Armenië > In de kelder van Gregorius

Ik word prima wakker en voel mij een stuk beter. Voor de zekerheid houd ik mij in bij het ontbijtbuffet. Om half negen verlaten we voor de laatste keer Yerevan. We rijden vandaag naar Goris, de meest zuidelijke plaats tijdens deze reis. Voordat we hier aankomen bezoeken we nog verschillende bezienswaardigheden. De eerste stop is bij Khor Virap. Dit ligt aan de voet van de Ararat berg en vlak bij de grens met Turkije. Het kerkje van Khor Virap steekt mooi af tegen de achterliggende bergreus. Khor Virap betekent diepe put is het Armeens. In de derde eeuw liet koning Tiridates zijn toenmalige medewerker Gregorius opsluiten in een diepe kuil, toen bleek dat hij Christen was. Destijds was het Christendom in het Romeinse rijk en daarbuiten streng verboden. Gregorius de Verlichter zat dertien jaar opgesloten in de donkere put. Later werd op deze plek een kapelletje en kerk gebouwd ter ere van Sint Gregorius. Wanneer ik de kerk betreed, is er in de hoek een steile trap die naar de put leidt. Via een stalen verticale trap daal ik af. Ik moet mij stevig vasthouden met mij armen om veilig naar beneden te klimmen. Ik kom in de 6,5 diepe ruimte die amper vier meter in doorsnede is. Ik kan mij nauwelijks voorstellen dat je hier lang kunt verblijven zonder daglicht. Wanneer ik weer naar boven wil, blijkt dit lastig. Er blijven maar mensen van boven de trap afdalen. Een schreeuw naar boven dat ze moeten stoppen helpt.

Armenië - Het kerkje van Khor Virap voor de berg Ararat

Ik beklim ook de heuvel achter het kerkje van Khor Virap. Dit geeft een mooi overzicht. We rijden verder naar het wijndorpje Areni. Hier krijgen we een uitleg over de Armeense wijn. Na de rondleiding krijgen we ook wijn te proeven. Hoewel de proeverij gratis is, krijgen we verschillende Armeense wijnen aangeboden. We krijgen maar liefste zeven verschillende wijnen te proeven. Veel van de wijnen uit deze regio zijn zoeter. Hier moet je liefhebber van zijn. In de nabijheid van het dorpje Areni, liggen de kerken van Novarank. Deze kerken zijn vooral bijzonder door de prachtige ligging in de kloof. In een kerk is net een dienst bezig. Een priester gaat voor in het gebed. Ik klim ook een stukje tegen de berghelling. Hierdoor heb ik een prachtig uitzicht op de twee kerkjes en de achterliggende rotsen.

Armenië - De twee kerken van Novarank met de omliggende bergen

Bij een wegrestaurant kunnen we lunchen. Het is wat onduidelijk hoe het precies werkt. Ik wijs wat aardappelen, groente en een worst aan. Dit wordt opgeschept op een bord en verdwijnt even in een magnetron. Het smaakt goed. Na de lunch rijden we verder naar Goris. Hiervoor moeten we de 2.100 meter hoge Voroton bergpas over. De bochtige weg slingert door het glooiende landschap. Toch lukt het mij niet om mijn ogen open te houden. Af en toe zak ik even weg. Het verkeer op de pas is beperkt. Hierdoor zijn we eerder in de regio Goris dan verwacht. We stoppen bij Zorats Karar. Dit wordt ook wel het Stonehenge van Armenië genoemd. Honderden stenen, grafzerken en menhirs staan hier opgesteld in cirkels. De steencirkels dateren uit de prehistorie en zijn duizenden jaren geleden geplaatst. We bevinden ons op ruim 1.700 meter hoogte. Er staat een harde en frisse wind tussen de stenen. Ik bekijk de site, maak wat foto’s en keer snel terug naar de warme bus. Aan het einde van de middag rijden we naar Goris. De bewolking trekt over de bergen.

Armenië - De Stonehenge van Armenie: Zorats Karar

Dit geeft een dichte mist. Het zicht is soms nog minder dan dertig meter. Voorzichtig rijdt de chauffeur Mateos de bus over de weg. Hij rijdt stapvoets. Veilig arriveren we net voor zes uur bij het hotel in Goris. Het plaatsje Goris is klein en er zijn niet veel mogelijkheden om te eten. Daarom hebben we vooraf de voorkeur voor de maaltijd al doorgegeven aan het hotel. Om zeven uur staat er een prima maaltijd gereed. We eten Garni Yarikh, een aubergine gevuld met kip, tomaat en kaas. Andere reisgroepen hebben een uitgebreider menu. Hun toetje ziet er lekker uit. Wanneer ik bij de bar afreken voor het eten en de wijn, raak ik in gesprek met hun gids. Er blijken nog twee toetjes over te zijn. Ik mag ze meenemen. Ik snijd de roomsoezen in stukjes en deel het in de groep.