Bhutan > Hiken in de Phobjikha-vallei

Bhutan - Het mooi gelegen hotel in Gangtey

Bij het ontbijt kijken we uit over de prachtige Phobjikha-vallei. Het is vannacht koud geweest. Aan de grond lijkt de dauw zelfs bevroren. Ook zonder kraanvogels is de vallei schitterend. Misschien tegen beter weten in speur ik de grasvelden af terwijl in mijn broodje, ei en thee nuttig. Om negen uur ontmoeten we Rinchen voor het hotel. Dit keer stappen we echter niet in de auto. Vanuit het hotel gaan we lopend de Phobjikha-vallei in. We verlaten de parkeerplaats en lopen naar de asfaltweg. Hier slaan we rechtsaf. De weg draait de vallei in. Na enkele honderden meters gaan we een onverhard pad op. Dit pad wordt door de boeren gebruikt en is de toegangsweg tot enkele huizen aan de andere zijde van de vallei. Langs de weg grazen koeien en stieren. Zij kijken nauwelijks op bij onze passage. Alle koeien lopen vrij rond in de vallei. Het zijn juist de gewassen die met een houten hek beschermd worden tegen de grazende koeien. Verderop in de weilanden staan ook paarden te grazen. De weilanden vormen een beschermd natuurgebied. Het is niet toegestaan om deze velden voor bebouwing of landbouw te gaan gebruiken. Op deze manier wil Bhutan de natuur beschermen, inclusief de populatie beschermde kraanvogels. Wanneer we bijna bij de huizen aan de overzijde van de vallei zijn, slaan we een smal natuurpad in. Dit pad loopt richting een stoepa op een heuveltje. Vanaf deze stoepa hebben we mooi zicht op de Phobjikha-vallei. Vanaf het uitkijkpunt valt op hoe enorm groot de vallei is. Het lijkt niet vreemd dat vorige week drie kraanvogels gespot zijn en dat deze dieren zich schuil kunnen houden in deze vallei. Wanneer we verder lopen en wat hoger komen zien we ook een vennetje. Hier concentreren de kraanvogels zich vaak in de winter, vertelt Rinchen. Helaas zijn er vandaag alleen enkele ganzen. Het pad loopt verder tot een spotters hut. Hiervandaan gaat het pad het bos in. Tussen de dennenbomen stijgt het pad langzaam. De vallei die we tussen de bomen door af en toe zien komt lager en lager te liggen.

Bhutan - Een wandeling door de Phobjikha-vallei

We passeren een boerderij waar een vrachtwagen geladen wordt. Via een houten plank worden grote zakken aardappelen geladen. Mannen en vrouwen tillen de zware zakken omhoog. In twee dagen worden de aardappelen naar de grens met India gereden om daar de aardappelen te verkopen. Het laatste stukje naar Goenpa stijgt het pad flink. Het is zaak om in een rustig tempo te klimmen. We bevinden ons op 2.900 meter en de lucht is ijl. Andere toeristen lopen het pad de andere kant op. Zij dalen voornamelijk. De tijd indicatie dat we ongeveer anderhalf uur zouden lopen lijkt wat optimistisch. Na ruim tweeënhalf uur komen we uit in het dorpje Goenpa, waar we gisteren het klooster bezocht hebben. Vandaag is het doel het college-klooster. Een klooster voor monniken die de opleiding in het Goenpa klooster volbracht hebben. Het Gangteng Buddhist College ligt net nog iets hoger op de berg. Tegen twaalf uur naderen we het klooster. De jonge monniken zijn bezig met de lunch. Eén van hen laat zien dat zij rijst met aardappelen eten. We wandelen rond de tempel. Aan de achterzijde is een vrijstaande trap. Rinchen nodigt ons uit om de trap te beklimmen naar de bovenste verdieping van de tempel. Dit leidt tot de omloop rond de tempel. Hiervandaan is er een prachtig uitzicht over het klooster en de vallei. Wat bijzonder dat we hier mogen komen. De tempel zelf is relatief nieuw. Binnen vallen, naast de overweldigende Boeddha decoraties, vooral de pilaren op. De pilaren zijn rondom voorzien van uit hout gesneden draken. Ook waar de pilaren het plafond raken zijn grote afbeeldingen van draken. Dit hebben we op deze manier nog niet in andere tempels gezien. We bekijken de drie grote standbeelden die centraal staan in deze tempel. Natuurlijk staat de enorme Boeddha zelf in het midden.

Bhutan - Monniken zijn net bezig met de lunch in het Gangteng Buddhist College

Met de auto keren we terug naar Gangtey, het kleine plaatsje waar ons hotel ook ligt. Enkele honderden meters voor het hotel stoppen we bij een restaurant. Hier verschijnt een prima lunch op tafel met verschillende gerechten. Rijst, pasta, kip, bloemkool, broccoli en datshi, een mix van kaas en aardappelen. In de middag gaan we de dorpjes aan de andere zijde van de vallei bezoeken. Hoewel de kans gering is, kunnen we hier misschien de kraanvogels treffen. Gedurende de dag trekken ze vaker naar het zuiden van de vallei op zoek naar voedsel. In de namiddag zoeken ze een overnachting in het noordelijke deel. Gelle rijdt ons een stukje de vallei is. Het hele stuk lopen zou ver en vooral saai zijn. Ongeveer halverwege stappen we uit. De wind is aangetrokken en het voelt fris. Ik hoef niet lang te twijfelen of ik mijn jas mee zal nemen. Ik trek hem direct aan. Via de smalle asfaltweg lopen we dieper de vallei in. Het uitzicht in prachtig. In het midden van de vallei kronkelt een beekje. De asfaltweg eindigt bij het Shechen Nunnery klooster. Net als de jongens in het Goenpa klooster, kunnen de meisjes hier hun eerste opleiding volgen. Daarna kunnen zij naar het klooster in Thimphu voor de vervolgopleiding. Een van de jonge nonnen opent de tempel. Rinchen is wat minder bekend in deze tempel. Hij vraagt bij enkele afbeeldingen wie het zijn en vertaalt het voor ons. Hoewel alle tempels min of meer dezelfde indeling hebben, is ook deze tempel weer bijzonder. Bij de grote beelden van Boeddha zijn de gezichten afgedekt met een wit doek. Het blijkt dat men aan restauratie werkt en het stof mag niet op de gezichten komen. Rond half vier keren we weer terug in het hotel. Ik trek mij even terug in mijn kamer. Aan het einde van de middag bestellen we een drankje in de bar. Met een biertje in de hand kijken we over de vallei. Als er kraanvogels zijn, is dit het tijdstip dat ze normaliter aan kunnen komen vliegen. De zon verdwijnt achter de bergen en de duisternis treedt in. De kraanvogel gaan wij hier niet meer zien. Voor het avondeten heeft Rinchen twee opties gegeven.

Bhutan - Eten bij lokale mensen thuis

Of eten in het restaurant van het hotel. Dit is een vergelijkbaar buffet als gisteren. Of eten bij een farmhouse in Gangtey. Dit laatste lijkt ons alle drie het leukste. Om zeven uur rijden we naar het farmhouse. Buiten is de duisternis ingevallen en zonder straatverlichting is het donker op straat. Gelle stuurt de auto om een koe die op de weg ligt. Voorzichtig rijdt hij verder. We stoppen bij een homestay. Hier heb ik ook wel eens met gasten overnacht, vertelt Rinchen. De vrouw des huizes wacht ons al op bij de deur. Gelukkig brandt de houtkachel binnen. Buiten is de temperatuur maar net boven het vriespunt. Vooral Rinchen en Gelle snellen naar de kachel. In het onderkomen waar zij slapen is geen verwarming. Ondertussen wordt de thee geserveerd. Op tafel verschijnt een buffet van verschillende Bhutanese gerechten. Rijst, vlees, groente en natuurlijk emu datshi. De eigenaar vertelt dat de aardappelen vorig jaar maar weinig opgebracht hebben. Per zak kregen ze maar 200 - 250 rupees, ongeveer twee tot tweeënhalve euro. Voor het transport naar India waren ze al 150 rupees per zak kwijt. Na afloop van de maaltijd komt de eigenaar met een fles ara aan. Een zelf gebrouwen lokale drank. Net als in de eerste homestay proeven een beetje. De sterkte, qua alcohol, valt ook hier gelukkig mee. We bedanken voor de gastvrijheid en rijden terug naar het hotel. Deze ervaring was veel leuker dan een diner in het hotel.