Reisavonturen Gambia

Home > Gambia > Rondreis West Afrika > Reisverslag dag 6

Reisverslag Rondreis West Afrika

15 okt - 9 nov 2026 (26 dagen)


Gambia > Rondtoer door Banjul

Dag 6 - Dinsdag 20 oktober 2026

We blijven twee nachten in het hotel in Gambia. Bij daglicht is nog beter te zien hoe mooi het hotel is. Alle kamers grenzen aan een waterpartij waarin ook gezwommen kan worden. Ik verblijf op de eerste verdieping en heb een balkon met uitzicht hierop. Naast het restaurant bevindt zich het grotere zwembad. Hier begint ook het strand. Om half acht loop ik naar het ontbijtbuffet. Ik bestel een omelet. De koffiemachine is kapot. Verschillende personen bemoeien zich met het apparaat. Maar iedere keer als ik probeer of er als koffie is, blijkt het nog niet verholpen. Er wordt een alternatieve kan met koffie neergezet. Rond half negen verlaten we het African Princess Beach Hotel en rijden naar de veemarkt van Serakunda. Handelaren verkopen hier voornamelijk hun koeien en geiten. Verschillende mannen willen weten waar ik vandaan kom en lachend vragen ze of ik een koe wil kopen? Ik geef hen een hand of een boks. De geiten zijn nieuwsgierig en zien in mijn telefoon misschien ook wel eten. Het is goed te zien dat de dieren goed behandeld lijken te worden. Aan de rand van de markt, langs de doorgaande weg, wordt het vlees bereid. De net geslachte dieren hangen in de kleine houten kraampjes. Van koeling is geen sprake. Vanuit Serekunda rijden we naar de hoofdstad Banjul. Banjul is een hele kleine hoofdstad met amper 25.000 inwoners. Het ligt op een landtong aan de monding van de Gambia rivier. Het achterland is vooral moeras. Meer bebouwing is niet mogelijk in Banjul. Bij het binnenrijden stoppen we even bij de toegangspoort. De 35 meter hoge Arch is in 1996 gebouwd om de staatsgreep van juli 1994 te herinneren. Even verder stoppen we bij het nationale museum. Het museum toont op een vrij amateuristische manier de geschiedenis, de koloniale periode, opgravingen en muziekinstrumenten. Ik raak in gesprek met de beheerder over zijn muts met ‘Gambia’ erop. Die heb je hier toch niet nodig?, vraag ik hem. Het is hier warm genoeg. Hij moet er om lachen. De Albert Market is een kleurrijke en levendige markt in het centrum van de hoofdstad. Smalle straatjes met aan weerszijde kraampjes. De handelswaar varieert van vis, vlees tot schoenen. Sommige verkoopsters willen niet op de foto, terwijl anderen dit juist wel leuk vinden. We eindigen bij de souvenirmarkt. Hier wordt vooral houtsnijwerk verkocht. Ik koop een colaatje en bestraal met Senegalees geld. Ik heb geen Gambiaanse Dalai op zak. Als laatste activiteit in Banjul bezoeken we de krokodillen pool. De gids aldaar vertelt dat hij de krokodillen altijd voldoende vis voert, waardoor ze niet op zoek gaan naar andere voedsel. Doordat ze gewend zijn aan het krijgen van vis, zien ze mensen niet als een bedreigen. Er is een uitzondering: je kunt niet te dicht bij hun kop komen. Dat kunnen ze als bedreigend ervaren. Doordat de krokodillen gevoerd worden zijn ze tam. Hierdoor kun je ze met de juiste aanwijzingen van de gids aanraken en aaien. Een bijzondere ervaring. Net na het middaguur zijn we weer terug in het hotel. Ik kies er voor om even naar de gym te gaan. Bob is de trainer en tijdens de oefeningen hebben we hele gesprekken over Gambia, Nederland en reizen. Na een half uurtje verruil is de sportruimte voor het zwembad. Ik trek een paar baantjes. Wanneer ik naar de zee wil lopen, zijn de stenen en het strandzand extreem heet. Ik heb het gevoel dat ik mijn voeten brand. Snel loop ikmhet water in. De zee is rustig en redelijk ondiep. Het is lekker om even in de Atlantische oceaan te vertoeven. Op de terugweg over het strand, lijkt het zand nog meer te branden onder mijn voeten. Snel stap ik de douche in en daarvandaan zwem ik naar de overzijde van het zwembad. Hierdoor hoef ik niet over de stenen te lopen. In de schaduw van een parasol droog ik mij af en trek mijn schoenen weer aan. Dit loopt comfortabeler. Ik trek mij even terug in mijn kamer. Aan het einde van de middag rijden we naar een xxx vissersdorp. Tegen zonsondergang keren de vissers terug met hun vangst. Op het strand is het chaotisch. De vis wordt aan land gebracht in bakken. Sommige vis wordt direct met kruiwagens afgevoerd. Andere vis wordt op het strand verhandeld en schoongemaakt. Het is een drukte van jewelste. Ik loop tussen de mensenmassa door en weet niet waar ik allemaal moet kijken. Er gebeurt zoveel om mijn heen. Ik probeer ook vooral niet in de weg te lopen, wanneer dragers met vis voorbij komen. Sommigen vragen waar ik vandaan kom en heten mij welkom in Gambia. Soms gebeurt dit in het Frans. Dit zijn Senegalezen. Ook zijn er vrouwen die per se niet op de foto willen en mijden ieder contact. Het is bijzonder om hier te zijn en het proces van de vis te aanschouwen. We eindigen bij de visrokerij. De vis wordt op gaas gelegd en door het vuur eronder wordt de vis gedroogd. Dit kan wel tot drie dagen duren, legt Letty uit. Vol met indrukken keer ik weer terug bij de bus. We rijden terug naar Serekunda en stoppen bij restaurant Mango. Ik heb Chicken Domoda besteld, een typisch lokaal gerecht met rijst, kip en een soort pindasaus. Het smaakt verrassend goed. Tot nu toe hebben de lokale gerechten mij nog niet teleurgesteld. Lee heeft ook goed nieuws. Mijn visum voor Guinee is binnen via de plan B route. Bij de receptie laat ik het uitprinten. Dit is een ware oplichting. We zijn relatief vroeg terug in het hotel. Ik maak hier gebruik van en ga rond half tien slapen. Morgen passeren we de grens met Senegal weer op weg naar Guinee-Bissau.