
Home > Sri Lanka > Sri Lanka en de Malediven > Reisverslag dag 11
20 oktober 2015 - 10 november 2015 (20 dagen)
Ik verlaat Nuwara Ellya en ga verder in zuidelijke richting. Nabij Ella ligt de mini Adam Peak. De 'echte' Adam Peak ligt meer westwaarts. De bergpunt kun je in zo'n vier uur beklimmen. Om de zonsopgang te zien moet je midden in de nacht vertrekken. Voor de kleine broer hoeft dit niet. De mini Adam's Peak kan in zo'n anderhalf uur beklommen worden. Heen en terug. Het is lekker weer vandaag. De zon schijnt tussen de wolken door. Rond de bergrug aan de overzijde hangen dreigen wolken. Helemaal droog zal ik het vandaag wel niet houden. Het pad naar de top loopt tussen de theevelden door.
Als ik aan de voet van de berg zelf sta, zie ik een betonnen trap omhoog. Heel zwaar is de wandeling niet en het uitzicht vanaf de top is geweldig. Ik kijk over de valleien rond Ella. Even verderop pauzeer ik bij een hotel. Hier heb ik uitzicht op de Ella doorgang. Een diepe kloof tussen de bergen door. Oorspronkelijk had Ajbriy het voorstel om vanmiddag de safari in Yala te doen. Dan had ik om half drie al moeten vertrekken vanuit het hotel in Tissamaharama . Ik betwijfel of we dit überhaupt halen, maar als ik het haal wordt het wel een erg drukke en gejaagde dag. Ik besluit de safari morgenmiddag te doen al is de weersverwachting dan iets minder goed. Dit geeft mij vandaag meer tijd om onderweg stops te maken. Op de weg van Ella naar Tissamaharama ligt de Ramana waterval. Dit is één van de hoogste watervallen in de omgeving. Ik zie het water van de bovenkant van de rotsen via verschillende stroompjes over een hoogte van 70 meter naar beneden kletteren. Prachtig! Ik probeer de verkopers van steentjes en kraaltjes te negeren. Dichterbij Tissamaharama, kortweg Tissa, ligt de tempel van Buduruvagala. Deze tempel is uniek voor Sri Lanka omdat dit de enige tempel is uit de boeddhistische Mahayana stroming.
De weg er naar toe is slecht. Voorzichtig rijdt Ajbriy de auto over het zanderige pad. Als het geregend had, had ik dit pad niet kunnen rijden legt Ajbriy uit. Regelmatig raakt de bodem van de auto de grond. Als ik veilig bij de tempel aan kom, zie ik talrijke Sri Lankanen in wit gekleed. Het zijn pelgrims die de tempel gaan bezoeken als bedevaart. Sommige stappen net uit een robuuste bus- truck. Ik sta er versteld van hoeveel mensen uit één bus kunnen komen. Ik volg de pelgrims naar het Boeddha standbeeld. Bij de rotswand zie ik een zestien meter hoog boeddhistisch beeld uit de rotsen gehouwen. Het is niet Boeddha zelf, verzekert Ajbriy mij. Het is zijn opvolger. Links en rechts staan verschillende kleine Boeddha goden afgebeeld. De hoogte van het standbeeld samen met de talrijke pelgrims geeft Buduruvagala een bijzonder gevoel. Vanaf de tempel is het nog ruim een uur rijden naar Tissamaharama. Even voor drie uur arriveer ik in Hotel Kathala. Een net hotel met schitterend uitzicht. Volgens de reisbeschrijving zou het hotel op loopafstand van het centrum liggen. Ik volg de aangewezen richting, maar kom geen centrum tegen. Ik besluit door te lopen tot de Tissamaharama Stupa, die ik in de verte zie liggen. Daarvandaan wandel ik de twee kilometer weer terug. In een restaurantje in de buurt van het hotel bestel ik soep, friet en een bier. Hoewel het al vier uur is, een prima lunch. Het voelt wat vreemd om enkele uren later weer op stap te gaan voor het avondeten. Voor mijn gevoel heb ik de lunch net op. In een net restaurant langs de weg bestel ik een Chicken sweet and sour. Het Engelse stel, van de treinreis en de theeplantage komt ook aangelopen. Zij schuiven aan. Zij volgen ongeveer hetzelfde programma.