
Home > Guinee-Bissau > Rondreis West Afrika > Reisverslag dag 8
15 okt - 9 nov 2026 (26 dagen)
Op weg naar het ontbijtbuffet kijk ik uit over een vrijwel rimpelloze rivier. Enkele vissers varen net uit. Het ontbijt is eenvoudig, maar prima. Alleen de koffie is nogal smakeloos. Ik neem een banaantje mee, want vandaag hebben we een flinke reis voor de boeg. Omdat het lastig is om vandaag een plek te vinden om te lunchen, stoppen we in Ziguinchor bij een supermarkt. Ik koop wat koekjes en cola. Hiermee kom ik de dag wel door. Binnen een halfuur zijn we bij de grens. Vandaag reist Helder met ons mee. Hij is onze gids in Guinee-Bissau. Gisteren heeft hij de visa al in onze paspoorten laten regelen. Dat scheelt, want vandaag hoeven alleen nog de paspoorten te worden gestempeld. Helder neemt de hele stapel paspoorten mee van de Senegalese douane naar de douane van Guinee-Bissau. We hebben geluk: er hoeven geen koffers te worden opengemaakt. Het voelt wel een beetje vreemd dat alle stempels worden gezet zonder dat iemand mij ook maar heeft gezien. Guinee-Bissau is qua oppervlakte een klein land met ongeveer twee miljoen inwoners. Het land verklaarde zich in 1973 onafhankelijk van Portugal. De economie is sterk afhankelijk van de landbouw, vooral van de export van cashewnoten. Direct na de grens verandert de kwaliteit van de weg. Het asfalt vertoont veel gaten en op sommige plekken zijn hele stukken weggeslagen. Stapvoets rijden we eroverheen. Hemelsbreed is de afstand nog geen 120 kilometer, maar door de slechte wegen zijn we er de hele dag mee bezig. We rijden door de delta van de Cacheu-rivier. Aan weerszijden van de weg liggen moerasachtige waterpartijen. Vooral in de regentijd kan het water over de weg stromen. Op de onverharde stukken schudt de bus flink heen en weer. Achterin probeer ik me goed vast te houden. Lee stelt voor om de tijd te doden met een paar spelletjes. Hij laat muziek uit films en series horen, maar dat is niet mijn sterkste kant. Daarna geeft iedereen zijn of haar favoriete nummer aan hem door. Die nummers worden in willekeurige volgorde afgespeeld, waarna we moeten raden van wie welk liedje is. Als alle zeventien nummers zijn gedraaid, zijn we toch alweer een flink stuk verder. Onderweg is er niet zoveel te zien. Af en toe passeren we kleine dorpjes, maar nergens vinden we een geschikte plek voor een toiletstop. Daarom stoppen we maar ergens in de natuur. Dames links, heren rechts. Rond twee uur naderen we het stadje Bula. Vanaf hier wordt de weg beter. We pauzeren even bij een hotel. Wanneer ik naar de toiletruimte loop, zie ik een tas met een label van Vogelbescherming Nederland. Nieuwsgierig vraag ik waar de mensen vandaan komen. Het blijkt een internationale groep te zijn die zich bezighoudt met vogelbescherming. Janne, de vrouw die ik aanspreek, komt uit Nederland. Ze vertelt dat er een gezamenlijk project loopt om de grutto te beschermen: in de zomer in Nederland en in de winter in West-Afrika. Ik wist eigenlijk niet dat de grutto zo'n trekvogel was. Tegen half vier rijden we de hoofdstad Bissau binnen. Helder vertelt dat het een relatief kleine hoofdstad is met ongeveer 500.000 inwoners. Wat mij direct opvalt, is dat alle taxi's blauw-wit zijn en allemaal van het merk Mercedes. Ik vraag me af wat daarachter zit: is het een kwestie van prestige of schrijft de overheid dit voor? Het is een grappig gezicht. Het lijkt wel alsof de helft van het verkeer uit deze taxi's bestaat. Het Ceiba Hotel ligt tegenover de Nationale Assemblee. Het hotel oogt luxe. Vanaf mijn kamer op de vijfde verdieping kijk ik uit over de Assemblee, de stad en de haven. Aan het einde van de middag maken we een stadswandeling door het oude centrum van Bissau. We bekijken de rotonde die is vernoemd naar Che Guevara, de voormalige vismarkt, de haven en de koloniale panden in de oude stad. Veel gebouwen verkeren in slechte staat. Ook bezoeken we het Pidjiguiti-monument, dat de strijd voor de onafhankelijkheid herdenkt. Op 3 augustus 1959 werden stakende havenarbeiders gedood door de koloniale politie. Daarna duurde het nog ongeveer vijftien jaar voordat Guinee-Bissau onafhankelijk werd. We eindigen de wandeling bij het presidentieel paleis. Vanaf hier gaan we naar het restaurant voor het avondeten.