
Home > Senegal > Rondreis West Afrika > Reisverslag dag 1
15 okt - 9 nov 2026 (26 dagen)
Vandaag arriveer ik op Schiphol voor een reis naar een bijzondere bestemming. Met een internationale reisgroep ga ik op avontuur van Senegal naar Ghana, door alle tussenliggende landen. Helemaal op mijn gemak voel ik me nog niet. Ik heb het visum voor Guinee nog niet binnen. De status van mijn aanvraag staat al vier weken op ‘succesvol ingediend’. Gelukkig heeft de Canadese reisorganisatie aangegeven dat er ook een plan B bestaat. Als het visum dit weekend nog niet is afgegeven, gaat de lokale agent in Guinee het regelen. Hier zijn wel extra kosten aan verbonden. Dat stelt me niet echt gerust. Normaal gesproken wordt een visum binnen tien werkdagen afgegeven. Verschillende herinneringen per e-mail hebben niet geholpen.De reisgroep verzamelt zich morgenmiddag in het hotel in Dakar. Ik reis een dag eerder en kom vanavond al aan in mijn hotel. Hierdoor heb ik morgen nog de tijd om het Plateau van Dakar te verkennen. Het inchecken en de bagagecontrole verlopen snel. Hierdoor heb ik ruim twee uur de tijd voor koffie en een broodje. Ik zie dat ik bij KLM voor 9.000 Miles gebruik kan maken van de lounge. Wanneer ik daar navraag doe, krijg ik te horen dat het te druk is en dat er tot elf uur geen passagiers meer op het laatste moment worden toegelaten. Het maakt niet uit dat ik Silver Member ben. Eigenlijk biedt deze status nauwelijks enig voordeel. Ik hoef me dan ook geen zorgen te maken dat deze status eind volgende maand weer vervalt. Even na het middaguur ga ik aan boord van KLM-vlucht KL1407. De vlucht heeft enige vertraging doordat het toestel later is gearriveerd, maar ook doordat het lastig is om alle handbagage op te bergen. Wanneer het vliegtuig opstijgt, heb ik een mooi uitzicht op het wolkenloze, zonnige Groene Hart. De bemanning heeft net genoeg tijd om iets te drinken en een stroopwafel uit te delen. Al snel wordt de landing in Parijs ingezet. De vertraging is niet erg, want ik heb een ruime overstap gepland. Ik passeer de douane en bestel iets te drinken. Tegen vier uur ga ik aan boord voor mijn tweede vlucht. De chauffeur die me in Dakar komt ophalen, stuurt me alvast een sms’je, zodat ik zijn nummer heb. Dat schept vertrouwen. De vlucht naar Dakar duurt een kleine zes uur. Nog voor de maaltijd dommel ik een beetje in. Hierdoor schiet de vlucht lekker op. Wanneer ik mijn maaltijd krijg, zakt de zon aan de horizon. De avond valt. Net voor half negen landt het vliegtuig op de internationale luchthaven van Senegal. Het is de nieuwe luchthaven, die echter zestig kilometer buiten Dakar ligt. Ik passeer de douane en moet even wachten op mijn koffer. Wanneer ik de aankomsthal verlaat, zie ik verschillende mensen met bordjes staan. Ik zou hier worden opgehaald, maar ik zie mijn naam nergens staan. Een andere chauffeur biedt aan om te bellen. Mijn eigen chauffeur staat buiten het luchthavengebouw op me te wachten. Daar tref ik hem aan met een bordje waarop de naam van het hotel en mijn eigen naam staan. Hij begeleidt me naar de auto. Gelukkig spreekt de chauffeur een paar woordjes Engels. In gebrekkig Engels en Frans kunnen we af en toe iets uitwisselen.
Grappig genoeg heeft hij een mp3-opname opstaan van een optreden in muziekcentrum Paradiso in Amsterdam. In het donker ziet het verkeer er chaotisch uit. Mijn chauffeur gebruikt regelmatig zijn grote licht. Hij seint er andere auto’s mee dat ze aan de kant moeten gaan, maar gebruikt het ook om de weg beter te verlichten. Ik zie ’s avonds niet meer zo goed, maar ik heb het idee dat hij ook niet al te best ziet. Veilig kom ik na een uur rijden aan in het centrum van Dakar. Hier zien de straten er in het donker onheilspellend uit. Dat zal morgen bij daglicht wel anders zijn. Het is inmiddels half elf wanneer ik bij het hotel arriveer. De receptionist kijkt bedenkelijk naar mijn boeking. Ik weet niet precies waarom, maar uiteindelijk krijg ik een sleutel. Betalen moet morgen maar. Ik breng mijn bagage naar de kamer en bestel nog een biertje. Het flesje mag niet mee naar de kamer, maar het glas, eenmaal ingeschonken, wel. Ondertussen is ook de rekening gereed, maar het bedrag klopt niet. Ik laat de receptionist de bevestiging van mijn boeking zien. Weer volgt een diepe zucht. Dan toch maar morgen betalen. Tegen half twaalf doe ik het licht uit in mijn kamer. Het is dan al half twee in Nederland. Ik denk dat ik na zo’n reisdag prima zal slapen.