Kaapverdië > Serra Malagueta N.P.

's Nachts staat er een flinke wind rond het huisje. Het is fris. Het is maar goed dat ik de extra deken uit de kast gepakt heb. Wanneer de zon op komt heb ik een prachtig uitzicht over de wijde omgeving vanaf mijn balkon. In de ontbijtzaal staan drie tafeltjes gedekt. Iedere tafel is afgedekt met een tafelkleed. We halen het kleed weg waar wij denken dat voor drie personen gedekt is. We hebben de juiste tafel. Onder het kleed staat alles gereed. Brood, fruit, kaas en een sapje.

Kaapverdië - Helaas is het op hoogte te fris om lekker te gaan zonnen

Ook staat er een schaaltje met drie gebakken eieren en een schaaltje met cachupa. Om negen uur staan we gereed voor het hotel. Alberto is er nog niet. We wachten even bij het kerkje. Van de andere kant komen twee volle bussen aangereden met studenten. Zij zingen luid en enthousiast in de bus. Zij stoppen precies bij de kerk. Enthousiast en vriendelijk zeggen ze ons gedag. Ze hebben waarschijnlijk vandaag een bijeenkomst in ons hotel. We horen een busje van de andere zijde naderen. Het is Alberto. Snel stappen we in en rijden de berg weer af. We gaan vandaag een wandeling maken in het National Parc Serra Malagueta. Dit gebied ligt aan de noordoost zijde van het eiland Santiago. Om goed voorbereid te zijn, kopen we onderweg water en fruitjuice. De weg naar het noorden gaat door veel kleine dorpjes. Op veel plekken moet onze chauffeur flink afremmen voor drempels. We komen zelfs een verkeerslicht tegen. De eerste tijdens deze reis.

Kaapverdië - Het begin van de wandeling door het Serra Malagueta National park

Er schijnt in Praia ook een verkeerslicht te staan, volgens Alberto. Hij wijst in de verte op een berghelling. Bij het lage stukje op de bergrug begint het nationale park. Het park ligt verder weg dan ik verwacht had. Het is ruim een uur later als we bij het informatiecentrum uitstappen. Alberto koopt de toegangskaartjes voor het park en laat ons op de kaart de route zien die we vandaag gaan afleggen. Veel mensen lopen hier alleen naar de zendmast en terug, zegt hij. Een mooie route, maar wij dalen vanaf de zendmast helemaal af door de Ribeira Principal vallei tot het plaatsje Hortelão. Dit wordt het mooiste stuk van de route, verzekert hij ons. Het eerste stukje van de route loopt omhoog tot bijna 1.100 meter. Al direct kijken we links en rechts van het pad de diepte in. Ik zie aan beide zijde de oceaan liggen. Ook is het eiland Fogo goed te zien met de Fogo vulkaan. Het voelt al weer een tijd geleden dat ik boven op deze vulkaan gestaan heb. Het pad volgt de bergkam naar het hoogste punt van Serra Malagueta. Door de ligging tegen de berghelling is hier veel begroeiing. Alberto wijst verschillende soorten bomen en planten aan.

Kaapverdië - De afdaling naar het plaatsje Hortelao aan de kust

Bij de zendmast kijken we vanaf een plateau de diepte in. In de verte ligt de oceaan. Alberto wijst hoe onze route door de vallei gaat lopen. Het lijkt dichterbij dan het is, waarschuwt hij. De hoogte en diepte zijn vertekenend. Vanaf hier volgen we een smal bergpad hoofdzakelijk dalend. Het is oppassen op de steentjes op het zanderige pad. Je kunt snel uitglijden. Het uitzicht is prachtig en lijkt bij iedere bocht mooier te worden. Ongeveer halverwege houden we een korte stop bij een verlaten dorpje. De half ingestorte huizen zijn nu het domein van kleine hagedissen. Talrijke beestjes kijken nieuwsgierig vanuit de stenen muren naar ons. Het is vandaag lekker weer om te wandelen. Er is soms een klein beetje bewolking, waardoor de zon niet op zijn krachtigst is. Naarmate we lager komen, komen we weer meer in de bewoonde wereld. We passeren Gongar, een dorpje met hooguit tien huizen. Het pad loopt soms letterlijk over het erf van mensen. Vriendelijk zeggen ze ons gedag.

Kaapverdië - Het eindpunt van de wandeling

Ze zijn er duidelijk aan gewend. Rond half vier arriveren we in Hortelão. Hier zijn we weer bij een weg. Onze chauffeur staat hier al te wachten. In een klein cafeetje bestellen we een cola. We hebben vierenhalf uur gewandeld door dit prachtige natuurgebied. Aan het einde van de middag rijden we via de oostzijde van het eiland weer terug naar ons hotel boven op de berg nabij São Domingos. Net als vanochtend is het een uurtje rijden. Terug bij het hotel komt de hoteleigenaar al vragen hoe onze dag was? We geven bij hem alvast op wat we vanavond willen eten. Ook bestellen we een biertje. In tegenstelling tot gisteren is het minder frisjes. Ook staat er veel minder wind. Het meisje van het restaurant komt ook vragen wat we willen eten. De bestelling is waarschijnlijk nog niet doorgekomen. Het is wat lastig uit te leggen dat we al besteld hebben. We geven haar gewoon dezelfde bestelling op. We zijn de enige bezoekers vanavond. Later vanavond wordt nog een groep van acht personen verwacht. Voor het uitserveren maakt het vooraf reserveren niet veel uit. We hadden om zeven uur gereserveerd. Het eten wordt rond kwart voor acht gebracht.