Bhutan > Terug richting Paro

Het is vandaag Vaishakha Purnima, een feestdag in Bhutan. Vandaag is de dag dat Lord Boeddha terugkeerde uit de hemel. Veel mensen zijn vrij en bezoeken op deze dag verschillende boeddhistische tempels. Dit betekent ook dat de tempels niet geopend zijn voor toeristisch bezoek. Om deze reden hebben we twee dagen geleden, op de heenweg, al de tempel van Chimi Lhakhang bezocht. Dit betekent dat we vandaag vooral zullen gebruiken om terug te rijden naar Paro. Een nadeel van een bergachtig land is dat er maar weinig wegen door de bergen bestaan. We rijden dan ook dezelfde route terug, die we eerder oostwaarts gereden hebben. Rond negen uur rijden we weg bij het hotel in Gangtey en verlaten we de Phobjikha-vallei. We zullen de kraanvogels alleen vanuit de informatievideo herinneren. We weg cirkelt omhoog naar de Lawala bergpas. Het wordt vandaag een rit vol bochten, want we moeten twee bergpassen over. Door landverschuivingen en vorstschade zitten er veel slechte plekken in de weg. Gelle remt zorgvuldig af bij kuilen om de auto niet te veel te laten schudden. Ook houdt hij zich netjes aan de maximale snelheid van veertig kilometer per uur. Hierdoor lijkt het soms of we over de weg kruipen. In de afdaling passeren we het lunchrestaurant van eergisteren. We dalen verder af tot de Wangdue Phodrang Dzong. Het fort dat in 2012 na een brand weer opgebouwd is. We stappen uit en lopen over de Zwitserse brug aan de voet van het fort. Vanaf de overzijde van de brug is er een mooi zicht op de Wangdue Phodrang Dzong. De Zwitserse brug heet overigens alleen zo omdat de Zwitsers de brug sponsorde nadat de vorige brug bij overstromingen weggespoeld was.

Bhutan - Het eerdere bezochte Wangdue Phodrang Dzong klooster

Vanaf Punakha begint de klim naar de Chelela pas. Zo’n terugreis is direct een terugblik op de voorgaande dagen. Tussen de bomen zitten Hanuman langur aapjes. Wanneer we stoppen, zoeken de apen gauw de veilige hoge boomtoppen op. Hiervandaan houden ze ons uit nieuwsgierigheid in de gaten. Net voor de top van de Chelela pas ligt het lunchrestaurant. Een buffet staat gereed. Na afloop verbazen we ons over de prijs van een cola. Dit is met ongeveer twee euro ruim drie keer zoveel als voorgaande dagen. De bergpas met de 108 stoepa’s is vandaag gehuld in bewolking. Wat een verschil met het heldere zicht op de heenweg. Het parkeerterrein staat overvol en langs de kant staan ook auto’s geparkeerd.

Bhutan - Vanaf een veilige afstand houden de apen ons in de gaten

Mensen lopen vanwege de feestdag de kora, een ronde met de klok mee rond de stoepa’s. Op een dag als vandaag proberen fanatieke boeddhisten 108 rondjes te lopen. In Thimphu staat de oudste Dzong van Bhutan. Het Simtokha Dzong klooster werd in 1629 opgericht door Ngawang Namgyal, de stichter van Bhutan. Tegenwoordig is deze Dzong een school voor monniken. Rinchen hoopt dat de school open is voor bezichtiging. Ook rond dit klooster is het druk met mensen die de tempel willen bezoeken. Rinchen loopt naar de ingang en vraagt de politieagent bij de ingang of wij het klooster mogen bezoeken? Dit blijkt geen probleem. Op de binnenplaats lopen verschillende mensen de kora rond de tempel. Ik doe mijn best om hen niet in de weg te lopen. Bij de ingang van de tempel liggen honderden schoenen. Ook ik trek mijn schoenen uit en betreed de tempel. Dit keer stap ik niet een lege tempel binnen. Een vijftigtal jonge monniken zitten in rijen in de tempel met hun bordeauxrode gewaden. Zij zingen, bidden en spelen de trom. De jongste kinderen zitten op de achterste rij en lijken niet helemaal te beseffen wat er allemaal gebeurt. Een enkeling vecht tegen de slaap. Terwijl het gebed verder gaat volgen de jonge monniken onze verrichtingen. Zoveel toeristen zullen hier vandaag niet komen. Plots is de aandacht afgeleid. Een bekende Bhutanese acteur blijkt binnen te komen. Hij bezoekt de tempel met zijn gezin. Wanneer hij ons passeert informeert hij belangstellend waar wij vandaan komen en hoe lang we al in Bhutan zijn? Daarna gaat hij weer verder.

Bhutan - Dit klooster-fort is één van de oudste Boeddhistische forten van Bhutan

Wij blijven nog even achter in de tempel staan om te luisteren. Aan het einde van de middag arriveren we weer in Paro. Het hotel voor de komende twee nachten ligt nabij de luchthaven. Dit is nog enkele kilometers buiten het centrum. Om souvenirs te kopen worden we in het centrum afgezet. De doorgaande straat bestaat winkel aan winkel uit souvenirshops. Het is grappig te zien dat er ook toeristen zijn die de winkels met hun gids inlopen. De gids prijst van alles aan. Voordat we naar het hotel gaan, hebben we nog even tijd om een drankje te bestellen in het Mountain café. We moeten ons een beetje haasten om op de afgesproken tijd weer terug bij de auto te zijn. Het is half zes en buiten is het al donker. Terwijl Gelle de auto van het parkeerterrein rijdt, schokt de auto. Dit schokken lijkt steeds erger te worden. Er is iets niet in orde en er zit niets anders op om de auto aan de kant te zetten. Snel belt Rinchen met het hotel om ons op te laten halen. Gelle belt voor technische hulp. Even laten stappen wij in een andere auto en worden naar het Tashi Namgay Resort gebracht. Een luxe resort aan de rand van Paro. De kamers liggen in het nieuwe gedeelte. Dit betekent dat we een stukje moeten lopen vanaf de receptie. De kamers zijn ruim, zeer ruim. Het diner is in het restaurant boven de receptie. Een buffet met de inmiddels gebruikelijke gerechten. Daarnaast zijn er ook een keuze uit Indiase gerechten. Na het eten bereid ik mij op de kamer voor op de wandeltocht van morgen. Ik ga de trail lopen naar het beroemde Tiger’s Nest klooster. Een klim van zo’n zevenhonderd meter hoogteverschil.