Reisavonturen Senegal

Home > Senegal > Rondreis West Afrika > Reisverslag dag 3

Reisverslag Rondreis West Afrika

15 okt - 9 nov 2026 (26 dagen)


Senegal > Het slaveneiland Goree

Dag 3 - Zaterdag 17 oktober 2026

Bij het ontbijt ontmoet ik enkele reisgenoten weer. Ik bestel een omelet bij het buffet. Om acht uur heeft iedereen zich voor het hotel verzameld. Met de bus rijden we Dakar in. De bus volgt een sightseeingroute door de stad. We rijden langs het presidentieel paleis en volgen de Corniche Est. Ik herken de plekken waar ik gisteren heb gewandeld. Dakar is een grote stad op een schiereiland, maar het centrum is redelijk compact. We komen uit bij de kathedraal Notre-Dame-des-Victoires. Ik krijg opnieuw de kans om de kathedraal van binnen te bekijken. Waar ik me gisteren nog een beetje gegeneerd voelde om foto's te maken terwijl mensen aan het bidden waren, is de kerk vandaag leeg. Omdat het rustig is op de weg naar de haven, hebben we nog even de tijd om het historische treinstation uit 1805 te bekijken. Erachter ligt een nieuw spoorwegnetwerk. Vanaf het station wandelen we naar de haven. Hier vertrekt de ferry naar het eiland Gorée. Dit eiland speelde een belangrijke rol in de geschiedenis. De Nederlanders gebruikten het eiland vooral als tussenstop op weg naar West-Indië. De naam van het eiland is dan ook afgeleid van de Nederlandse plaats Goedereede. Het duurde even voordat ik begreep welke Nederlandse plaatsnaam de lokale gids probeerde uit te spreken. Na de Nederlanders kwamen de Portugezen, die het eiland gebruikten voor de slavenhandel.

Senegal - Het Franse fort op het eiland zgoree

Tot slaaf gemaakte mensen werden vanaf het vasteland naar het eiland gebracht en klaargemaakt voor hun overtocht naar Amerika. Wanneer we het eiland naderen, zie ik de kleurrijke koloniale huizen staan. Op de punt staat een voormalig Frans fort, dat diende ter verdediging van het eiland. Het eiland is volledig autovrij en staat op de Werelderfgoedlijst van UNESCO. Hierdoor is de historische sfeer behouden gebleven. Ik volg Latty, onze gids, over het eiland. We bezoeken als eerste de kerk. Ik vind deze mooier dan de kathedraal in Dakar. In het ‘Huis van de Slaven’ legt de gids uit hoe tot slaaf gemaakte mensen gevangen werden gehouden. Mensen die nog geen zestig kilogram wogen, werden hier gedwongen extra te eten. Via de ‘Door of No Return’ werden zij naar de schepen gebracht en over de oceaan vervoerd. Bizar om dit gedeelte uit de geschiedenis van dichtbij te zien. Ook vandaag is het vochtig en warm. Gisteren merkte ik te weinig gedronken had. Ik probeer vandaag meer water te drinken. We dwalen door de straatjes.

Senegal - In het slavenhuis op het eiland Goree werden slaven vastgehouden

Sommige historische panden staan er vervallen bij. Hopelijk vindt men mogelijkheden om deze op te knappen. Bij het strandje spelen kinderen in het zeewater. Er heerst een gezellige bedrijvigheid. Ook vandaag zijn er souvenirverkopers. Al op de boot en in de haven probeerden ze gesprekken aan te knopen. Wanneer we langslopen, vragen ze of ik me hen nog herinner. Tot mijn verbazing hebben ze allemaal mijn naam onthouden. Toch moet ik hen teleurstellen. Op de uiterste punt van het eiland bezoeken we het Franse fort. In het ronde verdedigingswerk zijn enkele vrij primitief opgezette tentoonstellingen ingericht over Afrika, de slavernij en de islam. Ik heb wat moeite om mijn aandacht erbij te houden. Ik beklim de trap en bekijk het fort en de omgeving vanaf de verdedigingsmuur. Rond één uur arriveren we bij het restaurant waar we lunchen. Eerder vanochtend had ik al kip met rijst besteld. Zeker bij groepen is het handig om de bestelling vooraf door te geven. Dat voorkomt lange wachttijden. Na de lunch keren we terug naar de boot. We zijn net op tijd voor de ferry van twee uur. Dat betekent wel dat de zitplaatsen op het bovendek al bezet zijn. Ik neem binnen plaats. In vijfentwintig minuten vaart de boot terug naar Dakar. We bezoeken het nationale museum.

Senegal -

Het is een groot, modern gebouw met verschillende collecties. Helaas wordt een deel van de informatie alleen in het Frans uitgelegd. Ik probeer een paar keer met mijn telefoon teksten te vertalen, maar wil dat ook niet bij ieder paneel doen. De collectie loopt uiteen van de geschiedenis van de mensheid en Egyptische hiërogliefen tot moderne kunst. Soms lijkt het alsof ze moeite hebben om het museum gevuld te krijgen. Als laatste stoppen we bij de Place de l’Indépendance. Overal zijn de voorbereidingen voor de Olympische Jeugdspelen in volle gang. Aan het einde van de middag zijn we terug bij het hotel. Ondertussen is er ook informatie beschikbaar over mijn visum voor Guinee. De status van mijn onlineaanvraag staat al vier weken op ‘succesvol ingediend’, maar ik heb nog steeds geen visum. Het lijkt iets Europees te zijn. De overige reisgenoten hebben hun visum wel. Om geen risico te nemen, gaat de lokale agent het visum via de ambassade regelen. Dit kost me wel 190 euro extra. Ik zie geen andere mogelijkheid dan dit plan B te accepteren. Ik wil immers voorkomen dat ik straks aan de grens strand. 's Avonds gaan we gezamenlijk eten in restaurant Biteew, vlak bij de Avenue George Pompidou. Omdat het wat ver is om te lopen, worden we er met de bus naartoe gebracht. Ik kies voor een visstoofpot met rijst. Terug in het hotel breng ik mijn bagage op orde. Morgen verlaten we Dakar en trekken we Senegal in.