Bhutan > Welkom in Bhutan

Ik word wakker van geluid op de gang. Het is bijna acht uur. Over een paar minuten loopt mij eigen wekker ook af. Ik neem een douche. Het water is lauwwarm, maar voldoende om mijzelf mee te wassen. Om negen uur tref ik Maarten en Monique weer. In het grote boek op de balie waren we vannacht de laatste gasten. Vanochtend zijn we ook weer de eerste gasten die uitchecken. Voor de deur staat een taxi. Voor een derde van de prijs van gisteren worden we naar de luchthaven teruggereden. De koffers liggen op het dak. Vastgebonden met een touwtje. We zijn al ingecheckt. Hierdoor kunnen we direct door naar de bagage drop off. Hoewel de rij hier veel korter is, levert dit geen voordeel op. De jongen achter de balie neemt alle tijd voor de administratie. Of het onervarenheid of extra nauwkeurig is niet helemaal duidelijk. Veel maakt het niet uit, iedereen komt in hetzelfde vliegtuig. We hebben voldoende tijd. De koffers met de bagagelabels rollen naar achteren. Die zien we in Bhutan weer. Bij de douane merkt de beambte op dat we vandaag ook gearriveerd zijn. Klopt dat?, vraagt hij. Doordat we gisteren na middernacht de douane gepasseerd zijn, stond de stempel al om de 29ste. Dit klopt dus. Hij vindt het prima en stempelt het paspoort op een willekeurige pagina ergens in het midden van mijn paspoort. Vanmorgen was er geen ontbijtgelegenheid in het hotel. We kopen daarom een broodje bij de Subway en koffie bij de naastgelegen McDonalds. Zeg maar, een ontbijtje. De reisagent heeft ons afgelopen donderdag al ingecheckt voor onze vlucht. Hij heeft ons plaatsen aan het linker raam gegeven. Dit zou het mooiste uitzicht om de indrukwekkende Himalaya bergreuzen moeten geven. Hier is niets te veel mee gezegd. Wanneer we in de lucht zijn, zien we de besneeuwde bergtoppen van de ruim zeven kilometer hoge bergen liggen in de zon. Bij het naderen van Bhutan wordt gewaarschuwd voor turbulentie. Het vliegtuig daalt tussen de bergen de vallei in. De piloot maakt een flinke bocht de vliegt daarna door richting de luchthaven van Paro. Aan weerszijde zie ik berghellingen liggen. Veilig zet de piloot het vliegtuig aan de grond.

Bhutan - De landing in de Paro vallei tussen de bergen

Buiten is het lekker weer. Ondanks de hoge ligging op 2.300 meter, voelt het warm aan. Dit zal wel anders worden wanneer de zon straks achter de bergen verdwijnt. Het luchthavengebouw is gebouwd in traditionele Bhutanese stijl. De Bhutanese architectuur kenmerkt zich door verfijnd houtsnijwerk, dat vaak religieuze motieven, draken en andere symbolen bevat. Dit houtsnijwerk is te vinden op deuren, ramen en balkons. Er is veel aandacht besteed aan de inrichting. Dit maakt het wachten voor de douane aangenaam. De douanier vraagt of het mijn eerste keer is in Bhutan? Wanneer ik dit bevestig, vraagt hij mij of ik in Nederland mensen kan vertellen dat ze ook naar Bhutan moeten komen?. Ik beloof het hem. Lachend zet hij de visa stempel in mijn paspoort. De bagageband is ook aangekleed in de typische Bhutanese sfeer. Niet zoals op andere luchthavens een grote hal met bagagebanden. De ruimte is kleurrijke ingericht en in het midden van de bagageband staat een enorme maquette van het Punakha klooster. In deze ruimte bevindt zich ook een wisselkantoor. We wisselen honderd euro per persoon in Bhutaanse Ngultrum. Handig om lokaal geld op zak te hebben. Voor de aankomsthal staat Rinchen ons op te wachten. Hij is gekleed in de traditionele Bhutanese kledij. Een lang donker geruit pak met grote witte manchetten aan de mouwen. Daaronder draagt hij hoge kniekousen. Alle gidsen die hier wachten op klanten dragen deze kledij. Bij de auto ontmoeten we Gelle. “De kleinste chauffeur van Bhutan”, grapt Rinchen. Gelle is niet groot, maar uiterst vriendelijk. Hij rijdt ons van de luchthaven naar het centrum van Paro. Een afstand van enkele kilometers. In het centrum, naast de stoepa is de zondagsmarkt. We wandelen tussen de kraampjes met voornamelijk groente en fruit. De mensen kijken niet op van toeristen. Waarschijnlijk begint iedere tour hier. Ook in de hoofdstraat van Paro bevinden zich meer souvenirs winkeltjes dan gewone winkels.

Bhutan - Op de markt van Paro wordt vooral groente en fruit verkocht

Alle huizen zijn gebouwd volgens de traditionele Bhutaanse architectuur. Deze bouwstijl is verplicht, legt Rinchen uit. Zelfs de nieuwe betonnen huizen moeten van buiten traditioneel ogen. Het geeft het straatbeeld een kleurrijk beeld. In een winkeltje kopen we iets te drinken. Buiten verdwijnt ondertussen de zon achter de bergen. Het voelt direct fris aan. Rond vijf uur zijn we weer terug bij de auto. Ik merk nu pas dat het in Bhutan een half later is dan in India. Dit betekent een tijdverschil met Nederland van vijf uur. Het was vier uur, maar vannacht is in Nederland de wintertijd ingegaan. Gelle rijdt ons naar het hotel net buiten het centrum van Paro. Een mooi hotel en natuurlijk ook in traditionele architectuur. Binnen worden we welkom geheten met een welkomstdrankje, terwijl de bagage al de trap op gedragen wordt. Mijn kamer is op de tweede verdieping. Ik merk dat ik moe ben. Ik durf echter niet te gaan liggen. Ik ben bang dat ik diep in slaap val. Om zeven uur staat het diner gereed in het restaurant van het hotel. Waarschijnlijk eten we de komende week iedere dag bij in hotel. Om Bhutan te kunnen bezoeken, betaal je een belasting per dag. De overnachting en eten zijn inbegrepen in dit bedrag. Hierdoor kun je alleen terecht bij locaties die door de overheid goedgekeurd zijn. Op tafel verschijnen verschillende gerechten. Qua drank krijgen we thee aangeboden en water. Waarschijnlijk volgens de lokale traditie. Het is goed te merken dat ik op ruim twee kilometer hoogte verblijf. De lucht is ijl en het is niet al te warm in het restaurant. Na het eten ga ik snel naar mijn kamer. Hoewel het nog geen negen uur is, kruip ik onder de dekens.

Bhutan - Het eerste hotel waar we verblijven in Bhutan