergelijking met het museum van Axum gisteren heeft dit museum weinig nieuws. Ook deze collectie verdient een betere presentatie. De vitrines komen nogal rommelig over. Asschef heeft door dat mijn interesse wat minder is en houdt de snelheid er gelukkig in.

Ethiopië - De Bet Maryam rotskerk in Lalibela

Achter het museum ontdek ik de plaats van de rotskerken. Twee enorme overkappingen markeren de locatie. Deze kappen zijn aangebracht door de Unesco om de kerken tegen de weersinvloeden te beschermen. De pilaren staan echter pal naast de kerk waardoor het een groot deel van de charme weg neemt. Ik daal af naar de Bet Medhane Alem kerk, de eerste rotskerk. Asschef vertelt dat dit de grootste kerk is in Lalibela. De kerk heeft in totaal 72 pilaren. Een heilig getal zegt hij. De kerk is zo'n vijftien meter hoog en is volledig uit de omliggende berg gehouwen. Het is indrukwekkend hoe alle details aangebracht zijn. Ook binnen is de kerk uit de rotsen gehouwen. Ik trek mijn schoenen uit om naar binnen te gaan. Omdat in de kerken vlooien voorkomen spuit ik mijn sokken in met anti-vlooienspray. Binnen is de kerk misschien nog wel spectaculairder. Door de opengewerkte ramen valt een klein beetje zonlicht binnen op het rode tapijt. Ik loop tussen de brede pilaren door. Ik bekijk de fresco's aan de oostzijde van de kerk. Alle kerken zijn naar het oosten gericht vertelt Asschef. Daar komt de zon op. Direct achter deze kerk liggen drie kerken naast elkaar. Twee kleinere aan de zijkant tegen de rotsen aan en een vrijstaande uitgehouwen kerk, de Bet Maryam kerk, in het midden.

Ethiopië - De Church of Saint George is de bekendste rotskerk van Lalibela

Ik trek mijn schoenen weer uit en ga de kerken in. Mulu let buiten op mijn schoenen zodat ze niet meegenomen worden. Zij zorgt er voor dat mijn schoenen aan de andere kant weer klaar staan als ik de kerk uit kom. Ook helpt ze met het aantrekken van mijn sandalen. Ze is erg behulpzaam. Al na één kerk weet ze precies welke schoenen bij mij horen. Ik dwaal tussen de smalle doorgangen van de kerken door. Wat een bijzondere locatie om rond te lopen. Ik ben onder de indruk van alle pracht. Na alle zes de kerken bekeken te hebben loop ik een klein stukje door het dorp naar de enige vrijstaande rotskerk. Deze Church of Saint George is tevens de bekendste kerk. De kruisvormige rotskerk staat vaak afgebeeld in reisgidsen. Tot mijn opluchting is deze kerk nog niet overspannen. Hierdoor is de ondergrondse rotskerk mooi te zien ten opzichte van het landschap. Dit is echt een prachtig gezicht. Via een smalle trap daal ik af tot de vijftien meter diepe kuil om de kerk binnen te gaan. Van binnen is de Saint George kerk relatief klein en eenvoudig uitgevoerd. Om vijf uur is het tijd om terug te keren naar het hotel.