Azerbeidzjan > De brandende bergen van Baku

Wanneer de wekker om negen uur afloopt, ben ik al wakker. Op de elfde verdieping van het hotel staat het ontbijtbuffet gereed. Vanaf deze etage is er ook een mooi uitzicht over de stad. Helaas regent het en zijn de voorspellingen voor vandaag ongunstig. Het is niet beter. Om kwart voor elf verlaten we met de bus het hotel. Het oorspronkelijk plan om eerst naar de oude stad van Baku te gaan, laten we schieten vanwege de regen. We bezoeken eerst de bezienswaardigheden op het schiereiland Apsjeron. Hopelijk is het weer vanmiddag beter voor de oude stad. Terwijl we Baku verlaten, passeren we moderne gebouwen, het stadion en een groot modern congrescentrum. De meeste gebouwen zien er mooi en relatief nieuw uit. Mehmet, onze gids in Azerbeidzjan, vertelt dat Azerbeidzjan veel olie in de grond heeft. Met de opbrangsten hiervan kan het land zich ontwikkelen. Buiten de stad staan verschillende ja-knikkers in het landschap. Zij pompen de olie omhoog. De eerste stop is bij de Ateshgah vuurtempel. Al voor de jaartelling gebruikten de aanhangers van het Zoroastrisme de locatie. Tijdens de Islamitische overheersing werd de tempel verwoest. Gelukkig kon het heiligdom later weer hersteld worden. In de tempel zie ik het eeuwige vuur branden. Door gas dat uit de aardbodem omhoog sijpelt, blijft het vuur branden. Al meer dan twee eeuwen lang. De Zoroastriërs beschouwden deze plek daarom als heilig. Een klein stukje verder op het schiereiland ligt Yanardag. Hier liggen de brandende bergen. Ook hier komt gas door het poreuze gesteente naar boven. Over een afstand met enkele meters lijkt het of de bergen in brand staan. Net wanneer we uitstappen, breekt een bui los. Met mijn regenjas aan en mijn capuchon over mijn hoofd, bekijk ik de bergen.

Azerbeidzjan - de Ateshgah vuurtempel

Het wandelpad naar een uitkijkpunt is gesloten. De regen heeft het pad te glad gemaakt. In plaats daarvan bestellen we koffie in het kleine restaurantje. Na dit bezoek rijden we weer terug naar Baku. In het centrum zijn veel straten afgezet voor de Formule 1 race van volgende week. We rijden tussen de betonnen barrières door, waar volgende week de coureurs strijden. Door de afzettingen kunnen we niet helemaal bij het Fountain Square komen. We moeten het laatste stukje lopen. Rond het plein liggen verschillende restaurantjes. De groep splitst zich op. Wanneer we met één groep bij een restaurant aan komen, zou het veel te lang duren. In een leuk restaurant in een kelder bestel ik dolma, gedroogde druivenbladeren gevuld met vlees. Een lekker lokaal gerecht. Na de lunch neemt Mehmet ons mee naar de oude ommuurde stad van Baku. We passeren de stadspoort. Binnen de stadsmuren lopen we over de straten met kinderkopjes. Mehmet wijst op de balkonnetjes. Een plek om thee te drinken, legt hij uit. Hoe luxer het balkon, hoe meer aanzien de bewoners hebben. Op het hoogste gelegen gedeelte van de oude stad komen we bij het Shirvanshah paleis. Het paleis werd in het begin van de 15e eeuw gebouwd in opdracht van Ibrahim I van Shirvan toen Baku de hoofdstad werd van het Sjirvansjahrijk.

Azerbeidzjan - Het stratencircuit voor de formule 1 is al opgebouwd in Baku

Het complex omvat naast het paleis onder andere een mausoleum, een hammam en een moskee. We bezoeken enkele vertrekken in het paleis. De rondwandeling door de oude stad wordt afgesloten bij de Maiden toren. Een oude verdedigingstoren dateert uit de 12e eeuw. De maagdentoren stond oorspronkelijk in het water, maar doordat de Kaspische Zee zich terugtrok staat de toren tegenwoordig op in de oude stad. Het is inmiddels half zes. Een deel van de groep gaat met de bus terug naar het hotel. Wij besluiten in de oude stad te blijven en keren op eigen gelegenheid terug naar het hotel. Hopelijk speelt de regen niet te veel parten, want al de hele dag vallen er regelmatig korte buien. We lopen door de straatjes van de oude stad en bestellen een lokaal Xirdalan biertje op een terras met uitzicht op de Maiden toren. Dit blijkt een goede timing. Een flink bui breekt los. De regen klettert op het platte dak. Wanneer het weer droog is, wandelen we naar de boulevard aan de oever van de Kaspische zee.

Azerbeidzjan - De boulevard aan de Kaspische zee

Hierbij stuiten we op de afzettingen voor de Formule 1. Er lijkt geen mogelijkheid om de overzijde van de straat te bereiken. Omstanders gebaren dat we een klein stukje verder onder de weg door kunnen. Zo komen we bij het water. Langs de boulevard ligt een zes kilometer lang Seaside Park. Vanaf de boulevard zien we de moderne skyline van Baku en het schiereiland waar we vanochtend geweest zijn. Aan de overzijde van de Kaspische zee moet Turkmenistan liggen. Dit land kunnen we hiervandaan niet zien. Wel zien we de beroemde Flame Towers van Baku. De drie torens steken boven het centrum uit. De moderne torens symboliseren het “Land van vuur”, zoals Azerbeidzjan vaak genoemd wordt. We keren terug naar het centrum. Er zijn voldoende restaurantjes om iets te gaan eten. Wanneer we voor het restaurant “Cozy” kiezen, blijken binnen al twee reisgenoten te zitten. We sluiten bij hen aan en eten gezamenlijk. Daarna wandelen we in ongeveer twintig minuten terug naar Hotel Park Central.