
Home > Bhutan > Rondreis Bhutan > Reisverslag dag 9
28 oktober - 6 november 2023 (10 dagen)
Vandaag staat een van de hoogtepunten op het programma: de trail naar het beroemde Tiger’s Nest. Rinchen heeft ons gisteren al voorbereid op een flinke klim naar het klooster. We starten op 2.350 meter hoogte en klimmen naar het Tiger’s Nest op ruim drieduizend meter hoogte. Hij verwacht dat we er ongeveer twee uur over zullen doen om het klooster te bereiken. Om half acht staat een busje gereed met een andere chauffeur. Onze auto blijkt een kapotte brandstofpomp te hebben en deze moet vervangen worden. Het is de vraag of dit onderdeel te verkrijgen is op zondag. De nieuwe chauffeur, Tandin, rijdt ons in een klein half uurtje naar de voet van de berg bij het Tiger’s Nest. Het Tiger's Nest, ook bekend als Paro Taktsang, is een boeddhistisch heiligdom en kloostercomplex dat hoog boven de Parovallei in Bhutan ligt. De geschiedenis van het Tiger's Nest gaat terug tot de 8e eeuw, en het staat bekend als een van de heiligste plekken in Bhutan. Volgens de legende mediteerde Guru Rinpoche in de grotten van het Tiger's Nest. Guru Rinpoche wordt beschouwd als de grondlegger van het boeddhisme in Bhutan en wordt vereerd als de tweede Boeddha. De legende vertelt dat hij op de rug van een tijger vloog en landde op de plek waar het klooster nu staat. Het Tiger's Nest bestaat uit negen tempels en residentiële verblijven. Het complex is op spectaculaire wijze gebouwd op de kliffen van de Parovallei, ongeveer 900 meter boven de stad. Het is één van de meest bijzondere bezienswaardigheden van Bhutan en een belangrijk bedevaartsoord voor boeddhisten. Op de parkeerplaats worden stokken verhuurd. Voor de zekerheid neem ik een stok mee voor de afdaling. Dit ontlast mijn knieën. Voor de 100 Ngultrum, net iets meer dan 1 euro, hoef ik het niet te laten. We gaan op pad. Het eerste gedeelte van de trail loopt licht omhoog. Ik loop in een rustig tempo om niet uitgeput te raken. Ik vind het niet zo erg dat ik ingehaald word door verschillende andere toeristen. Sommigen staan verderop uit te hijgen. Ook word ik ingehaald door mensen die ervoor gekozen hebben om op een paard naar boven te gaan. Zij kunnen tot halverwege. Daarna moeten zij alsnog het laatste gedeelte klimmen. Rinchen waarschuwt aan de bergzijde te gaan staan wanneer de paarden passeren. Een verkeerde beweging van een dier, zou je anders van de rand kunnen duwen. Terwijl ik verder klim, wordt Paro achter mij steeds kleiner. Ik ben verrast wanneer Rinchen zegt dat we het theehuis naderen. We zijn net iets meer dan een uurtje onderweg. Gezien ons rustige tempo had ik verwacht dat we hier meer tijd voor nodig zouden hebben. We zijn halverwege. Vanaf het terras hebben we uitzicht op het hoger gelegen Tiger’s Nest. Een gedeelte van het klooster ligt nog in de schaduw. Hopelijk draait de zon nog een beetje bij voordat wij helemaal boven zijn. Na de pauze starten we aan het tweede gedeelte van de trail. Met boomstammen zijn treden gemaakt op het pad. Dit loopt soms prettig, maar soms zijn de treden net te groot om in een goed ritme te komen.
Rond kwart voor elf komen we bij het uitzichtpunt. Hiervandaan hebben we een prachtig uitzicht op het Tiger’s Nest. Het klooster ligt aan de andere zijde van de steile klif. Om het klooster te bereiken moeten we eerst via een aangelegde trap zo’n driehonderd treden naar beneden om daarna weer driehonderd treden te klimmen. Het is goed te merken dat we ons op drieduizend meter hoogte bevinden. Al zijn we er na een week Bhutan al veel meer aan gewend dan in de eerste dagen. Sommige mensen beginnen met de Tiger’s Nest trail direct wanneer zij aankomen in Bhutan. Dit lijkt mij pittig. Bij het klooster moet alle bagage in een locker. Er mogen geen camera’s of fototoestellen mee in het klooster. Rinchen neemt ons mee naar de eerste tempel. Deze tempel ligt naast de grot waar Guru Rinpoche maanden gemediteerd heeft. De grot zelf is afgesloten. Een dag per jaar wordt de grot geopend en kunnen bezoekers in de meditatiegrot kijken. In totaal heeft het complex negen tempels. Acht daarvan zijn te bezoeken. De laatste tempel is enkel toegankelijk voor Monniken. De tempels vereren goden en Boeddha reïncarnaties. Stuk voor stuk zijn de tempels prachtig. Rinchen legt op een rustige manier uit wat de afbeeldingen voorstellen en hoe je dit kunt herkennen.
Hij doseert zijn verhaal goed zonder dat het langdradig wordt. Doordat we de tempels zonder schoenen bezoeken, krijg ik koude voeten op de rotsachtige grond. Ik probeer in het zonlicht te gaan staan, dat door het kleine raampje de tempel in schijnt. Nadat we alle tempels bezichtigd hebben neemt Rinchen ons nog mee naar het eigenlijk Tiger’s Nest. Hier zou Guru Rinpoche geland zijn toen hij aan zijn meditatie begon. Via smalle houten trappetjes in een lage grot, zie ik een lampje achter in de grot. Dat was de plek, zegt Rinchen enthousiast. Rond één uur zijn we gereed voor de terugtocht. Eerst bereiken we via de stenen trap het uitkijkpunt op het klooster. De zon staat nu beter op het klooster voor de foto’s. Bij de afdaling gebruik ik af en toe mijn gehuurde stok. Enerzijds om mijn knie te ontlasten, maar ook om niet uit te glijden over de losliggende steentjes. Veilig bereik ik het theehuis. Hier staat een lunchbuffet gereed. Dit is waarschijnlijk voor de meest bezoeker de volgorde. Het is druk in het restaurant. Om iets over drieën zijn we weer beneden op de parkeerplaats. Tandin staat ons hier al op ons te wachten. Rinchen vertelt dat hij nieuws heeft gekregen van Gelle. Het onderdeel voor de kapotte auto is geleverd en hij wacht nu op een monteur. Dit geeft ons de gelegenheid om nog even afscheid van hem te nemen. Ook kunnen we hem een kleine fooi overhandigen. In de lobby van het hotel drinken we een biertje. Het is vanavond de laatste avond dat we in Bhutan zijn. Morgen in India scheiden onze wegen. We eten vanavond in een farmhouse in Paro. Hier bevinden zich ook traditionele hotstone baden. In zo’n houten bad worden stenen gelegd die door middel van een vuur gloeiend heet gemaakt zijn. Dit resulteert in een heet bad. Ieder bad staat in een eigen kamertje. Voorzichtig laat ik mij in het hete water zakken.
Wanneer ik een nieuwe hete steen wil, moet ik op het houten luikje kloppen. Kijk wel uit dat je met je voeten niet te dicht bij de stenen komt, krijg ik nog als waarschuwing mee. Een van de gasten krijgt last van de warmte en valt flauw. Snel komen mannen aanrennen met koud water. Na het bad worden we ontvangen in het farmhouse. Vanuit de keuken wordt het eten geserveerd, terwijl we op kussen op de grond zitten. Rinchen en Tandin eten ook mee. Ook een Duitse toerist en haar chauffeur en gids zijn aanwezig. Het eten smaakt prima. We keren terug naar het hotel. In mijn kamer herpak ik mijn bagage voor de vlucht morgenochtend.