Armenië > Terug naar Tbilisi

Voor de laatste keer in Armenië selecteer ik mijn ontbijt bij het buffet. Ook vandaag is het weer een prima selectie. Om half tien verlaten we het hotel in Haghpat. We hoeven maar een klein stukje te rijden voor het klooster. Het klooster van Haghpat is net als het klooster van Sanahin gesticht aan het einde van de negende eeuw. Daarna is het complex verschillende keren uitgebreid. Ook vandaag zijn de verkopers nog bezig hun kraampjes op te bouwen. We behoren tot de eerste bezoekers van de dag. Binnen het kloostercomplex van Haghpat bevinden zich twee kerken. De gavits, de voorkerken die later in de twaalfde eeuw toegevoegd zijn, zijn groter dan de kerkjes zelf. De belangrijkste kerk is de Sint-Nicolaaskerk, gebouwd in 976, met een centrale koepel die rust op vier massieve pijlers en die een traditionele Armeense kruisbasiliekstructuur volgt. Niet voor niets staat dit complex op de werelderfgoedlijst van de Unesco. Vanuit Haghpat rijden we in ongveeer een uurtje naar de grens met Georgië. Het verlaten van Armenië gaat eenvoudig. De bagage kan zelfs in de bus blijven.

Armenië - Het klooster van Haghpat staat op de Unesco werelderfgoedlijst

Net voor de Georgische zijde van de grens nemen we afscheid van Mateos, de chauffeur. Lopend ga ik naar de douane van Georgië. Aan de andere zijde staat Nino ons al op te wachten. Zij begeleidt ons weer voor de laatste dagen in Georgië. Nino waarschuwt dat er mogelijk demonstraties kunnen zijn vanmiddag in Tbilisi. Om te voorkomen dat toegangswegen naar de stad uit voorzorg gesloten worden, rijden we zo snel mogelijk naar het hotel in de stad. Hier arriveren we rond twee uur. Nino neemt de groep mee voor een stadswandeling door oud Tbilisi. Omdat wij vorige week al een uitgebreide tour hebben gemaakt, gaan wij zelf op pad. Allereerst bestellen we een lunch op een terrasje in de oude stad. Via de smalle en vaak levendige straatjes van de oude stad komen we op het Freedom Square. Dit plein heette vroeger het Lenin Square. Op de pilaar in het midden van het plein staat het vergulde beeld van Sint-Joris en de draak, een symbool van de Georgische moed en onafhankelijkheid. Aan de noordoostelijk kant van het plein begint de Shota Rustaveli Avenue. Een brede boulevard met aan weerszijde kolossale gebouwen uit de Sovjetperiode. We passeren het theater, het operagebouw en het parlementsgebouw. Voor het gebouw protesteren een handje vol mensen tegen de Russisch gezinde regering.

Armenië - Het Freedom square in Tbilisi

Van grote demonstraties lijkt vandaag geen sprake. Wel is er veel politie aanwezig. De boulevard loopt door tot de Rustaveli Fontein. Hier bevindt zich de universiteit van Tbilisi. Op het plein staat een standbeeld van Shota Rustaveli, een beroemde middeleeuwse dichter. We wandelen via de andere zijde van de Rustaveli Avenue weer terug. Door af en toe linke en weer rechts te gaan komen we uit bij de Mtkvari rivier. Hiervandaan keren we terug naar het hotel. Wanneer we ‘s avonds de stad in willen gaan om iets te gaan eten, blijkt het te regenen. Dit was ook voorspeld en we hebben onze regenjassen mee. We steken de brug over naar het centrum. Door de regen zijn we niet zo kieskeurig qua restaurant. Direct naast de klokkentoren is een tafel beschikbaar in een restaurant. Dit restaurant hoort bij het poppentheater achter de klokkentoren. Dat de prijzen hier relatief wat duurder zijn, nemen we op de koop toe.