Bhutan > Afscheid in Delhi

Om zes uur loopt de wekker af. De laatste uurtjes in Bhutan zijn aangebroken. Ik zet mijn koffer voor mijn kamer, wanneer ik naar het ontbijt loop. Van Rinchen mochten we onze bagage niet zelf meenemen. Daar is het hotelpersoneel voor, zei hij. Na het ontbijt rijden we naar de luchthaven. We bedanken Rinchen als gids. Ook hij benadrukt dat hij het leuk reizen vond. Ik heb wel eens groepen gehad die over alles klaagden, zegt hij. Voor het luchthaven gebouw is het definitieve afscheid. We gaan de vertrekhal binnen. Er staat niemand voor ons bij het inchecken, niemand voor ons bij de douane en niemand voor ons bij de bagagecontrole. Dit schiet op. Dit betekent wel dat we daarna extra lang moeten wachten tot het vertrek. Wanneer we net zitten wordt het boarden omgeroepen voor de vlucht naar Delhi. Dit blijkt een andere vlucht te zijn. Ruim een uur later wordt opnieuw Delhi omgeroepen. Dit keer is het wel onze vlucht. Ik heb een zitplaats aan het raam aan de rechterzijde van het toestel. Dit is de kant met uitzicht op de Himalaya. Maar ook het opstijgen is goed te volgen. Direct na het loskomen van de startbaan, trekt de piloot het vliegtuig flink omhoog en maakt meteen een bocht.

Bhutan - Zicht op de hoogste berg ter wereld

Zodra we over de eerste bergrug zijn, draait het vliegtuig ongeveer honderdtachtig graden om verder tussen de hoge bergen te stijgen. In de verte zie ik de besneeuwde toppen van de Himalaya al liggen. De piloot maakt er ook melding van. Hij benadrukt dat de Mount Everest vandaag goed te zien is. De stewardessen serveren ondertussen het ontbijt. Ik heb eigenlijk in het hotel goed gegeten en niet zoveel honger. Ik eet wat ik lekker vind. Rond half twaalf, lokale Indiase tijd, landt het vliegtuig in Delhi. Het is in India een half uurtje vroeger. Dit betekent dat het tijdsverschil met Nederland vierenhalf uur is. Ik heb nooit begrepen waarom India niet gekozen heeft voor hele uren. Bij de douane staat praktisch niemand voor mij. Ik heb snel mijn nieuwe entry stempeltje. Ook de bagage arriveert vlot. In de aankomsthal wissel ik euro’s om naar rupees. Hoewel de koers niet gunstig is, is het handig om geld op zak te hebben. Dan is het moment om afscheid te nemen. Na een week intensief met z’n drieën gereisd te hebben, voelt het vreemd om nu apart verder te gaan.