Bhutan > Het Punakha klooster

Het hotel en de hotelkamer ogen prima. Ik verwacht dan ook dat er warm water uit de kraan komt. Aan deze verwachting wordt weliswaar voldaan, alleen hangt de douchekop onhandig laag. Het ontbijtbuffet is ook prima. Ik kies voor toast en gebakken ei. Ik sla de rijstgerechten over. Het is vandaag een nationale feestdag in Bhutan, Coronation Day. In 2008 besteed de vijfde koning van Bhutan de troon. Scholen en overheidsinstellingen zijn gesloten. Na het ontbijt verlaten we Thimphu. In het centrum wordt een hardloopwedstrijd gehouden ter ere van de feestdag. De lopers lopen op de doorgaande weg en politieagenten houden het verkeer tegen. We rijden in oostelijke richting naar Punakha. Hiervoor moeten we eerst de 3.120 meter hoge Dochula pas over. Een bochtige weg leidt ons naar de top. Het is helder weer. Op de top zien we in de verte de besneeuwde toppen van de Himalaya reuzen liggen. Ik zie de Gangkhar Puensum berg liggen. Deze berg is met 7.570 meter de hoogste berg van Bhutan. Omdat Bhutan de beklimming van bergen hoger dan zes kilometer verboden heeft, is dit ook de hoogste berg die niet beklommen mag worden. Op de Dochula bergpas staan 108 kleine stoepa’s rond één grotere stoepa. Deze witte stupa's zijn in 2008 opgericht als een eerbetoon aan de overleden soldaten tijdens een korte strijd met Indiase rebellen in het zuiden van het land. Er stoppen hier meerdere toeristen en sommigen zijn we al eerder tegengekomen. Na een kopje thee op de bergpas, dalen we via haarspeldbochten af tot Punakha. Een afdaling van bijna 1.500 meter. De eerste stop is bij de tempel van Chili Lhakhang. Oorspronkelijk stond deze tempel voor zaterdag op het programma, maar door een nationale feestdag zijn zaterdag de tempels gesloten. Om de tempel te bereiken wandelen we over een smal pad tussen de rijstvelden door. Ook passeren we een klein dorpje. De Tempel van Chimi Lhakhang is ook bekend als de vruchtbaarheidstempel van Bhutan. Chimi Lhakhang staat vooral bekend als een pelgrimsoord voor koppels die op zoek zijn naar vruchtbaarheid en zegen voor hun huwelijk.

Bhutan - 108 stoepa's op de top van de Dochula bergpas

Zij lopen met de "Phallus van Verlichting", een groot houten geslachtsdeel, gewikkeld in doeken rond de tempel. Het voelt wat vreemd wanneer ik ook toeristen met de phallus rond de tempel zie lopen. Zij moeten wanhopig zijn om kinderen te krijgen. Op het kleine binnenplaatsje is het druk. Verschillende groepen toeristen komen hier net aan of vertrekken. Ik trek mijn schoenen uit en ga de tempel binnen. Rinchen wijst in de tempel de verschillende voorkomens van Boeddha aan. Door de drukte in de tempel en misschien ook wel door de grote houten penis, heeft de tempel een wat jolige sfeer. We wandelen terug door de rijstvelden naar de lunchlocatie. Onderweg verkopen de souvenirwinkeltjes volop kleurrijke phallussen. Je kunt hier zelfs een houten vliegtuig in de vorm van een penis kopen. Het restaurant ligt langs het pad door de rijstvelden. Ik verwacht de nodige toeristen binnen, maar we blijken de enige gasten te zijn. Op tafel verschijnen verschillende Bhutanese gerechten. Het smaakt wederom prima. Vanaf de tempel van Chimi Lhakhang is het nog een klein stukje rijden naar de Punakha Dzong. Dit is een van de mooiste klooster-forten van Bhutan. Wanneer we aan komen rijden zien we het indrukwekkende fort al aan de overzijde van de Phochu-rivier liggen. Het Punakha Dzong is strategisch gelegen aan de samenvloeiing van de Phochu-rivier (mannelijke rivier) en de Mochu-rivier (vrouwelijke rivier). Het fort werd oorspronkelijk gebouwd in 1637 door Ngawang Namgyal, de stichter van Bhutan, om het land te beschermen tegen Tibetaanse invallen. Het Punakha Dzong heeft een opvallende Bhutaanse architectuur met witgekalkte muren, houtsnijwerk en gouden versieringen. Het fort is gebouwd zonder spijkers, volgens traditionele bouwtechnieken. Het Dzong heeft verschillende torens en binnenplaatsen, waaronder de utse (hoofdtoren) en de Kuenrey (assembleezaal). We wandelen over de toegangsbrug.

Bhutan - Het indrukwekkende Punakha kloosterfort

Het fort is vijf keer door brand getroffen en zes keer door overstromingen. De brug is ook herhaaldelijk verwoest. De huidige brug is met behulp van Duitse hulp gerestaureerd en zou beter bestand moeten zijn tegen hoog water. Bij de toegang tot de Dzong valt de enorme afmetingen op. Het fort is 180 meter lang en 75 meter hoog. De trap die toegang geeft tot het fort kon vroeger opgetrokken worden. Rond de eerste binnenplaats liggen de administratieve vertrekken. De tempel op de tweede binnenplaats is alleen toegankelijk voor de monniken. Terwijl Rinchen uitleg geeft over het complex, vliegt er een grote hoornaar in mijn haar. Het beest blijft, zelfs na enkele handbewegingen, zitten. Ik sla hem weg. Even later vliegt - misschien dezelfde – hoornaar mijn trui in. Ik zie hem niet, maar hoor gezoem. Snel trek ik mijn trui uit. Het beest is wat versuft en vliegt weer weg. In Bhutan kun je geen dieren dood maken. Ieder dier kan volgens het Boeddhisme een reïncarnatie van de voorouders zijn. Net voordat we de grote tempel binnen willen gaan, voel ik weer gezoem rond mijn hoofd. Terwijl ik de hoornaar weg probeer te slaan, voel ik een steek op mijn hoofd. Hoewel ik wel een steek voel, denk ik dat ik de hoornaar net op tijd weggeslagen heb. Snel doe ik mijn schoenen uit en vlucht de tempel in. In de tempel staat op de muur het leven van Boeddha geschilderd. Rinchen legt aan de hand van de afbeeldingen de verschillende stadia van het leven van Boeddha uit. De plek waar Boeddha tot verlichting kwam, ga ik later nabij Varanasi in India nog bezoeken. In de tempel staan prachtige en kolossale Boeddha afbeeldingen. Rond de beelden zijn talrijke kleinere beelden hetgeen een overweldigende indruk geeft. Het is jammer dat ik dit niet op een foto vast kan leggen.

Bhutan - De Punakha Suspension Bridge is 180 meter lang

Er zit niets anders op dan dit als herinnering op te slaan. We verlaten het Punakha klooster en volgen de route langs de andere zijde. Via een smal pad komen we bij de langste hangbrug van Bhutan over de Pho Chu-rivier. De Punakha Suspension Bridge is 180 meter lang. Voorzichtig steek ik de brug over. Aan de overzijde bevindt zich een klein winkeltje. Hier verkopen ze ijsjes. Ik kies voor een koude cola. Gelle heeft ondertussen de auto omgereden. We stappen in voor de laatste etappe naar het overnachtingsadres. De homestay ligt aan de overzijde van de rivier en is alleen via een kleinere hangbrug te bereiken. De bagage wordt op een kruiwagen geladen. Wij lopen er achteraan. Bij de homestay worden we vriendelijk ontvangen. De kamers zijn op de eerste verdieping. Rond het huis ligt een flink stuk grond. Een deel wordt gebruikt voor gewassen. Aan de andere zijde ligt een camping. Hier staan enkele tenten klaar voor gasten. Twee jongens zijn aan het boogschieten. Boogschieten heeft in Bhutan een bijzondere betekenis en is diep verankerd in de Bhutaanse cultuur. Ik mag ook een keer schieten. Misschien ben ik te bang dat ik de pijl over het bord schiet. Mijn pijl belandt in het gras. Ik bedank voor de tweede poging. Aan de rivier is een steiger gemaakt met een zitje. Hier zien we hoe het langzaam donker wordt. Snel gaan we terug naar de homestay voor het avondeten. Na het diner wordt het wat stil. De familie zien we niet en we blijven alleen achter in de eetruimte. Dit is wel een andere ervaring dan in de vorige homestay. Eigenlijk hebben we de familie na de ontvangst niet of nauwelijks gezien. Op één van de slaapkamers blijkt het raam alleen uit gaas te bestaan. De wind waait er flink doorheen. Het raam kan niet afgesloten worden. De andere kamer heeft vier bedden en we besluiten gezamenlijk in een kamer te overnachten.