
Home > Senegal > Rondreis West Afrika > Reisverslag dag 7
15 okt - 9 nov 2026 (26 dagen)
Het was vannacht warm op de kamer. De airco werkt alleen wanneer de sleutelkaart in de houder zit. Na het eten was het in de kamer nog boven de dertig graden. De airco heeft grote moeite om de temperatuur een paar graden omlaag te krijgen. Buiten is het 's nachts ook nog boven de vijfentwintig graden. Wanneer ik naar het ontbijt loop, zijn de medewerkers al bezig het zwembad schoon te maken en de paden te vegen. Het is ongeveer anderhalf uur rijden naar de grens met Senegal. Gambia ligt rondom de Gambiarivier. Het langgerekte land is zo'n vijftig kilometer breed en ongeveer driehonderd kilometer lang. Daarmee is The Gambia het kleinste land op het Afrikaanse vasteland. Na een halfuurtje rijden wordt al het verkeer van de weg gedirigeerd. Waarschijnlijk komt de president langs. Na een tiental minuten passeert een stoet van ongeveer twintig auto's met hoge snelheid. Het is inderdaad de president. Tussen de auto's in het konvooi bevinden zich ook militairen met mitrailleurs. Zodra de laatste wagen is gepasseerd, schieten alle auto's weer de weg op. Dat leidt meteen tot een verkeersopstopping. De grensovergang verloopt soepel. De paspoorten worden verzameld en wanneer ik mijn paspoort terugkrijg, staat er een stempel in. Dit proces herhaalt zich aan de Senegalese kant. Ik ben weer in Senegal.We stoppen bij het plaatsje Tendième. In deze regio leven de Jola. Deze bevolkingsgroep woonde hier al lang voordat de kolonisatie begon. Speciaal voor ons voeren enkele dorpsbewoners een maskerdans uit. Vier mannen zijn uitgedost in kostuums en dragen maskers. Ze worden begeleid door opzwepende muziek en gezang. Met de dans danken ze de goden voor de goede oogst. Het hele dorp is uitgelopen. Kinderen kijken mee en maken zelf video's. De jongste kinderen staan in de deuropening van de school te kijken. Ze kijken afwisselend naar ons en naar de dans. Voor hen is het blijkbaar moeilijk te kiezen wat interessanter is. Tijdens de dans worden dorpsbewoners door de maskerdanser uitgedaagd om mee te dansen. Ik krijg ook een beurt. Gelukkig krijg ik wat hulp van een lokale man. Na een halfuurtje is de dans afgelopen. We krijgen nog een rondleiding door een van de stenen familiehuizen. De oudste vrouw is 93 jaar en al haar nakomelingen wonen hier. We vervolgen onze weg richting Ziguinchor. Dit is een van de grotere steden in het zuiden van Senegal, gelegen aan de brede Casamance-rivier. Het is nog geen twee uur wanneer we bij het hotel aankomen, maar gelukkig zijn alle kamers al beschikbaar. Ik volg de jongen die me naar kamer 28 begeleidt. Wanneer we bij kamer 27 zijn, helemaal aan het einde van de galerij, verontschuldigt hij zich. Mijn kamer ligt op de eerste verdieping.Ik heb niet zo veel honger en heb weinig zin in een uitgebreide lunch. Op het terras aan de rivier bestel ik een biertje. Samen met andere reisgenoten geniet ik van het prachtige uitzicht. Aan het einde van de middag gaan we aan boord van twee boten. We varen de rivier op. Al snel verschijnen er enkele dolfijnen naast de boten. Wat een prachtig gezicht! Aan de overzijde groeit mangrovebos. Met de boten varen we tussen de mangroven door. De wortels van de bomen reiken tot in het water. Aan de klei eronder is te zien dat het eb is. Enkele vogels zoeken snel een goed heenkomen wanneer we dichterbij komen. Terug op het open water zien we meer vogels op de ondiepten: pelikanen, sterns en reigers. Het is lastig om de vogels goed te fotograferen, want de zon zakt al richting de horizon. Na anderhalf uur zijn we weer terug bij het hotel. Ik heb nog even tijd voor het diner en bestel een drankje op het terras. 's Avonds kies ik voor gebraden kip met patat. Als toetje neem ik kokosijs met echte stukjes kokos.