Kaapverdië > Het plateau van Praia

Ik heb vannacht erg goed geslapen. Ik ben al iets voor negen uur wakker. Het ontbijt is op het terras bij het zwembad. Het is even wennen dat we binnen een mondkapje moeten dragen. Van deze regels zijn we in Nederland net af. Het is niet anders. Het is heerlijk weer, maar er staat een flinke wind. De wind geeft aan de andere kant ook wel wat verkoeling. We hebben vandaag de tijd om de hoofdstad Praia te bezoeken.

Kaapverdië - Het luxe Pestana Tropico hotel in Praia

Vanaf morgen staan wandelingen gepland met een gids. Het hotel Pestana Tropico ligt aan de baai. Hier liggen meer luxe hotels. Vanuit het hotel wandelen we naar de vuurtoren. De Dona Maria Pia vuurtoren staat op een schiereilandje. De beheerder, George, vertelt enthousiast in het Spaans over de vuurtoren. De 21 meter hoge vuurtoren is in 1881 gebouwd om de schepen te leiden op hun tocht van Portugal naar Brazilië. De toren is vernoemd naar de destijds Portugese koningin. George biedt aan dat we tegen een kleine vergoeding de toren mogen bezichtigen. Trots laat hij het guestbook zien. Kijk, meer reizigers uit Nederland! De houten wenteltrap leidt naar een plateau.

Kaapverdië - Op de foto met de beheerder van de vuurtoren George

Hier wordt soms ook getrouwd, vervolgt de beheerder. Uiteindelijk bereiken we de top van de toren. Voorzichtig manoeuvreren wij ons in de kleine koepel. Kijk uit dat jullie de lamp niet raken, waarschuwt George. Hoewel de lamp uit is, draait de lamp rond in de kleine koepel. Grappig om in een lichtkoepel van een vuurtoren te staan. We bedanken George voor zijn uitleg. We volgen de baai naar het plateau. Kaapverdië was onbewoond, totdat de Portugezen de eilandengroep voor de kust van Senegal ontdekten in 1460. Dit was voor hen een prima uitvalsbasis voor de slavenhandel. In eerste instantie stichtten de Portugezen een nederzetting bij Cidada Vihla (de oude stad). In de 18de eeuw verplaatsten men de hoofdstad naar Praia, na aanvallen op de oude stad. Men richtte een ommuurde vesting op, op een rotsachtig plateau, 37 meter boven zeeniveau. Nog altijd vormt dit de kern van het historische centrum van de Kaapverdische hoofdstad. Om op het plateau te komen, beklimmen we de kleurrijk geschilderde trap. Direct staan we bij het Palácio da Presidência da República. Een soldaat die de wacht houdt bij het hek, gebaart dat wij foto’s mogen maken. Sinds 1894 was dit de gouverneurs residentie. Sinds de onafhankelijkheid van Kaapverdië in 1975 dient het als presidentieel paleis.

Kaapverdië - Het standbeeld van Diogo Gomes, een van de ontdekkers van Kaapverdië

Achter het paleis staat het standbeeld van Diogo Gomes, één van de ontdekkers van het eiland Santiago in 1460. Vanaf zijn sokkel kijkt hij uit over de baai. Het is zondag vandaag en rustig in de historische stad. Bijna alle winkels zijn gesloten. Alleen enkele terrasjes zijn open. Bij de Nossa Senhora da Graca kerk stroomt een grote menigte naar buiten. De kerkdienst is net afgelopen. Iedereen is zondags gekleed. Via de wandelpromenade lopen we naar de andere zijde van het plateau. In de Igreja do Nazareno kathedraal is de dienst nog bezig. Vanuit de deuropening kijken we even naar binnen. Iedereen zingt enthousiast mee. Vanaf de rand van de voormalige vesting zien we beneden een lokale markt. We besluiten eerst wat te gaan drinken. Dit geeft mij de mogelijkheid wat Portugese woordjes te oefenen. De serveerster moet er om lachen en verbetert mijn uitspraak. Zij heet Sandra, vertelt zij in het Portugees. Zo rustig het in de winkelstraat op het plateau is, zo druk is het op de markt. Overal kraampjes met vooral kleding. Het lijkt vooral tweedehands kleding te zijn die op grote stapels liggen. Langs de zijkant van de markt staan kraampjes met eten. Ieder kraampje heeft enkele tafeltjes staan. Er boven zijn doeken gespannen voor schaduw. We besluiten plaats te nemen bij een van de lokale kraampjes. Het blijkt dat per kraampje één gerecht beschikbaar is. Rijst met een soort pinda saus. Wel kunnen we kiezen uit kip of vis. Veel Kaapverdiërs komen hier ook snel even iets eten. Leuk om dit mee te maken. Terug op het plateau concluderen we dat we alle bezienswaardigheden van Praia wel gezien hebben. We besluiten om naar Quebra-Canela Beach te lopen.

Kaapverdië - Met een drankje uitzicht over het Quebra-Canela strand

Dit strand ligt net voorbij ons hotel. Hoewel Praia zelf in het Portugees al strand betekent, heeft de stad niet heel veel stranden. Quebra-Canela is waarschijnlijk wel het mooist gelegen strand. Veel mensen gebruiken deze zondag om te zonnen op het strand en te zwemmen in de baai. Wij nemen plaats op het terras van een van de beach clubs. Vanaf het terras hebben we uitzicht op Quebra-Canela beach. Rond vier uur keren we terug naar ons hotel. Veel hotelgasten liggen op de bedjes rond het zwembad. Wij doen even rustig aan. Ik trek mij even terug op de kamer. Ik merk dat de korte nacht zijn tol eist. Aan het begin van de avond keren we terug naar Quebra-Canela Beach. De Kebra Cabana beach club is misschien wel de bekendste strandtent. Hier komen ook veel lokale mensen. Wij worden enthousiast onthaald. We nemen plaats aan een tafeltje met uitzicht op de baai. Kinderen spelen nog op het strand, terwijl de zon langzaam ondergaat. De lasagne maaltijd duurt wat langer, verontschuldigt de ober zich, bij onze bestelling. Ik kan alle gerechten gelijktijdig laten brengen, dan duurt het alleen iets langer. Dit is een prima voorstel. Wel brengt hij de drankjes alvast. We proosten op de heerlijke eerste dag op Kaapverdië.