Bhutan > Een Boeddha in de bergen

Ik ga de wasruimte in. Rinchen vraagt of er warm water is? Er zou een kommetje klaar staan. De vrouw des huizes geeft aan dat er warm water uit de wastafelkraan zou moeten komen. Dit gebeurt niet. Ze geeft mij alvast een kommetje met water. Uit de vraag en gebaren wordt het met niet duidelijk of ik mij hier mee moet wassen of dat er nog meer komt. Even later wordt een emmer met warm water gebracht en kort daarom nog een tweede. Nu heb ik wel genoeg. Ik ga op mijn hurken zitten en giet het water over mij heen. Het is even wennen, maar het werkt. Bij het ontbijt sla ik de spicy gerechten over. Hier is het mij te vroeg voor. Met het woordje ‘metsu’ geef je aan dat je genoeg hebt. Dit lijkt mij een belangrijk woord om te onthouden. Bij het verlaten van de homestay bedanken we het gastgezin. Terwijl we wegrijden, worden we door haar en haar dochter enthousiast uitgezwaaid. Hoewel de witte tempel officieel nog niet open is, werd gisteren aangegeven dat we eerder mochten komen. Terwijl de jonge monniken met hun bordje naar de ontbijtruimte lopen, betreden wij de tempel. Rinchen legt uit wat de verschillende boeddhistische afbeeldingen betekenen. Ik begin sommige al te herkennen. Voor de beheerder duurt het verhaal waarschijnlijk te lang. Langzaam doet hij alvast enkele lampen uit. Wanneer we de tempel verlaten, sluit hij de deur en snelt weg. Wij gaan op weg naar de hoofdstad Thimphu. Hiervoor rijden we gedeeltelijk dezelfde weg terug over de Chelela pas. Er bestaat wel een kortere route, maar deze is door wegwerkzaamheden onbegaanbaar.

Bhutan - De oorsprong van de Witte tempel in de Haa vallei dateert uit de 7de eeuw

Terwijl we via de haarspeldbochten omhoog rijden, wordt de Haa vallei kleiner en kleiner. Het klooster rond de witte tempel is goed te zien vanuit de bergen. Ook de zwarte tempel en de homestay zie ik liggen. Op de top van de Chelela pas is het vanochtend rustig. Een enkele toerist loopt rond. Bij het kraampje vanuit de achterklep van een kleine vrachtwagen kopen we enkele pindarepen en thee aan. Aan de andere zijde dalen we weer af naar Paro. Al snel komt de luchthaven weer in zicht. Beneden in het dal slaan we niet af richting Paro, maar rijden de andere kant op richting Thimphu. Dit is de “BNH”, zegt Rinchen, de Bhutanese National Highway. De weg naar Thimphu heeft twee rijstroken en is aanzienlijk drukker dan de bergwegen. De weg volgt de Thimphu Chu rivier. Verderop komt de rivier samen met de Ola Rong Chu rivier en gaat verder als een rivier. Rinchen spot Hanuman langur, apen op de rotsen. Een unieke apensoort die alleen in Bhutan voorkomt. De beesten springen van struik naar struik en bekommeren zich niet om ons. Bij de splitsing van de rivieren is de afslag naar Thimphu. We stappen uit om lopend over de brug te wandelen. Het kolkende water van de beide rivieren perst zich door de uitgesleten vallei. Hiervandaan is het nog twintig kilometer naar Thimphu. Dit stuk weg is de oudste weg in Bhutan. De weg is pas in de jaren zestig aangelegd. Daarvoor waren er nog geen auto’s in het land. Het is nauwelijks voor te stellen dat het land Bhutan tot de jaren zestig zonder gemotoriseerd verkeer kon. De hoofdstad telt momenteel zo’n 130.000 inwoners en is daarmee de grootste stad van het land. De stad bereidt snel uit. Overal worden huizen en appartementen gebouwd. We stoppen bij een restaurant in een oud traditionele pand. Hier ontmoeten we ook Tsheten, de eigenaar van onze touroperator Bhutan Travel Guru. Met hem hebben we vooraf de reisroute afgestemd. Het is leuk om hem persoonlijk te ontmoeten. De lunch van typische Bhutanese gerechten wordt geserveerd op een lage tafel met kussens op de grond. Hier zijn wij duidelijk minder aan gewend. Bij andere tafels krijgen toeristen extra kussens om hoger te zitten. Dit is mijn eer te na. Ik ga voor de Bhutanese stijl.

Bhutan - Voor het standbeeld is ruimte voor ceremoniën

Na afloop heeft Tsheten een klein presentje voor ons uit Bhutan. Wij bedanken hem en nemen afscheid. In de middag doen we een stadstour door de hoofdstad Thimphu. Als eerste rijden we naar het enorme Boeddha standbeeld in de bergen. Het Buddha Dordenma standbeeld is één van de grootste Boeddhabeelden ter wereld. Het standbeeld rijst op tot een hoogte van ongeveer 51,5 meter. De bouw van de Buddha Dordenma Statue begon in 2006 en werd voltooid in 2015. Het was een gezamenlijk project van de koninklijke familie van Bhutan en de lokale gemeenschap. De enorme Boeddha is al van ver te zien. Op het voorplein kunnen festiviteiten georganiseerd worden. In het Boeddhabeeld bevindt zich een moderne tempel. Het voelt wat kitsch aan. Dit komt waarschijnlijk omdat de tempel in China gemaakt is, verscheept naar India en door de bergen naar Bhutan vervoerd is. De Boeddha afbeeldingen hebben meer weg van de Chinese Boeddha. In de tempel staan duizenden kleine afbeeldingen van Boeddha. Voor 1.000 dollar kan men zo’n beeldje kopen als sponsoring. Vanaf het standbeeld hebben we ook zicht op de stad Thimphu. De bouwwerkzaamheden voor de uitbreiding van de stad zijn overal zichtbaar. De volgende bestemming is de Nationale Bibliotheek. In deze bibliotheek ligt het grootste ooit gepubliceerde boek ter wereld. Met een afmeting van ruim twee meter en een gewicht van 60 kilogram is dit boek opgenomen in het Guinness Recordboek. Naast het boek toont de bibliotheek de geschiedenis van de boekdrukkunst en in het bijzonder van de boeddhistische geschriften. Oude typemachines worden getoond en verschillende soorten pennen. Na de bibliotheek rijden we naar de mini dierentuin aan de rand van de stad. In de Motithang Takin Preserve komt de takin voor. De takin heeft een opvallend uiterlijk met een zwaargebouwd lichaam, een gekromde nek en korte poten. Ze hebben een dikke vacht die varieert in kleur, van donkerbruin tot lichtbruin.

Bhutan - Een Takin is een combinatie tussen een gnoe en een giet en komt alleen in Bhutan voor

De takin is het nationale dier van Bhutan. De takin laat zich het beste omschrijven als een combinatie tussen een gnoe en een geit. Vanaf een loopbrug kunnen we de wat vreemd uitziende dieren aanschouwen. Aan het einde van de middag rijden we naar het hotel in het centrum. De ontvangst is met een kopje thee. Wanneer ik naar mijn kamer loop op de derde verdieping staat mijn koffer al voor mijn deur. Hoewel de zon al achter de bergen verdwenen is, hebben we nog even de tijd om de hoofdstad in te lopen. Het centrum van Thimphu telt maar een paar straten. De stad kent geen verkeerslichten, maar op het drukste kruispunt regelt een agent het verkeer. De winkels zijn voor de alledaagse inkopen. We komen uit bij de klokkentoren op het centrale plein. Aan dit plein blijkt ook het kantoor van Bhutan Travel Guru te zitten. Net hiernaast zit een barretje. We bestellen een lokaal “Druk” biertje. Ons eerste biertje tijdens ons verblijf in Bhutan. Terug in het hotel staat het buffet gereed. Een prima combinatie van voornamelijk Indiase gerechten.

Bhutan - De clocktower op het centrale plein van Thimphu